Στην Ελλάδα των κόκκινων δανείων, ο οφειλέτης είναι απολύτως ορατός: το όνομά του, το ΑΦΜ του, το ακίνητό του, η οφειλή του και κάθε καθυστερημένη δόση. Αντίθετα, όταν η συζήτηση φτάνει σε εκείνους που αγόρασαν τις απαιτήσεις, στα πραγματικά τιμήματα, στις πηγές χρηματοδότησης και στα κέρδη από τις ανακτήσεις, η εικόνα θολώνει πίσω από SPVs, funds, servicers, REOCOs και διαδοχικές επικλήσεις απορρήτου.
Αυτό το καθεστώς επιλεκτικής διαφάνειας φέρνει στη Βουλή η ΝΙΚΗ, με κοινή Επίκαιρη Επερώτηση των οκτώ βουλευτών της, Δημητρίου Νατσιού, Γεωργίου Ρούντα, Ανδρέα Βορύλλα, Ασπασίας Κουρουπάκη, Κομνηνού Δελβερούδη, Αναστάσιου Οικονομόπουλου, Σπυρίδωνα Τσιρώνη και Αθανάσιου Ρακοβαλή, προς τον Υπουργό Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών, Κυριάκο Πιερρακάκη
Οι βουλευτές της ΝΙΚΗΣ ζητούν να ανοίξει επιτέλους ο οικονομικός φάκελος των τιτλοποιήσεων και να μάθει η κοινωνία ποιος αγόρασε τι, πόσο πλήρωσε, ποιος τον χρηματοδότησε, πόσα εισέπραξε και ποιον κίνδυνο εξακολουθούν να επωμίζονται οι Έλληνες φορολογούμενοι.
Δάνεια και απαιτήσεις δεκάδων δισεκατομμυρίων ευρώ απομακρύνθηκαν από τους τραπεζικούς ισολογισμούς και μεταφέρθηκαν σε εταιρείες ειδικού σκοπού και επενδυτικά σχήματα. Η διαχείρισή τους ανατέθηκε σε servicers, ενώ το Ελληνικό Δημόσιο παρείχε εγγυήσεις δισεκατομμυρίων, μέσω του προγράμματος «Ηρακλής».
Οι τράπεζες καθάρισαν τους δείκτες τους. Οι πολίτες, όμως, δεν είδαν τα χρέη τους να εξαφανίζονται. Βρέθηκαν απέναντι σε ένα πολυδαίδαλο σύστημα κατοχής και διαχείρισης απαιτήσεων, το οποίο μπορεί να κινεί διαδικασίες καταγγελίας, κατάσχεσης και πλειστηριασμού, χωρίς η κοινωνία να διαθέτει αντίστοιχη εικόνα για την πραγματική οικονομική διαδρομή των δανείων.
Η ΝΙΚΗ υπενθυμίζει ότι ασκεί συστηματικό κοινοβουλευτικό έλεγχο για τις τιτλοποιήσεις, τα funds και τις κρατικές εγγυήσεις από το 2024. Με διαδοχικές Ερωτήσεις και Αιτήσεις Κατάθεσης Εγγράφων ζήτησε στοιχεία για τις συμβάσεις πώλησης, τους κατόχους των τίτλων, τους πραγματικούς δικαιούχους των επενδυτικών σχημάτων, τις εισπράξεις των servicers και τις χρηματοδοτήσεις των αγοραστών.
Σοβαρά κενά προκύπτουν και από την επίσημη απάντηση της Τράπεζας της Ελλάδος. Οι αγοραστές πιστώσεων δεν υπάγονται συνολικά σε καθεστώς αδειοδότησης αντίστοιχο των τραπεζών, ενώ οι REOCOs δεν αδειοδοτούνται ούτε εποπτεύονται από την Τράπεζα της Ελλάδος. Έτσι δημιουργείται μια αλυσίδα στην οποία συνυπάρχουν κάτοχοι απαιτήσεων, SPVs, servicers και εταιρείες ακινήτων, χωρίς μία δημόσια αρχή να παρουσιάζει στη Βουλή την πλήρη εικόνα των οικονομικών και συμβατικών σχέσεών τους.
Την ίδια ώρα, η Επιτροπή Παρακολούθησης Εγγυήσεων έχει πρόσβαση, κατά απόλυτη προτεραιότητα, στα οικονομικά στοιχεία που απαιτούνται για την παρακολούθηση των κρατικών εγγυήσεων. Οι πληροφορίες των συνεδριάσεών της χαρακτηρίζονται απόλυτα εμπιστευτικές και δεν προβλέπεται αντίστοιχη υποχρέωση περιοδικής ενημέρωσης της Βουλής. Δηλαδή, μια Επιτροπή γνωρίζει τον κίνδυνο που αναλαμβάνει το Δημόσιο, παρακολουθεί αποκλίσεις και πιθανότητες κατάπτωσης εγγυήσεων δισεκατομμυρίων, αλλά οι εκπρόσωποι των πολιτών δεν λαμβάνουν ούτε μια σταθερή συγκεντρωτική ενημέρωση.
Οι οκτώ βουλευτές απαιτούν έναν ενιαίο, συγκρίσιμο και επεξεργάσιμο πίνακα για όλα τα μεγάλα χαρτοφυλάκια: Frontier, Gaia, Mexico, Leon, Cairo, Galaxy, Phoenix, Vega, Sunrise, DOMUS, RHODIUM και Alphabet. Για κάθε συναλλαγή ζητούν την αρχική αξία, το πραγματικό τίμημα, την πηγή χρηματοδότησης, τους κατόχους των τίτλων, τις σωρευτικές ανακτήσεις, τις αμοιβές των servicers και την κρατική εγγύηση.
Η κοινωνία γνωρίζει ήδη ποιοι χρωστούν και η κυβέρνηση οφείλει τώρα να αποκαλύψει ποιοι πλήρωσαν για να αποκτήσουν τα δάνεια, πόσα πλήρωσαν, ποιοι τους χρηματοδότησαν και πόσα κερδίζουν από τις περιουσίες των Ελλήνων. Η εποχή των γενικών διαβεβαιώσεων και των βολικών απορρήτων πρέπει να τελειώσει.
Ακολουθήστε μας στις προτιμώμενες πηγές της Google:
