Λοιπόν, επειδή η ιστορία είναι πολύ σοβαρή υπόθεση για να γίνεται «τουρλουμπούκι» με αργίες, θρησκευτικές γιορτές, αναπαραστάσεις και… τουριστικά φεστιβάλ, ακουσα προσεκτικά την εισήγηση της κ. Σιώρου για την 7η Οκτωβρίου.
Και πραγματικά έχει ενδιαφέρον.
Καταρχάς, κανείς δεν αμφισβητεί ότι η 7η Οκτωβρίου 1828 είναι σημαντική ημερομηνία για την Πάτρα.
Η απελευθέρωση της πόλης από την οθωμανική κυριαρχία και η έναρξη της ανοικοδόμησής της αποτελούν κομμάτι της ιστορικής μνήμης της πόλης.
Άλλο όμως αυτό και άλλο να βαφτίζουμε μια ιστορική επέτειο «επίσημη τοπική αργία» με μια απόφαση του Δημοτικού Συμβουλίου.
Γιατί, για να μην ξεχνάμε και τα βασικά, ο Δήμος δεν είναι αυτός που θεσπίζει την τοπική αργία. Το άρθρο 60 του Ν. 4808/2021 ορίζει ρητά ότι για τις τοπικές αργίες η αρμοδιότητα ανήκει στον Περιφερειάρχη.
Αλλά ας πάμε στην ουσία της συγκεκριμένης εισήγησης.
Μέσα σε ένα κείμενο που υποτίθεται ότι αφορά μια δημοτική αργία, βρίσκουμε:
➡️ την Ιερά Μητρόπολη Πατρών, η οποία παρουσιάζεται ως υποστηρικτής της καθιέρωσης της ημέρας,
➡️ τις εκδηλώσεις των «Πρωτοκλητείων»,
➡️ το «Άγημα Ιστορικής Αναβίωσης Πατρών – Παναγιώτης Καρατζάς» ως βασικό παράδειγμα πάνω στο οποίο προτείνεται να στηριχθεί ένα μελλοντικό Διεθνές Φεστιβάλ Ιστορικής Αναπαράστασης,
➡️ διεθνείς αναπαραστάσεις με στρατιωτικές δυνάμεις της εποχής,
➡️ συνέδρια πολεοδομίας και αρχιτεκτονικής,
➡️ τουριστική και οικονομική ανάπτυξη,
και όλα αυτά μέσα στην ίδια πρόταση για την «τοπική αργία».
Συγγνώμη, αλλά τι ακριβώς συζητάμε; Μια τοπική αργία ή ένα συνολικό σχέδιο ιστορικοθρησκευτικού και τουριστικού εορτασμού;
Και κάτι ακόμη: η ίδια η εισήγηση λέει ότι αποτελεί «πάγιο αίτημα» πλήθους κατοίκων και φορέων, ακόμη και της Μητρόπολης. Ωραία. Ποιοι είναι αυτοί οι φορείς; Πότε κατέθεσαν το αίτημα; Υπάρχουν αποφάσεις, υπογραφές, έγγραφα; Γιατί όταν μιλάμε για μια θεσμική αλλαγή που αφορά ολόκληρη την πόλη, καλό είναι να υπάρχουν και συγκεκριμένα στοιχεία και όχι απλώς μια γενική επίκληση του «πλήθους».
Και επειδή γίνεται μεγάλη συζήτηση για την ιστορία, ας την αφήσουμε επιτέλους να μιλήσει με τεκμήρια.
Το «10.000 κάτοικοι και το 75% του πληθυσμού εξολοθρεύτηκε» χρειάζεται σοβαρή ιστορική τεκμηρίωση. Το «πρώτη σύγχρονη σχεδιασμένη πόλη του νέου ελληνικού κράτους» επίσης. Και η γαλλική επέμβαση του 1828 δεν ήταν ακριβώς μια… ειρηνική επίσκεψη της διεθνούς κοινότητας. Ήταν γαλλική στρατιωτική εκστρατευτική δύναμη.
Και τέλος, υπάρχει μια πολύ ενδιαφέρουσα αντίφαση.
Από τη μία ζητείται συγκεκριμένα η 7η Οκτωβρίου. Από την άλλη η ίδια η εισήγηση λέει ότι μια επιτροπή ιστορικών θα μπορούσε να αποφασίσει ποια είναι η καταλληλότερη ημερομηνία, ώστε να συνδεθεί με την απελευθέρωση της Πάτρας από τα γερμανικά στρατεύματα στις 4 Οκτωβρίου 1944.
Άρα τελικά τι θέλουμε;
7 Οκτωβρίου;
4 Οκτωβρίου;
Μια κοινή επέτειο;
Ή όλα μαζί;
Γιατί προσωπικά πιστεύω ότι η ιστορική μνήμη της Πάτρας δεν χρειάζεται ούτε μονοπώλια ούτε αποκλειστικότητες. Χρειάζεται σοβαρότητα, τεκμηρίωση και σεβασμό σε όλες τις ιστορικές περιόδους που διαμόρφωσαν την πόλη.
Και κυρίως χρειάζεται να ξεχωρίζουμε την Ιστορία από τη θρησκευτική εορτή, τη θρησκευτική εορτή από την πολιτειακή εκδήλωση, την πολιτειακή εκδήλωση από την τουριστική προβολή και την ιστορική αναπαράσταση από την επίσημη δημοτική ιστορία.
Γιατί αλλιώς, με τόσα «Πατρίς – Θρησκεία – Ιστορική Αναπαράσταση – Τουρισμός – Φεστιβάλ» μαζεμένα σε μία εισήγηση, στο τέλος θα ξεχάσουμε και τι ακριβώς θα ψηφίσει το δημοτικό συμβούλιο .
Και η ιστορία της Πάτρας αξίζει κάτι πολύ καλύτερο από ένα τέτοιο… τουρλουμπούκι.
Φωτεινή Συριώτη
ΣΤΕΛΕΧΟΣ ΔΗΜΟΤΙΚΗΣ ΑΡΧΗΣ ΠΑΤΡΑΣ
Ακολουθήστε μας στις προτιμώμενες πηγές της Google:
