Από το 2009-2012 εχω βιώσει στο προσωπικό γραφείο που διατηρούσα (με ενοίκιο) στην Αθήνα στην οδό Ακαδημίας τουλάχιστον δύο φορές την αποτρόπαια έκρηξη αυτοσχέδιων βομβών (γκαζάκια).
Η καταστροφή του εσωτερικού του κτηρίου ήταν ολοσχερής, πόρτες κιγκλιδώματα της πολυκατοικίας, ασανσέρ κλπ λόγω ότι η φωτιά που δημιουργείται αναπτύσσει πολύ υψηλές θερμοκρασίες, ενώ ο καπνός διαπερνά και εμποτίζει ακόμα και τα γειτνιάζοντα διαμερίσματα και καταστρέφει τα πάντα στο πέρασμά του. Κατά σύμπτωση λοιπόν διατηρούσα κι εγώ γραφειο στην ίδια πολυκατοικία αλλα σε άλλον όροφο.
Οι τότε ”στόχοι΄΄ ήταν γνωστοί πολιτικοί και υπουργοί από τον χωρο της Νέας Δημοκρατίας αλλα και του ΠΑΣΟΚ που διατηρούσαν γραφεία σε άλλους ορόφους. Οι ζημιές τεράστιες και ευτυχώς πριν εκραγούν είχαν ειδοποιήσει την αστυνομία και ήταν ώρες βραδυνές που δεν υπήρχαν ατομα στην πολυκατοικία. Θα μπορούσε να ήταν αλιώς και να υπήρχαν και θύματα. Μάλιστα τις ζημιές τότε ανέλαβαν όλοι οι ιδιοκτήτες και το ποσό της αποκατάστασης ήταν αρκετά μεγάλο η δε διαδικασία ήταν εξαιρετικά δύσκολη και οικονομικά και τεχνικά λόγω του καπνού που τυλίγει το κτήριο ενώ κρατά και πολυ μεγάλο χρονικό διάστημα.
Ήλπιζα ότι η κοινωνία μας δεν θα ξαναζούσε τέτοιες τρομοκρατικές επιθέσεις. Σε αυτές, συνήθως αθώοι άνθρωποι πληρώνουν το τίμημα. Αυτοί μπορεί να είναι περαστικοί ή συγγενείς των στόχων. Ένα παράδειγμα είναι ο Αξαρλιάν το 1992.
Ξαναμπαίναμε ως κοινωνία σε έναν τέτοιο κύκλο τρομοκρατικών επιθέσεων όπου συνήθως την πληρώνουν αθώοι περαστικοί (βλ Αξαρλιάν 1992) ή συγγενείς και φίλοι των όποιων ”στόχων”.
Σύσσωμο το πολιτικό σύστημα ορθώς καταδίκασε αυτές τις πρόσφατες επιθέσεις στην Θεσσαλονίκη. Θα πρέπει να κάνουμε όλοι μας τα πάντα να επικρατήσει ηρεμία και νηφαλιότητα ώστε να μην ξαναζήσουμε τα γεγονότα των 2009-2012 που ακόμα κι αν βασίζονται σε αγανάκτηση από τις αβελτηρίες του πολιτικού συστήματος δεν είναι δικαιολογημένα αλλά αντίθετα πλήρως καταδικαστέα.
Οι διαφορές λύνονται ειρηνικά μέσα στο πλαίσιο του δημοκρατικού μας συστήματος. Τελεία κα παύλα.
Κάθε μορφή βίας είναι καταδικαστέα είτε είναι μεγάλη είτε μικρή και πρέπει και να καταδικάζεται από όλους μας και να τιμωρείται. Ακόμα περισσότερο εμείς ως αυτοδιοικητικοί πρέπει να εκπέμπουμε προς όλες τις κατευθύνσεις ένα σαφές μήνυμα ομαλότητας, ηρεμίας, σύνθεσης διαφορετικών απόψεων και σκληρής δουλειάς.
Φωκίων Ζαΐμης,
Αντιπεριφερειάρχης Αχαΐας



