Η Ελλάδα, από άκρη σε άκρη, βρίσκεται στο ρυθμό των πανηγυριών»
Καλώς ή κακώς με την έννοια ότι σε κάποιους/ες αρέσουν τα πανηγύρια, σε άλλους/ες πάλι όχι.
Πάντως είναι μια ευκαιρία συνάντησης και διασκέδασης στα χωριά το καλοκαίρι, εκεί όπου το χειμώνα είναι δεν είναι 50 άνθρωποι. Τα πανηγύρια λοιπόν εκφράζουν και τη χαρά του ξαναζωντανέματος ενός τόπου.
Μέχρι εδώ καλά.
Όταν όμως ένας σύλλογος αποφασίσει να ξαναζωντανέψει έναν τόπο με άλλο τρόπο, όχι “πανηγυριώτικο “, με μια ταινία, ένα βιβλίο κλπ, εκεί αρχίζουν τα δύσκολα. Όταν δηλαδή αποφασίσει να τον ζωντανέψει όχι μόνο δια του “ξεσαλώματος ” (τίποτα μεμπτό σε αυτό για όσους/ες τους/τις αρέσουν), αλλά με μια ψυχαγωγία που απαιτεί κάτι παραπάνω, τότε… ε ας μην ξαναζωντανέψει ο τόπος.
Αυτό συνέβη με την προβολή της ταινίας “Αρκουδότρυπα” σε ένα χωριό της Αιγιαλείας από έναν πολιτιστικό σύλλογο. Μια γελοία, φωνακλάδικη, αυθάδης και ακροδεξιά μειοψηφία απείλησε με επεισόδια αν προβαλόταν η ταινία . Και αυτό γιατί “είπε ” ότι η ταινία είναι κατά των “χρηστών ηθών “.
Η ταινία δεν προβλήθηκε, αλλά θα προβληθεί, σύμφωνα με τους διοργανωτές. Όλοι και όλες μας, όσοι/ες είμαστε ή δεν είμαστε “για τα πανηγύρια “, ιδού η Ρόδος, ιδού και το πήδημα.
Εκτός αν επιτρέπουμε σε μια μειοψηφία να μας επιβάλλει αυτό που η ίδια θεωρεί πολιτισμό και ψυχαγωγία.
Σία Αναγνωστοπούλου
ΒΟΥΛΕΥΤΡΙΑ ΑΧΑΙΑΣ – ΝΕΑ ΑΡΙΣΤΕΡΑ













