Μια εξαιρετικά αιχμηρή και συγκινητική παρέμβαση, που φέρνει στο προσκήνιο τη σύγκρουση ανάμεσα στην παραδοσιακή ζωή της υπαίθρου και τις σύγχρονες «γραconfigurations» των γραφείων, γεννάται με αφορμή το Λαογραφικό Μουσείο Καλαβρύτων.
Ένας έμπειρος εκπαιδευτικός, με βαθιά γνώση της ορεινής Αχαΐας, εξαπολύει «πυρά» κατά των επιστημονικών πορισμάτων που ενοχοποιούν την κτηνοτροφία για την υποβάθμιση του περιβάλλοντος, αναδεικνύοντας τις πραγματικές αιτίες της καταστροφής των δασών.
Αφορμή για το ξέσπασμα στάθηκε η επιστημονική θεωρία ότι η υπερβόσκηση ευθύνεται για την καταστροφή των δασικών εκτάσεων. «Βρε άσχετοι, επιστήμονες των γραφείων, όταν τα βουνά ήταν γεμάτα βλάχους και ζώα, τα δάση έσφυζαν από ζωή και ποτέ δεν έπιανε φωτιά», τονίζει χαρακτηριστικά ο δάσκαλος. Όπως εξηγεί, ο ρόλος των κοπαδιών στο οικοσύστημα ήταν ιστορικά ευεργετικός: τα ζώα καθάριζαν το υπόστρωμα του δασικού εδάφους από την καύσιμη ύλη, ενώ με τα κόπρανά τους λίπαιναν φυσικά τα δέντρα και μετέφεραν σπόρους, συμβάλλοντας στην αναγέννηση της φύσης.
Σύμφωνα με την καταγγελία, η ρίζα του κακού βρίσκεται στην εσκεμμένη, όπως αφήνεται να εννοηθεί, καταστροφή της εγχώριας κτηνοτροφίας. Τα προβλήματα στα βουνά γιγαντώθηκαν όταν η παραγωγική δραστηριότητα αντικαταστάθηκε από ένα μοντέλο τουριστικής και ενεργειακής εκμετάλλευσης.
«Κάνατε τα βουνά χιονοδρομικά κέντρα, αιολικά πάρκα και μουσικές πίστες για τους νεόπλουτους που κάποτε δεν πλησίαζαν γιατί τους βρωμούσαν τα ζώα», αναφέρει ο εκπαιδευτικός. Η αλλοίωση του χαρακτήρα της ορεινής υπαίθρου προς όφελος μεγάλων συμφερόντων στερεί από την επαρχία τον παραγωγικό της ιστό.
«Φίλοι μου βλάχοι και αγρότες, κρατάτε όσο μπορείτε»
Η παρέμβαση κλείνει με ένα δραματικό μήνυμα στήριξης προς τον αγροκτηνοτροφικό κόσμο της Βόρειας Πελοποννήσου, από έναν άνθρωπο που υπηρέτησε για 35 χρόνια την εκπαίδευση και «όργωσε» τα βουνά μελετώντας τη ζωή των νομάδων. «Φίλοι μου βλάχοι και αγρότες, κρατάτε όσο μπορείτε! Είστε οι τελευταίοι εκπρόσωποι της κοινωνίας του χθες, που τα παγκόσμια και ντόπια συμφέροντα θέλουν να εξαφανίσουν. Όταν καταλάβουμε το μέγεθος της καταστροφής από την εξαφάνιση της κτηνοτροφίας, θα είναι αργά για όλους μας», καταλήγει η συγκλονιστική επιστολή.
Το ανέκδοτο της «υπερβόσκησης» σε άδεια βουνά
Ο Νίκος Χρ. Παπακωνσταντόπουλος, σχολιάζοντας με βαθιά ειρωνεία την επιστημονική αυτή διάγνωση. Όπως εξηγεί είναι τουλάχιστον αντιφατικό να μιλάμε για καταστροφή από «υπερβόσκηση» τη στιγμή που η ελληνική κτηνοτροφία έχει υποστεί καθιζήση και τα άλλοτε πολυάριθμα μεγάλα κοπάδια που έσφυζαν από ζωή στα βουνά μας έχουν πλέον αποδεκατιστεί και ελαχιστοποιηθεί.
«Ξεσηκώθηκαν κάποιοι “ειδικοί” να “με φάνε”! Απειλούσαν ότι πρέπει να μου υποβληθεί μήνυση για “διασπορά ψευδών ειδήσεων”, με το επιχείρημα ότι τα τσακάλια τρέφονται… με ρίζες και καρπούς! Μου έλεγαν μάλιστα εμμέσως πλην σαφώς: “ευτυχώς που είναι και τα κοπάδια να ζήσουν τα τσακάλια”», σημειώνει ο καταγγέλλων, προσθέτοντας σκωπτικά ότι τελικά κανείς δεν τόλμησε να του κάνει μήνυση «για να γελάσουμε».
Κλείνοντας την παρέμβασή του με απόλυτα σαρκαστική διάθεση, συνδέει τις δύο αυτές παράλογες θεωρίες –της υπερβόσκησης και των χορτοφάγων αρπακτικών– για να στείλει το δικό του μήνυμα:«Εκτός από την υπερβόσκηση των κοπαδιών, λοιπόν, υπάρχει κι άλλη αιτία: Τα τσακάλια τρώνε τις ρίζες των δέντρων των δασών και γι’ αυτό αυτά ξεραίνονται! Δεν είναι κι αυτή μια… λογική εξήγηση;»
Ακολουθήστε μας στις προτιμώμενες πηγές της Google:
