Σε έναν κόσμο που φλέγεται από τους ιμπεριαλιστικούς πολέμους και τις επεμβάσεις, σε έναν κόσμο όπου η ανθρώπινη ζωή ευτελίζεται και λαοί μακελεύονται, σε έναν πόλεμο, που η ελληνική κυβέρνηση μας έχει εμπλέξει, και ο οποίος παίρνει τέτοια παγκόσμια διάσταση, είναι φανερό πλέον πως, διέξοδο θα δώσει μόνο ο οργανωμένος λαός στον δρόμο για την ανατροπή αυτής της βαρβαρότητας. Από την Ουκρανία μέχρι τη Μέση Ανατολή, από τη γενοκτονία του παλαιστινιακού λαού από το κράτος – δολοφόνο του Ισραήλ μέχρι τον πόλεμο στο Ιράν και τις απειλές ενάντια στην Κούβα, οι λαοί πληρώνουν με αίμα, φτώχεια και ξεριζωμό τα κέρδη των μονοπωλίων, τους ιμπεριαλιστικούς ανταγωνισμούς των ΗΠΑ – ΝΑΤΟ – ΕΕ με Κίνα και Ρωσία για τους δρόμους μεταφοράς εμπορευμάτων και ενέργειας, για αγορές και σφαίρες επιρροής.
Ο πόλεμός τους φέρνει μόνο φτώχεια
και δυστυχία για τον λαό!
Γιατί η πολεμική οικονομία δεν είναι μόνο τα κανόνια, οι φρεγάτες, τα αεροπλάνα και οι ΝΑΤΟικές μπίζνες. Είναι και η καθημερινή επίθεση στη ζωή της εργατικής τάξης. Είναι η απαίτηση να δουλεύουμε περισσότερο και φθηνότερα, είναι τα 13ωρα, η διευθέτηση του εργάσιμου χρόνου, οι απλήρωτες υπερωρίες, το χτύπημα των Συλλογικών Συμβάσεων και οι μισθοί πείνας, η καταστολή και οι περιορισμοί στη συνδικαλιστική δράση. Είναι η κυβερνητική καραμέλα που ενώ λέει ότι «δεν υπάρχουν λεφτά» για μισθούς, Υγεία και Παιδεία, δίνει απλόχερα το 5% από τον κρατικό προϋπολογισμό για τις ανάγκες του ΝΑΤΟ, έχοντας μάλιστα στα σχέδιά τους να μετατρέψουν τα παιδιά που φροντίζουμε όλη μας την ζωή, τα παιδιά ΑμΕΑ στα ιδρύματα που δουλεύουμε, σε πολεμικές μηχανές για τον χειρισμό των drones! Κόβουν δηλαδή από την Υγεία, την Πρόνοια, την Εκπαίδευση, την Κοινωνική Πολιτική για να επιδοτήσουν τα κέρδη των επιχειρηματικών ομίλων και την πολεμική οικονομία και για να θησαυρίζουν οι Έλληνες εφοπλιστές από τα ναύλα που εκτοξεύονται σε κάθε αναταραχή, εμποδίζοντας έτσι ακόμα και τις αναγκαίες ημέρες ξεκούρασης με την οικογένειά μας. Η πολεμική οικονομία είναι στην ουσία ο ακήρυχτος πόλεμος στην εργατική τάξη που εξελίσσεται μέσα στους χώρους δουλειάς καθώς είναι πλέον καθημερινό το φαινόμενο οι θάνατοι και οι τραυματισμοί εργατών, όπως το έγκλημα στη ΒΙΟΛΑΝΤΑ και πρόσφατα στην Κόρινθο. Είναι δολοφονίες, εργοδοτικά εγκλήματα με τις πλάτες του κράτους, γεννημένα από την εντατικοποίηση, την απουσία ΣΣΕ και μέτρων υγείας και ασφάλειας, κρατικών ελέγχων, την έλλειψη προσωπικού, τα εξαντλητικά ωράρια, την πίεση να βγει η δουλειά πιο γρήγορα και πιο φθηνά. Είναι η ίδια πολιτική του κέρδους που μετράει τη ζωή και την ασφάλεια των εργαζομένων ως «κόστος», για να μη θιγούν η ανταγωνιστικότητα και τα κέρδη των ομίλων.
Για να μην πληρώσει η εργατική τάξη
και τα παιδιά της, τις συνέπειες του πολέμου!
