Προχθές η οδός Καραϊσκάκη, σήμερα η Πατρέως και η Μιαούλη, η Ερμού και η λεωφόρος Γούναρη. ΔΕΔΔΗΕ, φυσικό αέριο αλλά και οπτικές ίνες. Και βέβαια οι αναπλάσεις. Η Πάτρα βρίσκεται σήμερα αντιμέτωπη με ένα πρωτοφανές μωσαϊκό ταυτόχρονων παρεμβάσεων, που κάνουν την καθημερινότητα οδηγών, πεζών, επαγγελματιών και κατοίκων ακόμη δυσκολότερη.
Μια πόλη που θυμίζει τη Γάζα χωρίς ωστόσο την Τραμπική προοπτική, να γίνει κάποτε Ριβιέρα. Ανύπαρκτη συνεννόηση των εμπλεκόμενων φορέων, βουτηγμένων στις δημόσιες σχέσεις και την αδράνεια. Που αποφεύγουν τις ευθύνες, δεν λογοδοτούν στην ουσία σε κανέναν κοιτώντας «να περνάει ο καιρός».
Και εδώ ακριβώς βρίσκεται το πρόβλημα. Δεν είναι όλα τα έργα ευθύνη του Δήμου. Το ίδιο το Δημοτικό Συμβούλιο έχει επισημάνει ότι σημαντικό μέρος των εργασιών στο κέντρο εκτελείται από άλλους φορείς και εταιρείες. Όμως αυτό δεν απαλλάσσει την πόλη από την ανάγκη συντονισμού, διεκδίκησης, πίεσης και κυρίως πολιτικού σχεδιασμού.
Έχει αναρωτηθεί άραγε κανείς, μέσα σε όλο αυτό το καθημερινό χάος, ένα όχημα του ΕΚΑΒ μπορεί να κάνει —ο μη γένοιτο— μια ασφαλή διακομιδή ασθενούς;
Την ώρα που το Δημοτικό Συμβούλιο, συζητάει την τοπική αργία, ευρισκόμενο προφανώς εκτός πραγματικότητας, η πόλη παλεύει να λειτουργήσει. Ένα Δημοτικό Συμβούλιο που μοιάζει περισσότερο αποκομμένο από τον Πατραϊκό λαό παρά ποτέ, με πεπερασμένες δυνατότητες να αντιληφθεί τις πραγματικές ανάγκες της πόλης και να ανοίξει δρόμους για το αύριο. Που δεν εκπροσωπεί τίποτε άλλο παρά κομματικούς αξιωματούχους και «ζαλισμένους» εθελοντές του θλιβερού κατακερματισμού της κεντροαριστεράς.
Και αυτό δεν είναι μια αντιθεσμική μομφή. Αλλά μια κοινή διαπίστωση, όλων όσων ασχολούνται με τις υποθέσεις της Πάτρας.
Και η ευθύνη δεν είναι μόνο της δημοτικής αρχής. Η αντιπολίτευση έχει καίρια ευθύνη για αυτή την κατάσταση. Όταν δεν καταφέρνει να μετατρέψει την κριτική σε συγκεκριμένη πρόταση, σε πίεση, σε εναλλακτικό σχέδιο και σε ουσιαστικό δημόσιο διάλογο, τότε η πολιτική ζωή της πόλης βαλτώνει ακόμη περισσότερο. Η δημοτική αρχή μένει χωρίς την αναγκαία δημιουργική πίεση και οι πολίτες χωρίς πραγματικές επιλογές. Μεταθέτοντας τα πενταετή αδιέξοδα…
Η αλλαγή νοοτροπίας για την πόλη και τους κατοίκους της είναι επιτακτική ανάγκη. Η Πάτρα δεν χρειάζεται άλλες δημόσιες σχέσεις. Χρειάζεται συνεννόηση, συντονισμό, σχέδιο και ένα Δημοτικό Συμβούλιο που να βρίσκεται εκεί όπου βρίσκεται και ο Πατραϊκός λαός: μέσα στην πραγματικότητα της πόλης.
Ο Διονύσης Γ. Γράψας είναι ιστορικός.
Ακολουθήστε μας στις προτιμώμενες πηγές της Google:
