Σε ένα απέραντο εργοτάξιο, με κεντρικούς δρόμους όπως η Καραϊσκάκη, η Πατρέως, η Μιαούλη, η Ερμού και η λεωφόρος Γούναρη να βρίσκονται διαρκώς «σκαμμένοι», έχει μετατραπεί το κέντρο της Πάτρας.
Ταυτόχρονα έργα από τον ΔΕΔΔΗΕ, την ανάπτυξη του δικτύου φυσικού αερίου, την εγκατάσταση οπτικών ινών και τις παράλληλες αστικές αναπλάσεις συνθέτουν μια καθημερινότητα έντονης ταλαιπωρίας.
Η απουσία συντονισμού και ουσιαστικής συνεννόησης μεταξύ των εμπλεκόμενων φορέων δημιουργεί ασφυκτικές συνθήκες στην κυκλοφορία και την εμπορική ζωή της πόλης.
Την ίδια στιγμή, πληθαίνουν οι φωνές αγανάκτησης από κατοίκους και επαγγελματίες, οι οποίοι επισημαίνουν τους σοβαρούς κινδύνους που εγκυμονεί αυτό το σκηνικό διάλυσης —με κυριότερο την αμφιβολία για το αν οχήματα έκτακτης ανάγκης, όπως ασθενοφόρα του ΕΚΑΒ, μπορούν να διεκπεραιώσουν με ασφάλεια μια επείγουσα διακομιδή ασθενούς.









