Ένα σημαντικό βήμα προς την καλλιέργεια τροφίμων στη Σελήνη πέτυχαν ερευνητές στις ΗΠΑ, καθώς διαπίστωσαν ότι οι πατάτες μπορούν να αναπτυχθούν σε προσομοιωμένο σεληνιακό έδαφος και να είναι ασφαλείς για κατανάλωση, εφόσον αυτό εμπλουτιστεί με οργανική ύλη. Η μελέτη δημοσιεύθηκε στο επιστημονικό περιοδικό npj Microgravity.
Η ερευνητική ομάδα του Πολιτειακού Πανεπιστημίου του Όρεγκον, με χρηματοδότηση της NASA, εξέτασε την ανάπτυξη φυτών πατάτας σε πέντε διαφορετικά προσομοιωμένα σεληνιακά εδάφη, στα οποία προστέθηκαν διαφορετικές ποσότητες βερμικομπόστ. Πρόκειται για οργανικό εδαφοβελτιωτικό πλούσιο σε θρεπτικά συστατικά, το οποίο παράγεται με τη βοήθεια γεωσκωλήκων.
Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι τα φυτά που καλλιεργήθηκαν σε έδαφος με 30% βερμικομπόστ παρουσίασαν ανάπτυξη αντίστοιχη με εκείνη των φυτών που καλλιεργήθηκαν σε γήινο έδαφος. Αντίθετα, οι πατάτες που αναπτύχθηκαν χωρίς οργανική προσθήκη παρέμειναν καχεκτικές και εμφάνισαν προβλήματα στο ριζικό τους σύστημα. Η προσθήκη βερμικομπόστ σε ποσοστό 5% έως 15% βελτίωσε την ανάπτυξη, αλλά όχι στον ίδιο βαθμό.
Η καλλιέργεια στον σεληνιακό ρηγόλιθο, δηλαδή το στρώμα σκόνης και πετρωμάτων που καλύπτει την επιφάνεια της Σελήνης, παρουσιάζει σημαντικές δυσκολίες, καθώς το υλικό αυτό περιέχει ελάχιστη οργανική ύλη και αυξημένες συγκεντρώσεις ορισμένων βαρέων μετάλλων. Οι επιστήμονες εκτιμούν ότι η οργανική προσθήκη μπορεί να περιορίσει την επίδραση των μετάλλων, δεσμεύοντάς τα και προστατεύοντας τις ρίζες των φυτών.
Ιδιαίτερα σημαντικό είναι ότι οι πατάτες διατήρησαν τη διατροφική τους αξία, χωρίς να παρουσιάσουν στατιστικά σημαντική αύξηση των γλυκοαλκαλοειδών, φυσικών τοξινών που περιέχονται στην πατάτα και συνδέονται, μεταξύ άλλων, με το πρασίνισμα κάτω από τη φλούδα της.
Η επιλογή της πατάτας δεν ήταν τυχαία, καθώς αποτελεί καλλιέργεια με υψηλή θερμιδική απόδοση ανά μονάδα έκτασης και σημαντική διατροφική αξία. Για τον λόγο αυτό θεωρείται ιδιαίτερα χρήσιμη για μελλοντικές αποστολές μεγάλης διάρκειας.
Τα ευρήματα συνδέονται με τον σχεδιασμό της NASA για τη δημιουργία μόνιμης ανθρώπινης παρουσίας στη Σελήνη, στο πλαίσιο του προγράμματος Artemis. Οι αστροναύτες θα μπορούσαν να μεταφέρουν αρχικά μικρές ποσότητες οργανικού υλικού και στη συνέχεια να παράγουν νέο βερμικομπόστ από υπολείμματα τροφίμων και φυτικά απόβλητα, περιορίζοντας την ανάγκη μεταφοράς καλλιεργητικών υλικών από τη Γη.
Η έρευνα συνεχίζεται, ενώ σε επόμενη δημοσίευση αναμένεται να παρουσιαστούν τα αποτελέσματα πειραμάτων με δέκα διαφορετικές ποικιλίες πατάτας, προκειμένου να εντοπιστούν εκείνες που είναι καταλληλότερες για μελλοντικές καλλιέργειες στη Σελήνη.






