Αναζητώντας τις ρίζες της ,ένα ταξίδι στη μνήμη, μία ολόκληρη γενιά παιδιών, στην Ελλάδα,
ου ’50, ’60 και ’70, που βρέθη εγκαταλελειμμένη σε Οικογένεις Βρεφοκομεία και Ιδρύματα, αφόυτου δόθηκε για υιοθεσία στο εξωτερικού. σήμερα αναζητά καταγωγή και αληθινή ταυτότητα.
Πολλά άτομα επιοινωνούν ή και επισκέπτονται το Δημοτικό Βρεφοκομείο Πατρών, αναζητώντας τ μεγάλο Αρχείο του ως ένα πρώτο βήμα να μάθουν.
Η Διευθύντρια του Ιδρύματος Μαρία Τριπολιτσιώτη, 
Η διαδικασία δεν είναι εύκολη, υπάρχει συνεργασία με Κοινωνικούς Λειτουργούς, Φορείς και Ερευνητές, με πρόσβαση σε πληροφορίες.
Η συγγραφέας ,Δρ. Gonda Van Steen, Καθηγήτρια Ελληνικών Σπουδών στο Πανεπιστήμιο της Florid,έχει ασχοληθεί εκτενώς με σχετικά βιβλίο και βοηθάει στη επανένωση. Μέσα από την έρευνα σε αρχεία και προσωπικές μαρτυρίες, αποκαλύπτεται ότι περίπου 3.200 παιδιά υιοθετήθηκαν στις ΗΠΑ την περίοδο 1948-1962, ενώ άλλα 600 βρέθηκαν σε οικογένειες στις Κάτω Χώρες.
Συγκλονιστικές είναι οι προσωπικές ιστορίες υιοθετημένων Ελλήνων της Αμερικής που, μέσα από το «Eftychia Project», αναζητούν το χαμένο τους βιολογικό δέντρο.
Ανάμεσά τους ξεχωρίζουν δύο περιπτώσεις με ρίζες από το Αίγιο και τη Ναύπακτο. Δύο ιστορίες , που συμπυκνώνουν το δράμα αλλά και την ελπίδα χιλιάδων ανθρώπων. Γιατί κάθε επανένωση δεν είναι απλώς μια συγκίνηση, είναι δικαίωση ζωής.
ΑΙΓΙΟ
Μια 70χρονη γυναίκα, υιοθετημένη βρέφος από αμερικανική οικογένεια, με δικά της παιδιά και εγγόνια σήμερα, δίνει τη δική της μάχη με τον χρόνο και την ασθένεια. Το μόνο που ζητά είναι να μάθει τις ρίζες της. Η καταγωγή της εντοπίζεται σε χωριό του Αιγίου, όπου κατόρθωσε να βρει κάποιους μακρινούς συγγενείς. 
ΝΑΥΠΑΚΤΟΣ
Η ιστορία της ιδρύτριας του οργανισμού, Ευτυχίας Νούλα (ή Λίντα Κάρολ Τρότερ), ξεκίνησε το 1954 όταν υιοθετήθηκε σε ηλικία οκτώ μηνών από ζευγάρι Αμερικανών. Επισήμως, η μητέρα της θεωρούνταν νεκρή στη γέννα. Δεκαετίες αργότερα, έπειτα από έρευνα και μελέτη των αρχείων του Βρεφοκομείου Αθηνών, ανακάλυψε ότι ήταν εξώγαμη κόρη της Χαρίκλειας Νούλα από το χωριό Στράνωμα της Ναυπακτίας. 




