Το όνομα “ΕΛΑΣ”: Ιστορικά φορτισμένο, επικοινωνιακά κρύβει κινδύνους (από τρολάρισμα, συνειρμούς με την Αστυνομία, μέχρι και τον παλιό ΕΛΑΣ).
Αιφνιδιάζει και κεντρίζει την προσοχή. Το όνομα ενός κόμματος πρέπει να είναι μία λέξη, εύηχη, να επαναλαμβάνεται ως σύνθημα., κάτι που δεν πέτυχε το όνομα της Μαρίας Καρυστιανού.
Αναπόφευκτη η αντιγραφή Ανδρέα Παπανδρέου, με το κοριτσάκι στην σκηνή, την Διακήρυξη, κτλ…
Ο Τσίπρας θυμίζει τον Τσίπρα μετά το πρώτο μνημόνιο και τον Τσίπρα της αντιπολίτευσης. Αυτός καταψηφίστηκε, αλλά ο ίδιος πιστεύει (έστω και αν αυτό ενέχει σίγουρα εγωϊσμό) ότι το κόμμα του έφταιγε, όχι ο ίδιος.
Κανένα κόμμα δεν έκανε την διαφορά στην αντιπολίτευση, τα ΠΑΣΟΚ στα ίδια, οι αντίπαλοι του Τσίπρα δεν έκαναν κάτι, η Κωνσταντοπούλου έχει παροδική δημοφιλία, οπότε σου λέει γιατί να μην το προσπαθήσω πάλι, σε ένα μαγαζί δικό μου;
Στα πρώτα γκάλοπ, ΣΥΡΙΖΑ και Νέα Αριστερά εξαφανίζονται. Οι μόνοι που δείχνουν αντοχές που προέκυψαν από διασπάσεις του ΣΥΡΙΖΑ είναι βεβαίως η Πλεύση (χάνει βέβαια αρκετά προς Καρυστιανού) και παραδόξως το κόμμα του Κασσελάκη που πιάνει ένα 2%, όπως βεβαίως και το κόμμα Βαρουφάκη.
Ακολουθήστε μας στις προτιμώμενες πηγές της Google:
