Η φετινή Παγκόσμια Ημέρα Ποδηλάτου βρίσκει την Πάτρα σε μια περίεργη και αντιφατική συγκυρία.
Η επέτειος της 3ης Ιουνίου φέρνει στην επιφάνεια τη μεγάλη κόντρα για τη βιώσιμη κινητικότητα. Οι παγίδες με τα ξηλωμένα κράσπεδα και η καυστική απάντηση σε όσους θέλουν μια πόλη γεμάτη αυτοκίνητα .
Από τη μία πλευρά, η ανάγκη για εναλλακτικούς τρόπους μετακίνησης είναι πιο επιτακτική από ποτέ· από την άλλη, ο υφιστάμενος ποδηλατόδρομος της πόλης συνεχίζει να κρύβει σημαντικούς κινδύνους για τους χρήστες του, προκαλώντας καθημερινή γκρίνια.
Όπως καταγγέλλουν ποδηλάτες στο PatraPress.gr, στένεψαν τον δρόμο και η κατάσταση σε πολλά σημεία του δικτύου είναι οριακή.
Το πιο σοβαρό πρόβλημα εντοπίζεται στα ξηλωμένα και κατεστραμμένα κράσπεδα, τα οποία αντί να προστατεύουν τους αναβάτες, μετατρέπονται σε επικίνδυνες παγίδες ικανές να προκαλέσουν σοβαρά ατυχήματα και τραυματισμούς.
«Αυτό που έφτιαξαν δεν είναι ποδηλατόδρομος, είναι απλά ένα μέσο για να στενέψουν τους δρόμους χωρίς σχεδιασμό», αναφέρει χαρακτηριστικά μερίδα αγανακτισμένων οδηγών και χρηστών, αποτυπώνοντας την προχειρότητα της κατασκευής.
Στον αντίποδα αυτής της κριτικής, ωστόσο, αναπτύσσεται ένας έντονος και καυστικός αντίλογος από πολίτες που υπερασπίζονται τη φιλοσοφία των πεζοδρομήσεων και των εναλλακτικών δικτύων, στρέφοντας τα βέλη τους κατά της οδηγικής ασυδοσίας των Πατρινών
«Η πόλη τελικά δεν θέλει ούτε ποδηλατόδρομους, ούτε πεζόδρομους. Θέλει παντού δρόμους για αυτοκίνητα, για να μπορεί ο Πατρινός να διπλοπαρκάρει ανενόχλητος έξω ακριβώς από την καφετέρια ή το εμπορικό μαγαζί που θέλει να ψωνίσει», σχολιάζουν με δόση ειρωνείας υποστηρικτές της βιώσιμης κινητικότητας.
Το δίλημμα για την Πάτρα είναι πλέον ξεκάθαρο και απαιτεί απόφαση: Θέλουμε μια σύγχρονη, ανθρώπινη πόλη ή ένα απέραντο, θορυβώδες πάρκινγκ;
Ακολουθήστε μας στις προτιμώμενες πηγές της Google:
