Και η απορία γίνεται πλέον ένα απλό, ανθρώπινο ερώτημα: ασχολείται πραγματικά κανείς με αυτή την υπόθεση; Αν ναι, ας το πει κάποιος. Αν υπάρχει σχέδιο, ας ενημερωθεί επιτέλους η τοπική κοινωνία. Η σιωπή δεν είναι απάντηση.
Η περιοχή μας δείχνει να έχει ξεχαστεί.
Οι επιχειρήσεις βλέπουν τον τζίρο να συρρικνώνεται, ο τουρισμός είναι σκιά του εαυτού του και όσοι επισκέπτες έφτασαν αυτές τις ημέρες ψάχνουν κι αυτοί να τα βγάλουν πέρα, όπως ακριβώς ψάχνονται και οι κάτοικοι της περιοχής. Δεν υπάρχουν δύο Ελλάδες· όλοι βιώνουμε την ίδια οικονομική πίεση.
Σε ένα οργανωμένο κράτος λύνονται πρώτα τα αυτονόητα και μετά συζητούνται τα υπόλοιπα. Εδώ συμβαίνει το αντίθετο. Οι μήνες περνούν, οι υποσχέσεις ξεθωριάζουν και η αβεβαιότητα γίνεται καθημερινότητα.
Τα κείμενα αγανάκτησης και απόγνωσης δεν είναι επιλογή μου Είναι το αποτέλεσμα της παρατεταμένης σιωπής και της απουσίας ουσιαστικών απαντήσεων. Νιώθω ότι έχουμε αφεθεί στην τύχη μας.
Ντροπή.
Κάποια στιγμή θα έρθουν και οι εκλογές. Για πολλούς, όμως, το ζήτημα δεν είναι πλέον η ημερομηνία τους. Το ζήτημα είναι να αλλάξει η νοοτροπία που επιτρέπει έναν ολόκληρο τόπο να μένει στο περιθώριο, χωρίς χρονοδιάγραμμα, χωρίς λογοδοσία και χωρίς σεβασμό στους ανθρώπους του.
Ο Οδοντωτός δεν είναι μόνο ένα τρένο. Είναι η ιστορία, η οικονομία, ο τουρισμός και η ζωή της περιοχής μας. Και όσο παραμένει εκτός λειτουργίας, τόσο μεγαλώνει η αίσθηση ότι κάποιοι έχουν ξεχάσει πως πίσω από τις αποφάσεις τους υπάρχουν άνθρωποι.
Η υπομονή εξαντλείται.
Η αξιοπρέπεια, όμως, δεν εγκαταλείπεται. Και όσο χρειαστεί, θα συνεχίσουμε όλοι να ζητάμε το αυτονόητο: να επιστρέψει ο Οδοντωτός στις ράγες και να πάψει ο τόπος μας να αντιμετωπίζεται σαν να μην υπάρχει.
Τρύφωνας Ιωαννίδης
ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΑΣ ΔΙΑΚΟΠΤΟΥ













