Οι εργαζόμενοι μέσα από την οργάνωση στα σωματεία τους συγκροτούν ομάδες πυρασφάλειας και πυροπροστασίας, για την προάσπιση της ζωής και της περιουσίας του λαού.
Τα τελευταία χρόνια ζούμε στη χώρα μας πληθώρα μεγάλων καταστροφών, φονικών πυρκαγιών και άλλων φυσικών φαινομένων, που θέτουν σε κίνδυνο τη ζωή των εργαζομένων και του λαού μας, απειλούν το φυσικό πλούτο της χώρας.
Πέρυσι ζήσαμε μια τέτοια καταστροφή μέσα στον αστικό ιστό της Πάτρας, όπου η φωτιά έκαιγε για τρεις ολόκληρες μέρες, και αν ο λαός της πόλης με το εργατικό κίνημα και τη Δημοτική Αρχή δεν πάλευαν τρία μερόνυχτα με αυταπάρνηση, θα είχαμε μια φονική αστική πυρκαγιά, στον τρίτο μεγαλύτερο Δήμο της χώρας. Την ίδια ώρα από καθαρή τύχη δε ζήσαμε τον εφιάλτη ενός Βιομηχανικού Ατυχήματος Μεγάλης Έκτασης, όταν η πυρκαγιά μπήκε στη ΒΙ.ΠΕ. Μάλιστα εκατοντάδες εργαζόμενοι αναγκάστηκαν από την εργοδοσία να παραμείνουν στα πόστα τους, για να μη θιγεί η κερδοφορία των βιομηχάνων με κίνδυνο της ζωής τους. Κάτοικοι και λαϊκή περιουσία εγκαταλείφθηκαν στην τύχη τους από το επιτελικό κράτος της κυβέρνησης της Νέας Δημοκρατίας στο πλαίσιο της πολιτικής, που διαχρονικά υπηρέτησαν όλες οι αστικές κυβερνήσεις ανοίγοντας τον δρόμο για το ξήλωμα των μέτρων πρόληψης και αντιπυρικής προστασίας. Ακόμα και η απομάκρυνση όσων κινδυνεύουν κάθε φορά αποτελεί ατομική ευθύνη, με το κράτος σε ρόλο θεατή, αφού δεν υπάρχει ο παραμικρός σχεδιασμός.
Με γνώμονα το κριτήριο «κόστος-όφελος» ξεκίνησε και φέτος η αντιπυρική περίοδος, αφού η κυβερνητική πολιτική σε καμία περίπτωση δεν αντιμετωπίζει την ανάγκη ενός ολοκληρωμένου σχεδίου αντιπυρικής προστασίας, με την πρόληψη να απουσιάζει και να παραμένει ο αντιεπιστημονικός διαχωρισμός της από την καταστολή. Είναι πια φανερό, ότι μετά από τόσα χρόνια μεγάλων καταστροφών στην Ελλάδα, αλλά και βιομηχανικών ατυχημάτων οι υποδομές παραμένουν ανύπαρκτες, οι υπηρεσίες υποστελεχωμένες, υποχρηματοδοτούμενες, και όλα αυτά την ώρα, που εξασφαλίζεται ζεστό χρήμα στους επιχειρηματικούς ομίλους, για να στηρίζουν την ανάκαμψη των κερδών τους. Η Πυροσβεστική Υπηρεσία παραμένει υποστελεχωμένη και υποχρηματοδοτούμενη με ολοένα μειωμένους πόρους από τον κρατικό προϋπολογισμό, την ίδια ώρα που προκαλεί σοβαρή ανησυχία η αποδυνάμωση της 6ης ΕΜΑΚ στην Πάτρα, λόγω μετακινήσεων του 40% του προσωπικού.
Τα δεινά και οι καταστροφές, που βιώνει ο λαός απορρέουν από το εγκληματικό νομοθετικό πλαίσιο, που έχουν διαμορφώσει τα προηγούμενα χρόνια η μία μετά την άλλη οι αστικές κυβερνήσεις, όπως με τη διάσπαση πρόληψης-καταστολής δασικών πυρκαγιών και μετάθεση ευθύνης κατάσβεσης στο Πυροσβεστικό Σώμα, τη διάθεση του συνόλου των φορέων στη διάθεση της πολεμικής μηχανής του ΝΑΤΟ και στους ιμπεριαλιστικούς του σχεδιασμούς κ.τ.λ.
Δε χωρά κανένας εφησυχασμός!
Το Εργατοϋπαλληλικό Κέντρο Πάτρας απευθύνει κάλεσμα σε όλους τους εργαζόμενους, τα σωματεία και τον λαό της περιοχής για τη συγκρότηση ομάδων πυρασφάλειας, ώστε να συμβάλλουν στην περιφρούρηση των δασικών εκτάσεων της πόλης αλλά και της ευρύτερης περιοχής, για να μην κινδυνεύσει καμία ανθρώπινη ζωή, να μη γίνει στάχτη ο τόπος μας και τα σπίτια μας.
Οι εργαζόμενοι μένουμε οργανωμένοι και σε ετοιμότητα να υπερασπιστούμε τα δάση και το βιος μας, δυναμώνοντας τις διεκδικήσεις μας για ουσιαστικά μέτρα πρόληψης και προστασίας.
Ακολουθήστε μας στις προτιμώμενες πηγές της Google:
