Διαβάζοντας τα σημεία της συμφωνίας ανάμεσα σε ΗΠΑ και Ιράν για τον τερματισμό του παράνομου πολέμου, δεν μπορούμε παρά να αναρωτηθούμε: γιατί έγινε τελικά αυτός ο πόλεμος; Γιατί χρειάστηκε ένας πόλεμος που σκόρπισε θάνατο και καταστροφή, κόστισε τρισεκατομμύρια και κλυδώνισε τις οικονομίες ακόμα και ισχυρών κρατών; δεν συζητάμε για τα πιο αδύναμα κράτη.
Αν ο στόχος είναι να σταματήσει το Ιράν το πυρηνικό του πρόγραμμα, αυτό είχε επιτευχθεί ΕΙΡΗΝΙΚΑ με συμφωνία ΗΠΑ-ΙΡΑΝ επί Ομπάμα, μια συμφωνία από την οποία αποσύρθηκαν οι ΗΠΑ επί Τραμπ.
Αν ο στόχος είναι να ανοίξουν τα Στενά του Ορμούζ, τα Στενά ήταν ανοικτά πριν ξεκινήσει ο πόλεμος. Θα μπορούσα να προσθέσω πολλά “αν”. Μένω σε ένα που συμπυκνώνει τα πολλά επιμέρους. Αν ο στόχος ήταν να βρεθεί κοινό πεδίο συνεννόησης της “Δύσης” με το Ιράν, κοινή γλώσσα εν ολίγοις, αυτά είχαν βρεθεί ΕΙΡΗΝΙΚΑ πάλι στη συμφωνία ΗΠΑ-Ιράν. Αν ήταν ο, έτσι κι αλλιώς αποτυχημένος, στόχος κατάρρευσης του καθεστώτος, τότε θα έπρεπε να γνωρίζει ο Τραμπ (και κάποιοι “πολιτισμένοι δυτικοί” ότι κανένα αυταρχικό καθεστώς δεν έχει πέσει ‘από μέσα” εν καιρώ πολέμου. Η εσωτερική αντίσταση για τα δικαιώματα χρειάζεται ΕΙΡΗΝΗ.
Τότε γιατί έγινε αυτός ο παράλογος, ο αχρείαστος πόλεμος; Γιατί τόση καταστροφή; Για το “τίποτα”;
Όχι, ο παράνομος πόλεμος δεν έγινε για το “τίποτα”. Έγινε για κάποιους, για αυτούς που δεν “τους συμφέρει” η Ειρήνη.
Για το Ισραήλ του Νετανιάχου καταρχάς και κατεξοχήν. Για αυτόν τον ακροδεξιό, επικίνδυνο για την ανθρωπότητα πολιτικό. Στο ναζιστικής έμπνευσης αφήγημα που έχει φτιάξει ώστε να “νομιμοποιεί” την εξαφάνιση από προσώπου γης των Παλαιστινίων, του χρειάζεται η διαρκής πάλη εναντίον του “κακού”. Του κόσμου του “καλού” εναντίον του “κακού”. Του “κόσμου του πολιτισμού” εναντίον της “βαρβαρότητας”. Αυτό οφείλουμε να το κατανοήσουμε βαθιά. Ο ίδιος δεν κατανοεί ότι τα αραβικά κράτη -ακόμα και αυτά που συντάχθηκαν λόγω ΗΠΑ σε αυτόν τον παράλογο πόλεμο- δεν πρόκειται, όσο αυταρχικά καθεστώτα κι αν έχουν, να αγνοήσουν την τεράστια, υπόκωφη, λαϊκή αντίδραση που έχουν στο εσωτερικό τους για την πολιτική του Ισραήλ. Μια αντίδραση που τα καθιστά οιονεί ευάλωτα.
Για τους μεγάλους ενεργειακούς παίκτες, τους παίκτες της εξοπλιστικής βιομηχανίας, των κατασκευαστικών κλπ, με τους οποίους άλλωστε ο Τραμπ “μοιράζεται¨ τα ίδια ιδεώδη.
Για αυτούς που φαντασιώνονται μερίδιο από την πίτα μικρότερων ή ευρύτερων γεωπολιτικών ανακατατάξεων. Για αυτούς τους πολεμοχαρείς, δέσμιους σε συμφέροντα μεγάλων εξοπλιστικών βιομηχανιών, που νομίζουν ότι ο πόλεμος και η πρόσδεση στο Ισραήλ τους δίνει “πόντους” μέσα στο ΝΑΤΟ και στο μεγάλο γεωπολιτικό παιχνίδι. Δεν αντιλαμβάνονται ότι άλλοι παράγοντες (πολυπολικό σύστημα, κλιματική κρίση, κοινά προβλήματα σε μικρότερη κλίμακα, κλπ) ευνοούν πια την ΕΙΡΗΝΙΚΗ αναδιάταξη του γεωπολιτικού συστήματος στην περιοχή.
Από αυτά τα λίγα, και με αφορμή την “παράδοξη” Συμφωνία: Η χώρα μας από ΠΟΙΟΥΣ από τους πιο πάνω ΛΟΓΟΥΣ εξυπηρετείται ώστε να τρέχει λαχανιάζοντας πίσω από έναν παράνομο πόλεμο, πίσω από το Νετανιάχου, το ΝΑΤΟ και τον Τραμπ;
Και ας μην χρησιμοποιηθεί το “τυράκι” της Τουρκίας, της ασφάλειάς μας κλπ. Το ίδιο “τυράκι” χρησιμοποιήθηκε για την τυφλή πρόσδεσή μας με την Ουκρανία. Μόνο που τώρα ο Ερντογάν τα “έσπασε” με τον Πούτιν και είναι ο καλύτερος φίλος του Ζελένσκι, με πολλές συμφωνίες, με διευκολύνσεις της Ουκρανίας για διαδρόμους στη Μέση Ανατολή κλπ.
Υπάρχει πρόβλημα με την Τουρκία; Ναι, κατηγορηματικά. Μόνο που αυτό δεν πρόκειται να αντιμετωπιστεί με γελοίες, εξαρτημένες πολιτικές μιας κυβέρνησης που είναι ανιστόρητη, αδιάβαστη και τελικά σέρνει τη χώρα σε ανήθικες επιλογές.
Σία Αναγνωστοπούλου
ΒΟΥΛΕΥΤΡΙΑ ΑΧΑΙΑΣ
Ακολουθήστε μας στις προτιμώμενες πηγές της Google:
