Αυτοί που ενεργούν από μίσος ή από βαθιά δυσαρέσκεια επί του έθνους, γνωρίζουν ότι για να το πληγώσουν αποτελεσματικά πρέπει να χτυπήσουν σ’ αυτά που δίνουν στη ζωή νόημα.
Την οικογένειά, την παράδοση, την ιστορία, την εργασία, την αίσθηση του σκοπού στη ζωή, την πίστη, ή τον αυτοσεβασμό. Ανιχνεύουν πρώτα την αγκύρωση των ανθρώπων σε αυτά και μετά τη ροκανίζουν με μικρές ή μεγάλες δαγκωματιές ανάλογα με την αξιολόγηση της ανθεκτικότητάς των που έκαναν.
Αν η κοινωνία δεν έχει άμυνες ξέρουν ότι τα φανερά ή καλυμμένα χτυπήματά τους (ψυχολογική χειραγώγηση – gaslighting) θα την αποσταθεροποιήσουν, θα τη ρίξουν σε αμφιβολίες, σύγχυση, ή απόγνωση που είναι άλλωστε και ο σκοπός τους. Δεν σκοπεύουν στο να την πληγώσουν, αλλοίμονο, αυτό θα δημιουργούσε αντίδραση απέναντί τους, σκοπεύουν στο να την αποδιοργανώσουν για να επελαύσουν κατόπιν ανεμπόδιστα στο να φέρουν τη δικτατορία της αρεσκείας των.
Γιώργος Χότος
Ομ. καθηγητής Πανεπιστημίου Πατρών