Έχουμε ένα διαμεσολαβητικό εξαρτημένο πολιτικό μοντέλο, όπου η χώρα σταδιακά εγκατέλειψε την παραγωγή και μετατράπηκε σε μια οικονομία υπηρεσιών, εισαγωγών και διαχείρισης συμφερόντων.
Οι μεσολαβητές δεν είναι καινούργιο φαινόμενο στην χώρα μας όμως σήμερα το μοντέλο αυτό έχει φτάσει στο αποκορύφωμά του.
Μέσα σε αυτή την πραγματικότητα, ο ρόλος των μεγάλων διεθνών εταιρειών και των ισχυρών οικονομικών κέντρων γίνεται καθοριστικός, ενώ η επιρροή τους, μέσω θεσμών, δικτύων και πρεσβειών, διαμορφώνει σε σημαντικό βαθμό τις κατευθύνσεις της χώρας.
Και εκεί ακριβώς βρίσκεται το πολιτικό πρόβλημα οι άνθρωποι που εκλέγονται για να βάλουν φραγμό σε αυτή την εξάρτηση, αντί να λειτουργούν ως εκπρόσωποι της κοινωνίας, καταλήγουν πολλές φορές να λειτουργούν ως διαχειριστές εντολών.
Παραλαμβάνουν, μεταφέρουν, εκτελούν
Αυτό είναι που καλείται να αλλάξει ο Έλληνας πολίτης.
Όχι με την αποχή, όχι με την αδιαφορία, αλλά με τη συμμετοχή του όταν η Δημοκρατία τον καλεί να επιλέξει εκπροσώπους.
Στο επόμενο κάλεσμα ο αδιάφορος εντολές πολίτης όπου έχει απογοητεύτει εσκεμμένα, η επιλογή δεν μπορεί να είναι απλώς ποιος θα «κυβερνήσει».
Το πραγματικό ερώτημα είναι ποιος θα σπάσει τον μεταπρατικό κύκλο, ποιος θα ξαναβάλει την παραγωγή, την κοινωνία και την εθνική αυτονομία στο κέντρο της πολιτικής και ποιος θα εκπροσωπεί τον πολίτη αντί να διαχειρίζεται εντολές άλλων.
Αυτή η σκέψη είναι το καλύτερο δυνατό πρόγραμμα που μπορεί να έχει ένα νεοσύστατο κίνημα ελπίδας.
Εκεί αρχίζει η Δημοκρατία στην πράξη.
Γιώργος Οικονομόπουλος
Ελπίδα
Ακολουθήστε μας στις προτιμώμενες πηγές της Google:
