Υπάρχουν πράγματα που δύσκολα μπορεί να χωρέσει ο ανθρώπινος νους. Ένα από αυτά είναι η σκέψη ότι ο πόνος, η ανάγκη και η απόγνωση κάποιων ανθρώπων μπορούν να μετατραπούν σε μέσο προσωπικού οφέλους.
Η πρόσφατη υπόθεση που αφορά τη διαχείριση χρημάτων που συγκεντρώθηκαν για παιδιά που χρειάζονται θεραπεία προκαλεί βαθύ προβληματισμό. Γιατί πίσω από κάθε έκκληση για βοήθεια υπάρχει ένας γονιός που αγωνιά, ένα παιδί που δίνει τη δική του μάχη και άνθρωποι που προσφέρουν από το υστέρημά τους, πιστεύοντας στην αξία της προσφοράς.
Δεν πρέπει όμως, να συγχέουμε την πραγματική κοινωνική προσφορά με εκείνους που ενδεχομένως την εργαλειοποιούν. Υπάρχουν εθελοντές και άνθρωποι που προσφέρουν ουσιαστικό έργο, μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας. Αυτούς οφείλουμε να τους αναγνωρίζουμε και να τους προστατεύουμε.
Ακριβώς γι’ αυτό, κάθε υπόθεση που γεννά ερωτήματα πρέπει να ερευνάται σε βάθος. Η ανθρωπιστική δράση δεν μπορεί να αποτελεί ασπίδα απέναντι στον έλεγχο. Όποιος διαχειρίζεται χρήματα που προορίζονται για ανθρώπους που δοκιμάζονται οφείλει να λογοδοτεί.
Το μεγαλύτερο πλήγμα τέτοιων υποθέσεων είναι ότι κλονίζουν την εμπιστοσύνη της κοινωνίας απέναντι σε κάθε προσπάθεια προσφοράς, κάνουν τους ανθρώπους να διστάζουν ακόμη και να βοηθήσουν εκείνους που πραγματικά έχουν ανάγκη.
Η ανθρωπιά δεν μετριέται με τίτλους, οργανώσεις και δημόσιες εμφανίσεις, μετριέται με τις πράξεις μας και τον τρόπο που στεκόμαστε δίπλα στον συνάνθρωπο.
Ο ανθρώπινος πόνος δεν είναι επάγγελμα, η αγωνία ενός γονιού δεν είναι ευκαιρία για κέρδος και η ελπίδα ενός παιδιού δεν μπορεί να γίνει αντικείμενο εκμετάλλευσης, γιατί υπάρχουν όρια που όταν ξεπερνιούνται, προσβάλλουν την ίδια την ανθρωπιά μας.
Γιώργος Δρακούλης
ΣΤΕΛΕΧΟΣ ΝΔ ΑΧΑΙΑΣ
Ακολουθήστε μας στις προτιμώμενες πηγές της Google:
