Μια παλιά πηγή, σε κεντρικό σημείο στην Πάτρα, θυμίζει μια διαφορετική εποχή, όταν αποτελούσε σημείο αναφοράς για πολλούς κατοίκους της περιοχής, οι οποίοι έσπευδαν εκεί για να προμηθευτούν νερό.
Σύμφωνα με τις σχετικές αναφορές, το νερό της πηγής θεωρούνταν ότι διέθετε ιδιαίτερα χαρακτηριστικά και ωφέλιμα συστατικά.
Με την πάροδο των χρόνων, ωστόσο, η πηγή εγκαταλείφθηκε, καθώς, όπως αναφέρεται, η δίοδος εξόδου του νερού έφραξε, χωρίς να υπάρξει η απαραίτητη φροντίδα για την αποκατάστασή της. Έτσι, ένα σημείο που κάποτε εξυπηρετούσε καθημερινές ανάγκες των πολιτών οδηγήθηκε σταδιακά στην απαξίωση.
Σήμερα, η τύχη της προκαλεί προβληματισμό, καθώς εκφράζονται φόβοι ότι ενδέχεται να οδηγηθεί ακόμη και στην αποξήλωση, στο πλαίσιο των παρεμβάσεων που πραγματοποιούνται στον αστικό ιστό.
Το ζήτημα επαναφέρει στο προσκήνιο τη σημασία της προστασίας μικρών στοιχείων της ιστορικής και καθημερινής ζωής της πόλης, τα οποία, παρά την απλότητά τους, αποτελούν κομμάτι της συλλογικής μνήμης. Το ερώτημα είναι αν θα υπάρξει μέριμνα για την αποκατάσταση και τη διατήρηση της παλιάς πηγής ή αν θα χαθεί ακόμη ένα στοιχείο της φυσιογνωμίας της Πάτρας, στο όνομα της αστικής αναμόρφωσης και της εκτεταμένης τσιμεντοποίησης.










