Βρισκόμαστε στο έτος 2026, όμως η δημοτική αρχή της Πάτρας, με επικεφαλής τον Κώστα Πελετίδη, φαίνεται πως σε ορισμένους τομείς της καθημερινότητας ζει και λειτουργεί ακόμα με τα πρότυπα των δεκαετιών του ’60 και του ’70.
Η κατάσταση στην οποία έχουν περιέλθει οι χώροι αναψυχής για τους μικρούς δημότες της πόλης αποτελεί πλέον ένα ανοιχτό πρόβλημα, προκαλώντας την έντονη αγανάκτηση των γονέων.
Η εικόνα της εγκατάλειψης δεν είναι θεωρητική, αλλά αποτυπώνεται ανάγλυφα στην καθημερινότητα των συνοικιών. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί η παιδική χαρά στην πλατεία Αμπελοκήπων στα Κάτω Συχαινά, όπου οι εικόνες ακαταστασίας και φθοράς των εγκαταστάσεων μαρτυρούν την απουσία ουσιαστικής φροντίδας.


Το πόσο πίσω έχει μείνει η αχαϊκή πρωτεύουσα γίνεται άμεσα αντιληπτό αν δει κανείς πώς «βλέπουν» και πώς υλοποιούν τις παιδικές χαρές άλλοι, σαφώς μικρότεροι, δήμοι της περιφέρειας. Η σύγκριση είναι αδυσώπητη και η Πάτρα, δυστυχώς, βγαίνει βαριά χαμένη.
Η αντίθεση αυτή αποδεικνύει ότι δεν είναι θέμα έλλειψης πόρων, αλλά καθαρά θέμα πολιτικής βούλησης, αισθητικής και προτεραιοτήτων της εκάστοτε δημοτικής αρχής. Τα συμπεράσματα ανήκουν αποκλειστικά στους πολίτες.






