Το 25% κορδόνι στο λαιμό του Μητσοτάκη ! «Αυτοδυναμία ή χάος» ζήτησε.
Και στο ίδιο βράδυ μάς ανακοίνωσε
πότε θα παραδώσει την εξουσία
και την ΝΕΑ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ …
Ζητά τρίτη τετραετία, αλλά συνδέει ο ίδιος την πολιτική του πορεία με το εκλογικό αποτέλεσμα
Ο κ. Μητσοτάκης ζητά από τους πολίτες τρίτη τετραετία και προβάλλει την αυτοδυναμία ως τη μόνη ασφαλή λύση. Την ίδια στιγμή, όμως, μιλά ήδη για το τέλος της πολιτικής του διαδρομής: όταν πάψει να είναι πρωθυπουργός, είπε, θα ολοκληρωθεί και η κοινοβουλευτική του πορεία.
Δεν είναι μια λεπτομέρεια.
Είναι μια δήλωση που βάζει στο επίκεντρο το προσωπικό πολιτικό του μέλλον, τη στιγμή που η χώρα χρειάζεται συζήτηση για το δικό της μέλλον.
Ας σταθούμε, λοιπόν, στην ουσία.
Όταν η αυτοδυναμία παρουσιάζεται ως συνώνυμο της σταθερότητας και οι συνεργασίες ως προάγγελος χάους, δεν γίνεται διάλογος πάνω σε προγράμματα και δεσμεύσεις.
Καλλιεργείται ο φόβος ότι κάθε διαφορετική εκλογική έκβαση θα οδηγήσει τη χώρα σε αδιέξοδο. Όμως η σταθερότητα δεν μπορεί να είναι συνώνυμη με τη διατήρηση ενός προσώπου στην εξουσία πάση θυσία.
Στην πρόσφατη συζήτησή του με τον Αντώνη Σρόιτερ, ο πρωθυπουργός επιβεβαίωσε ότι επιθυμεί να διεκδικήσει τρίτη τετραετία. Ερωτηθείς για το 25%, διευκρίνισε ότι δεν έθεσε ο ίδιος αυτόν τον στόχο, αλλά είπε πως αποτέλεσμα κάτω από αυτό το ποσοστό θα ήταν κακό για τη Νέα Δημοκρατία και ότι θα αναλάμβανε τις ευθύνες του. Είπε ακόμη πως όταν τελειώσει η πρωθυπουργική του σταδιοδρομία, θα τελειώσει και η κοινοβουλευτική του διαδρομή.
Αυτή είναι η πραγματική πολιτική είδηση. Το 25% δεν παρουσιάστηκε από τον ίδιο ως επίσημο όριο αποχώρησης.
Ωστόσο, ο ίδιος συνέδεσε δημόσια ένα αποτέλεσμα κάτω από αυτό το ποσοστό με την ανάληψη ευθύνης και έθεσε σαφές τέλος στην κοινοβουλευτική του πορεία μετά την πρωθυπουργία.
Επομένως, το ερώτημα δεν είναι αν ο κ. Μητσοτάκης ανακοίνωσε συγκεκριμένη ημερομηνία αποχώρησης.
Το ερώτημα είναι γιατί, ενώ ζητά νέα εντολή για τέσσερα ακόμη χρόνια, η συζήτηση περιστρέφεται ήδη γύρω από το πώς θα κριθεί η δική του παραμονή.
Μας λέει, ουσιαστικά, «δώστε μου τρίτη τετραετία», ενώ ταυτόχρονα παραδέχεται ότι η πολιτική του διαδρομή δεν είναι δεδομένη και θα κριθεί από την κάλπη.
Η κάλπη, βέβαια, είναι πάντα ο τελικός κριτής. Αλλά ο πρωθυπουργός δεν μπορεί να επικαλείται τη λαϊκή ετυμηγορία
μόνο όταν επιδιώκει νέα εντολή
και να μετατρέπει κάθε διαφορετικό αποτέλεσμα σε απειλή αστάθειας.
Ακόμη πιο προβληματικό είναι το στενό πλαίσιο συνεργασιών που περιγράφεται: αυτοδυναμία ως επιθυμητή λύση, αποκλεισμός κομμάτων στα δεξιά της Νέας Δημοκρατίας και μόνο ένα ενδεχόμενο συνεργασίας που αφήνεται ανοιχτό.
Αυτό δεν συνιστά πρόσκληση
για ευρύτερη συνεννόηση.
Μοιάζει περισσότερο με απαίτηση
να προσαρμοστεί το πολιτικό πεδίο στις επιλογές του ίδιου του πρωθυπουργού.
Παράλληλα, η συζήτηση για την επόμενη ημέρα της Νέας Δημοκρατίας έχει ήδη αρχίσει.
Τα σενάρια διαδοχής και οι εσωκομματικές ισορροπίες μπορεί να απασχολούν το κυβερνών κόμμα· δεν μπορούν, όμως,
να υποκαταστήσουν τη δημόσια συζήτηση για τα προβλήματα της κοινωνίας.
Η ακρίβεια πιέζει τα νοικοκυριά,
οι θεσμοί δοκιμάζονται και τα εθνικά ζητήματα απαιτούν σχέδιο, σοβαρότητα και καθαρή ενημέρωση.
Η χώρα δεν μπορεί να γίνεται όμηρος
των προσωπικών σχεδιασμών κανενός. Σταθερότητα σημαίνει θεσμούς που λειτουργούν, λογοδοσία, σαφείς πολιτικές δεσμεύσεις και συνεννόηση όπου το επιβάλλει το συμφέρον του τόπου.
Δεν σημαίνει ότι ένας άνθρωπος πρέπει
να παραμείνει στην εξουσία επειδή
η εναλλακτική παρουσιάζεται ως χάος.
Και ο Αντώνης Σαμαράς;
Και ο Κώστας Καραμανλής ;
Ποια στάση θα επιλέξουν απέναντι
στις εξελίξεις και στη συζήτηση για την επόμενη ημέρα της Νέας Δημοκρατίας;
Ο Αντώνης ΣΑΜΑΡΑΣ θα κάνει κόμμα ;
Θα διεκδικήσει ενεργό πολιτικό ρόλο
ή θα αφήσει τις εσωκομματικές διεργασίες να καθορίσουν τη διαδοχή;
Αυτά είναι ερωτήματα πολιτικής
και δημοκρατικής σημασίας.
Οι απαντήσεις τους, όμως, δεν ανήκουν μόνο στα κομματικά επιτελεία.
Οι πολίτες δεν ψηφίζουν για να διευκολύνουν την έξοδο ή την παραμονή κανενός. Ψηφίζουν για να αλλάξει πορεία η χώρα.
Κανένα ποσοστό, κανένα εκβιαστικό δίλημμα και κανένα «δαχτυλίδι» διαδοχής δεν μπορεί να υποκαταστήσει την κρίση τους.
ΝΙΚΟΣ ΝΙΚΟΛΟΠΟΥΛΟΣ ΧΡΙΚΕ






