Κριτική στο σχέδιο νόμου του Υπουργείου Ανάπτυξης, για τα νέα κίνητρα Άμεσων Ξένων Επενδύσεων, άσκησε ο βουλευτής Αχαΐας της ΝΙΚΗΣ, Σπυρίδων Τσιρώνης, κατά τη συνεδρίαση της Διαρκούς Επιτροπής Παραγωγής και Εμπορίου στις 25 Σεπτεμβρίου 2026.
Ο κ. Τσιρώνης έθεσε εξαρχής στο στόχαστρό του την ίδια τη φιλοσοφία του νομοσχεδίου, χαρακτηρίζοντάς το «βαθύτατα άδικο για την ελληνική κοινωνία και την εγχώρια επιχειρηματικότητα».
Ο βουλευτής της ΝΙΚΗΣ επικέντρωσε την κριτική του στα ειδικά κίνητρα που θεσπίζονται, για επενδύσεις χρηματοδοτούμενες από μη εγχώρια κεφάλαια. Το επίσημο σχέδιο προβλέπει επενδυτικά σχέδια ύψους από 10 έως 50 εκατ. ευρώ, δυνατότητα φορολογικής απαλλαγής, ταχεία αδειοδότηση εντός δύο μηνών και, για τις προβλεπόμενες περιπτώσεις, δάνεια με εγγύηση της Ελληνικής Αναπτυξιακής Τράπεζας. Η φορολογική ωφέλεια μπορεί να αξιοποιηθεί εντός 15 φορολογικών ετών.
Για τον Σπυρίδωνα Τσιρώνη, η επιλογή αυτή δημιουργεί «μια σκανδαλώδη ανισότητα στην ελληνική αγορά», καθώς ισχυρά κίνητρα κατευθύνονται σε μεγάλα επενδυτικά σχήματα, την ώρα που η εγχώρια μικρομεσαία επιχειρηματικότητα αντιμετωπίζει υψηλή φορολογική και χρηματοδοτική πίεση.
Ο βουλευτής έθεσε το θέμα της ίσης μεταχείρισης του Έλληνα επενδυτή, ζητώντας εξηγήσεις για τον λόγο που αντίστοιχες ταχείες διαδικασίες και διευκολύνσεις δεν παρέχονται με τον ίδιο τρόπο στην εγχώρια παραγωγική βάση. Ο κ. Τσιρώνης έκανε λόγο για «οικονομία δύο ταχυτήτων» και για ένα πλαίσιο στο οποίο ο Έλληνας φορολογούμενος και ο εγχώριος επιχειρηματίας «καλούνται να πληρώσουν το μάρμαρο της κρατικής υπερφορολόγησης».
Ιδιαίτερη αναφορά έκανε και στις νομοτεχνικές προβλέψεις του σχεδίου νόμου, υπογραμμίζοντας ότι ο πυρήνας του νομοθετήματος χρειάζεται σαφέστερο προσδιορισμό για την προέλευση των κεφαλαίων, τη συμμετοχή αλλοδαπών μετόχων, τα δικαιώματα ψήφου και τον τελικό πραγματικό δικαιούχο.
Σκληρή ήταν η κριτική του και για την απαίτηση συμμετοχής ιδίων κεφαλαίων τουλάχιστον 40% του συνολικού κόστους. Ο βουλευτής εκτίμησε ότι η συγκεκριμένη προϋπόθεση μπορεί να περιορίσει το ενδιαφέρον σοβαρών διεθνών επενδυτών, ενώ παράλληλα αναφέρθηκε στις μακροχρόνιες υποχρεώσεις που συνοδεύουν την υπαγωγή στο καθεστώς.
Έντονη ήταν και η αντίδρασή του στην πρόβλεψη που επιτρέπει, μετά την άπρακτη παρέλευση της δίμηνης προθεσμίας αδειοδότησης, την άσκηση της σχετικής αρμοδιότητας από τον Υπουργό Ανάπτυξης.
Ο ίδιος ζήτησε ισχυρότερες δικλίδες για τις επενδύσεις σε κρίσιμους τομείς, που συνδέονται με την εθνική ασφάλεια, και προειδοποίησε για τη συγκέντρωση παραγωγικών πόρων και αγροτικής γης σε μεγάλα επενδυτικά σχήματα, εκφράζοντας τον φόβο ότι ο Έλληνας αγρότης και κτηνοτρόφος μπορεί να βρεθεί «περιθωριοποιημένος εργάτης στον ίδιο του τον τόπο».
Αναφέρθηκε ακόμη στη δυνατότητα διευκόλυνσης της χορήγησης αδειών διαμονής σε επενδυτές και εργαζομένους τρίτων χωρών, συνδέοντας το θέμα με την ανάγκη δημιουργίας ουσιαστικών κινήτρων για την επιστροφή Ελλήνων επιστημόνων και εργαζομένων από το εξωτερικό.
Στα της κοινωνικής πολιτικής, ο Σπύρος Τσιρώνης επικαλέστηκε και τις παρατηρήσεις της Εθνικής Συνομοσπονδίας Ατόμων με Αναπηρία, η οποία ζήτησε, κατά τη δημόσια διαβούλευση, την οριζόντια ενσωμάτωση της προσβασιμότητας και του καθολικού σχεδιασμού στο καθεστώς, καθώς και σχετικές προβλέψεις στα κριτήρια αξιολόγησης των επενδύσεων.
Κλείνοντας την πρώτη τοποθέτησή του στην Επιτροπή, ο βουλευτής Αχαΐας συμπύκνωσε την πολιτική του κριτική στη φράση ότι το νομοσχέδιο «εγκαθιδρύει ένα καθεστώς προνομίων για λίγους και ξένους, υπονομεύει την εγχώρια παραγωγική βάση, δημιουργεί θεσμική αβεβαιότητα και εγκυμονεί σοβαρούς κινδύνους για κρίσιμους τομείς της χώρας», προαναγγέλλοντας συνέχεια της παρέμβασής του μετά την ακρόαση των φορέων.









