Για τη συνεργασία του με τον Γιώργο Μαζωνάκη μίλησε ο Νίκος Βουρλιώτης, σημειώνοντας πως προέκυψε αβίαστα, σε αντίθεση με οποιαδήποτε άλλη συνεργασία είχε κάνει στο παρελθόν. Παράλληλα, εξήγησε πως η κοινή τους γειτονιά έγινε το σημείο αναφοράς τους.
Ο ράπερ, σε συνέντευξη που παραχώρησε την Τρίτη 15 Σεπτεμβρίου στην εκπομπή «Πρωίαν σε είδον» εξήγησε πως το τραγούδι «Θέλω να γυρίσω στα παλιά» που κυκλοφόρησε το 2013, το οποίο ερμήνευσαν μαζί, δημιουργήθηκε με αφορμή την περιοδεία στην οποία βρίσκονταν τότε, καθώς χρειάζονταν ένα κομμάτι για να μπορούν να το τραγουδούν επί σκηνής, τονίζοντας πως η γειτονιά που μεγάλωσαν έγινε αυτό που τους «ένωσε».
Ο Νίκος Βουρλιώτης είπε αναλυτικά για τον Γιώργο Μαζωνάκη, ο οποίος έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 54 ετών την Τετάρτη 9 Σεπτεμβρίου, έπειτα από ανακοπή: «Ενώ όλα τα υπόλοιπα τα είχα προσπαθήσει πολύ, τη συνεργασία με τον Γιώργο Μαζωνάκη δεν την προσπάθησα καθόλου, προέκυψε. Υπήρξε μια πρόταση από την πλευρά του Γιώργου να κάνουμε μια περιοδεία μαζί και στο πλαίσιο της περιοδείας είπαμε το προφανές, ότι πρέπει κάποια στιγμή να βγαίνουμε και να λέμε κάτι μαζί. Εκεί, λοιπόν, δημιουργήθηκε η ανάγκη να γραφτεί ένα τραγούδι, με το οποίο να συναντηθούμε. Εντάξει, τι άλλο θα μπορούσε να είναι κοινό στοιχείο, το οποίο να μπορούν να συναντηθούν δύο άνθρωποι, 26 ο Γιώργος τότε, 28 εγώ χρονών, εκτός από τη γειτονιά τους, την κοινή τους γειτονιά; Το σημείο αναφοράς».
Στη συνέχεια, ο ράπερ μίλησε για τον ρατσισμό που βίωσε λόγω της γειτονιάς του: «Η γραμμή του ποταμού, που χώριζε την Αθήνα με τα δυτικά προάστια, ήταν ένα άτυπο Απαρτχάιντ θα τολμήσω να πω, με κάποιο τρόπο έκανε έναν διαχωρισμό που ήταν πολύ σκληρός και δεν είμαι υπερβολικός σε αυτό που λέω. Με τα χρόνια, όλα αυτά διαφοροποιήθηκαν, άλλαξε η κοινωνία μας, άλλαξαν τα δεδομένα. Αλλά εμείς ζήσαμε αυτόν τον – ας τον πούμε- ρατσισμό. Υπήρχαν πολλοί στη γειτονιά που δεν έλεγαν ότι είμαστε από την Αγία Βαρβάρα, δεν τολμούσαν. Δεν τολμούσαν να πουν ότι είμαστε από τον Κορυδαλλό, γιατί η αντίδραση θα ήταν “από μέσα;”. Μου έχει συμβεί κι εμένα».