Δεν έχουμε λοιπόν τίποτα να περιμένουμε από τις κυβερνητικές υποσχέσεις, από τα pass, τα «καλάθια» και τις εξαγγελίες – κοροϊδία που έχουν ήδη εξανεμιστεί από τους φόρους και την ακρίβεια στα τρόφιμα και την ενέργεια πριν καν φτάσουν στις τσέπες μας. Ενώ, εδώ και χρόνια, υπάρχει παγιωμένο το καθεστώς του «έναντι» στον μισθό των εργαζομένων στα ιδρύματα της «ΚΙΒΩΤΟΥ ΑΓΑΠΗΣ» και της «ΜΕΡΙΜΝΑΣ», κάθε χρόνο υπόσχονται «ανάσες» και «μέτρα στήριξης», αλλά κάθε χρόνο ο λογαριασμός για τους εργαζόμενους στην Ιδιωτική Υγεία-Πρόνοια γίνεται όλο και βαρύτερος. Γιατί ό,τι ψίχουλα μπορεί να δίνουν με το ένα χέρι, τα παίρνουν πολλαπλάσια με το άλλο… από τις ανατιμήσεις, τη φοροληστεία, τους έμμεσους φόρους, το ρεύμα, το νοίκι, το σούπερ μάρκετ. Παλιοί και νέοι σωτήρες βγάζουν λάδι το σάπιο σύστημα της εκμετάλλευσης, το εχθρικό για τον λαό κράτος, την ΕΕ για να στρογγυλοκαθίσουν σε περιφερειακές ή υπουργικές. Επιδιώκουν να πάρουν το χρίσμα της κυβερνητικής ή τοπικής εξουσίας από το κεφάλαιο για να συνεχίσουν την απρόσκοπτη εφαρμογή της ίδιας αντιλαϊκής πολιτικής μπροστά στην όξυνση των ιμπεριαλιστικών ανταγωνισμών και τη διαφαινόμενη νέα καπιταλιστική κρίση. Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι η «ΚΙΒΩΤΟΣ ΑΓΑΠΗΣ», όπου χάρη στην χρόνια υποχρηματοδότηση όλων των προνοιακών ιδρυμάτων, οδηγείται μαθηματικά σε κατάρρευση, με την Περιφέρεια Δ. Ελλάδας και το Υπουργείο να σφυρίζουν αδιάφορα, «βρίσκοντας την λύση» στην ανάθεση χορηγών και όχι μέσω κρατικής χρηματοδότησης. Γιατί δεν τολμούν να πουν μισή κουβέντα για τους πραγματικούς ενόχους πίσω από τα δεινά του λαού, που δεν είναι άλλοι από την ΕΕ, το ΝΑΤΟ, τους μεγάλους επιχειρηματικούς ομίλους. Γιατί για να κερδίσουν οι εργαζόμενοι πρέπει να χάσει το κεφάλαιο. Δεν υπάρχει μέση λύση, δεν υπάρχουν σωτήρες και «προοδευτικές» κυβερνήσεις που να εξασφαλίζουν και τα δύο. Γιατί, η τεράστια εξέλιξη της τεχνολογίας, της Τεχνητής Νοημοσύνης, η πρόοδος της επιστήμης, είτε θα μετατραπούν σε μέσα για το μεγαλύτερο ξεζούμισμα των εργαζομένων, για την κερδοφορία των ομίλων, είτε θα αξιοποιηθούν για τη μείωση του εργάσιμου χρόνου, την εξάλειψη βαριών εργασιών, την προστασία της υγείας και της ασφάλειάς μας.
Δεν μπορεί να υπάρξει δίκαια διαχείριση της αδικίας!
Οι στιγμές που η κυβέρνηση δυσκολεύτηκε, ζορίστηκε ήταν όταν συνάντησε απέναντί της έναν οργανωμένο λαό. Αυτός είναι ο μοναδικός αντίπαλος που η κυβέρνηση λογαριάζει. Αυτός είναι ο μόνος δρόμος για να φύγει συνολικά αυτή η αντιλαϊκή πολιτική. Γυρνάμε λοιπόν την πλάτη στην κυβέρνηση, τα κόμματα της βολικής αντιπολίτευσης, των παλιών και νέων «σωτήρων» και στις νέες αυταπάτες! Τώρα πρέπει να γιγαντωθεί το οργανωμένο ρεύμα μιας μεγάλης λαϊκής αμφισβήτησης και αναμέτρησης που δε θα υποτάσσεται στη στρατηγική των αστικών κυβερνήσεων, της ΕΕ και του ΝΑΤΟ. Μόνο ο οργανωμένος λαός, ένα μαζικό και μαχητικό εργατικό – λαϊκό κίνημα μπορεί να διεκδικήσει ουσιαστικά μέτρα ανακούφισης και να ανοίξει τον δρόμο για την ανατροπή της βαρβαρότητας του πολέμου και της εκμετάλλευσης.
Τον Σεπτέμβρη στην ΔΕΘ δεν θα γίνουμε για άλλη μία φορά θεατές του μοστραρίσματος της πολιτικής του κέρδους και του πολέμου με προγράμματα στήριξης του κεφαλαίου! Στις 5 Σεπτέμβρη να ακουστεί δυνατά ότι διαλέγουμε τις ζωές μας και όχι τον πόλεμο και τα κέρδη τους!
ΣΩΜΑΤΕΙΟ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΣΤΑ ΙΔΡΥΜΑΤΑ ΥΓΕΙΑΣ ΙΔΙΩΤΙΚΟΥ ΔΙΚΑΙΟΥ ΑΧΑΪΑΣ
Ακολουθήστε μας στις προτιμώμενες πηγές της Google:
