Η Περιφερειακή Επιτροπή ενέκρινε 1,86 εκατ. ευρώ για την εκπόνηση της μελέτης που θα οδηγήσει στην ασφαλή και οριστική επαναλειτουργία του Οδοντωτού.
Καλώς έγινε. Και μακάρι να προχωρήσει χωρίς άλλη καθυστέρηση.
Όμως το ερώτημα είναι αμείλικτο:
Γιατί τώρα;
Γιατί έπρεπε να φτάσει ο Οδοντωτός στο λουκέτο για να βρεθεί η χρηματοδότηση και να κινηθούν οι διαδικασίες; Γιατί επί τόσα χρόνια, ενώ τα προβλήματα, οι ελλείψεις και οι κίνδυνοι ήταν γνωστά και επανειλημμένα καταγεγραμμένα, δεν έγιναν όσα έπρεπε να έχουν γίνει εγκαίρως;
Η σημερινή χρηματοδότηση αποδεικνύει κάτι πολύ απλό: τα χρήματα και τα εργαλεία μπορούσαν να βρεθούν. Το ζήτημα ήταν να υπάρξει εγκαίρως η πολιτική βούληση.
Και το παράδοξο γίνεται ακόμη μεγαλύτερο αν θυμηθούμε ότι πριν από λίγα χρόνια ο ίδιος ο Πρωθυπουργός εξήγγειλε επέκταση του Οδοντωτού μέχρι την Αγία Λαύρα.
Από την εξαγγελία για επέκταση, λοιπόν, φτάσαμε λίγα χρόνια αργότερα να χρηματοδοτούμε μελέτη για να μπορέσει να ξαναλειτουργήσει με ασφάλεια η υπάρχουσα γραμμή.
Κύριε Πρωθυπουργέ, τι απέγινε εκείνη η εξαγγελία;
Υπάρχει σήμερα εξασφαλισμένη χρηματοδότηση για την επέκταση προς την Αγία Λαύρα; Υπάρχει ολοκληρωμένη μελέτη; Υπάρχει συγκεκριμένο χρονοδιάγραμμα; Ή επρόκειτο για ακόμη μία εξαγγελία που έμεινε στα λόγια;
Γιατί δεν μπορεί από τη μία να υπόσχεσαι επέκταση ενός ιστορικού σιδηροδρόμου και από την άλλη, λίγα χρόνια μετά, να έχεις αφήσει την υφιστάμενη γραμμή να φτάσει σε αναστολή λειτουργίας.
Και εδώ βρίσκεται το πιο απογοητευτικό στοιχείο.
Χρειάστηκαν αναφορές, καταγγελίες, δημόσια πίεση, ανάδειξη σοβαρών ελλείψεων και συζήτηση για ενδεχόμενες ευθύνες, για να αρχίσουν επιτέλους να κινούνται διαδικασίες.
Το έχουμε ξαναδεί και σε άλλες περιπτώσεις: ρέματα που καθαρίζονται αφού προηγηθούν μηνυτήριες αναφορές, υποδομές που συντηρούνται όταν πλέον αναδειχθεί ο κίνδυνος, υπηρεσίες που κινητοποιούνται όταν εμφανιστεί ο φόβος του ελέγχου και της ευθύνης.
Και ο διάβολος φοβέρα θέλει.
Μόνο που αυτή δεν μπορεί να είναι η κανονικότητα μιας σοβαρής Πολιτείας.
Δεν μπορεί να περιμένουμε να κλείσει μια ιστορική γραμμή για να τη χρηματοδοτήσουμε. Δεν μπορεί να περιμένουμε να προηγηθεί καταγγελία ή εισαγγελικό ενδιαφέρον για να κάνουμε τη συντήρηση που οφείλαμε να έχουμε κάνει χρόνια πριν.
Η πρόληψη, η συντήρηση και η προστασία των δημόσιων υποδομών δεν είναι χάρη προς τους πολίτες. Είναι υποχρέωση.
Και είναι πραγματικά κρίμα. Γιατί όλα αυτά μπορούσαν να είχαν γίνει νωρίτερα. Θα μπορούσαμε να συζητάμε σήμερα για την επέκταση προς την Αγία Λαύρα και για την περαιτέρω ανάπτυξη του Οδοντωτού.
Αντί γι’ αυτό, πανηγυρίζουμε επειδή βρέθηκαν επιτέλους 1,86 εκατ. ευρώ για να μελετήσουμε πώς θα ξαναλειτουργήσει αυτό που αφήσαμε να κλείσει.
Αυτό δεν είναι αναπτυξιακός σχεδιασμός.
Είναι η απόδειξη του τι συμβαίνει όταν τα αυτονόητα γίνονται μόνο αφού προηγηθεί η “φοβέρα”.
Γιώργος Μπέσκος
ΣΤΕΛΕΧΟΣ ΕΛΠΙΔΑ













