Θλίψη προκαλεί, σε όποιους περνούν στη στοά έξω από το Δημοτικό Θέατρο «Απόλλων», στην Πλατεία Γεωργίου, στην Πάτρα.
Στις ξύλινες πόρτες, του κάποτε στολιδιού, φαίνεται η μανία βανδάλων, απόρροια της εγκατάλειψης εκ των αρμόδιων του Δήμου και του Υπουργείου Πολιτισμού, που δεν προστατεύουν το σημαντικότερο Πολιτιστικό Μνημείο της Νεοκλασικής Αρχιτεκτονικής, που διαθέτει η πόλη.
Για την ιστορία οι πόρτες του Δημοτικού Θεάτρου «Απόλλων» Πάτρας είναι φτιαγμένες από μασίφ δρυ και τα σκαλίσματά τους έχουν γίνει όλα στο χέρι. Τοποθετήθηκαν κατά την τελευταία αποκατάσταση του κτιρίου, το 1971. Από τότε, δηλαδή εδώ και 54 χρόνια, δεν έχει πραγματοποιηθεί κανένα ουσιαστικό έργο συντήρησης στο νεοκλασικό μνημείο.
«Μπαχαλάκηδες» έχουν ξηλώσει τα ξύλα, στις εισόδους, σε σημείο τέτοιο που φαίνεται, πια το τσιμέντο.
Καμία φύλαξη δεν υπάρχει στον χώρο, με συνέπεια η στοά του Θεάτρου να έχει μετατραπεί σε στέκι διαφόρων, άστεγων, Ρομά και ναρκομανών , που κάνουν χρήση ή συναλλαγές ουσιών, εκεί απροκάλυπτα, όπως καταμαρτυράται!
Στο Patrapress.gr καταγγέλλεται από πολίτες πλήρη αδιαφορία» κι όλων το αίτημα είναι σαφές: «Ο χώρος, έξω από το Δημοτικό Θέατρο «Απόλλων» πρέπει να φυλάσσεται. Αυτό επιβάλλει ο στοιχειώδης σεβασμός απέναντι στην Πολιτιστική Κληρονομιά της Πάτρας. Με δημοτικούς υπαλλήλους ή με ιδιωτική φύλαξη; Το ζήτημα είναι η ανάγκη να υπάρξει άμεσα προφύλαξη. Πόσο όταν υπάρχουν περιθωριακές ομάδες, που εθελοτυφλούν».
Από τον Δήμο Πατρέων, η εικόνα παρακμής, με τις σάπιες ξύλινες πόρτες, με τρύπες έχει την συνήθης δικαιολογία είναι ότι το κτίριο βρίσκεται «εν αναμονή ενός συνολικότερου έργου ανακαίνισης και αναστήλωσης, μέσω του Υπουργείου Πολιτισμού.
Ο Δήμος θα έπρεπε να είχε επιδείξει μεγαλύτερο ενδιαφέρον.
Ακολουθήστε μας στις προτιμώμενες πηγές της Google:
