Ο κ. Μητσοτάκης επιχειρεί σήμερα να εμφανιστεί ως ο άνθρωπος που θα εξυγιάνει τον ΟΠΕΚΕΠΕ. Ανακοινώνει ελέγχους, διώξεις και μεταρρυθμίσεις, λες και όλα αυτά συνέβησαν σε μια άλλη χώρα, από μια άλλη κυβέρνηση. Η πραγματικότητα, όμως, δεν παραγράφεται. Επτά χρόνια διακυβέρνησης δεν μπορούν να μετατραπούν σε μια συνέντευξη Τύπου όπου η κυβέρνηση εμφανίζεται ως τιμωρός ενός προβλήματος που αναπτύχθηκε όσο η ίδια ασκούσε την εξουσία.
Η πολιτική ευθύνη δεν διαγράφεται με δελτία Τύπου ούτε με επικοινωνιακές εξαγγελίες. Αν πράγματι υπήρχε ένα σύστημα που επέτρεψε παράτυπες επιδοτήσεις, αδιαφάνεια και καταστρατήγηση των κανόνων, τότε το πρώτο ερώτημα δεν είναι πόσες διώξεις ασκήθηκαν σήμερα. Το πρώτο ερώτημα είναι γιατί αυτό το σύστημα δεν εντοπίστηκε και δεν σταμάτησε εγκαίρως από την κυβέρνηση που είχε την ευθύνη της εποπτείας.
Υπάρχει, όμως, και ένα ακόμη κρίσιμο ζήτημα που δεν μπορεί να αποσιωπηθεί. Πριν από λίγους μήνες, ο ίδιος ο Πρωθυπουργός υπέγραψε τη σύμβαση με τη Markosur, παρουσιάζοντάς την ως εργαλείο εκσυγχρονισμού και θωράκισης του συστήματος. Αν αυτή η επιλογή αποτελούσε τη λύση, γιατί σήμερα γίνεται λόγος για σαρωτικές αλλαγές; Αν δεν απέδωσε τα αναμενόμενα αποτελέσματα, ποιος αναλαμβάνει την πολιτική ευθύνη για αυτή την αποτυχία;
Οι πολίτες δικαιούνται σαφείς απαντήσεις και όχι υπεκφυγές. Η λογοδοσία δεν αρχίζει όταν παρεμβαίνουν οι εισαγγελικές αρχές ή όταν η υπόθεση λαμβάνει ευρωπαϊκές διαστάσεις. Η λογοδοσία αρχίζει από την πρώτη ημέρα άσκησης της εξουσίας.
Οι έντιμοι αγρότες και κτηνοτρόφοι πλήρωσαν το τίμημα μιας διαχείρισης που τραυμάτισε την αξιοπιστία του πρωτογενούς τομέα και έθεσε υπό αμφισβήτηση την ορθή αξιοποίηση των ευρωπαϊκών πόρων. Η χώρα δεν χρειάζεται έναν Πρωθυπουργό που εμφανίζεται εκ των υστέρων ως σωτήρας μιας κρίσης. Χρειάζεται μια κυβέρνηση που να προλαμβάνει τις κρίσεις και όχι να τις διαχειρίζεται όταν πλέον έχουν εκτεθεί διεθνώς.
Είναι πλέον αργά για δάκρυα, για θέσεις και για προγράμματα. Και εδώ γίνεται αντιληπτό ότι τελικά οι «έμπειροι» της διακυβέρνησης της χώρας είτε δεν είχαν ουσιαστικές θέσεις και πρόγραμμα είτε, ακόμη χειρότερα, δεν μπόρεσαν να τα μετατρέψουν σε πράξη και να τα περάσουν στην κοινωνία, αποδεικνύοντας την αναποτελεσματικότητά τους.
Ο πολιτικός χρόνος της κυβέρνησης έχει λήξει, ενώ, στον αντίποδα, η αντιπολίτευση παραμένει σε βαθιά κρίση εδώ και χρόνια. Ακόμη πιο τραγική είναι η επαναφορά προσώπων από το πρόσφατο πολιτικό παρελθόν ως δήθεν νέα πρόταση για το μέλλον.
Γιατί όταν κυβερνάς επί χρόνια, δεν μπορείς να παρουσιάζεις ως προσωπική επιτυχία την προσπάθεια διόρθωσης των συνεπειών των δικών σου πολιτικών επιλογών. Η πολιτική ευθύνη δεν είναι επικοινωνιακό βάρος που μετατίθεται. Είναι υποχρέωση που αναλαμβάνεται.
Γιώργος Οικονομόπουλος-Στέλεχος ΕΛΠΙΔΑ
Ακολουθήστε μας στις προτιμώμενες πηγές της Google:
