Το έχω δει πολλές φορές το έργο, στοχοποιειται μια χώρα με πετρέλαια, επιτίθεται η Δύση με πρόσχημα την αλλαγή καθεστώτος, ισοπεδωνεται με βομβαρδισμούς η “δύναμη του κακού” , μπαίνουν οι κατασκευαστικές των δυνάμεων του “πολιτισμού” για να την ανοικοδόμηση, δεν πειράζει που δεν έχει χρήματα η νικημένη, με μια εκχώρηση των πετρελαίων της για 100 χρόνια από την διορισμένη κυβέρνηση στους “νικητές” , λύνεται το πρόβλημα.
Κι αυτό, επειδή παγκοσμίως οι οικονομίες έλκονται από την πολεμική και οικοδομική βιομηχανία.
Το συμπέρασμα είναι ότι όσο κι αν εξελίσσεται το ανθρώπινο είδος, πολιτισμικά, τεχνολογικά, ψηφιακά, διαδικτυακά κλπ η βαρβαρότητα παραμένει πάντα η ίδια.
Με φωτιά και με μαχαίρι πάντα ο κόσμος προχωρεί.
Γιώργος Ρούσσος
ΔΙΚΗΓΟΡΟΣ – ΑΙΓΙΟ
