Τα γεγονότα που εκτυλίχθηκαν στη Θεσσαλονίκη στις 28 Οκτωβρίου 2026, ανήμερα της εθνικής επετείου του «ΟΧΙ» στον φασισμό, εγείρουν σοβαρά πολιτικά και θεσμικά ερωτήματα για τη στάση της κυβέρνησης και του Υπουργείου Προστασίας του Πολίτη.
Με αφορμή την προγραμματισμένη ομιλία του καταδικασμένου ναζί εγκληματία Ηλία Κασιδιάρη σε ξενοδοχείο της Θεσσαλονίκης, πολίτες και συλλογικότητες πραγματοποίησαν αντιφασιστική συγκέντρωση διαμαρτυρίας. Η απάντηση της Ελληνικής Αστυνομίας ήταν η απαγόρευση των υπαίθριων συναθροίσεων σε τμήμα του κέντρου της πόλης, η χρήση χημικών, η απώθηση των διαδηλωτών, οι προσαγωγές και ο ξυλοδαρμός ακόμα και ανθρώπων μεγαλύτερης ηλικίας (όπως αποδεικνύεται από φωτογραφικό υλικό).
Τη στιγμή που ο καταδικασμένος για εγκληματική δράση, οπαδός του φασισμού, Ηλίας Κασιδιάρης, ανήμερα της 28ης Οκτωβρίου, πραγματοποιεί ανενόχλητος την εκδήλωσή του στη Θεσσαλονίκη, η κυβέρνηση επιλέγει να αντιμετωπίσει με αστυνομική καταστολή τους πολίτες που διαδηλώνουν ενάντια στον φασισμό.
Η αστυνομική διαχείριση των γεγονότων δεν αποτελεί μια ουδέτερη επιλογή χωρίς πολιτικό αποτύπωμα. Αντιθέτως, δημιουργεί ένα εξαιρετικά προβληματικό προηγούμενο: η αντιφασιστική κινητοποίηση αντιμετωπίζεται ως πρόβλημα προς καταστολή, ενώ η εκδήλωση που αποτέλεσε την αφορμή της διαμαρτυρίας πραγματοποιείται με τις «ευλογίες» της κυβέρνησης. Με άλλα λόγια, η κυβέρνηση, μέσα από τις επιλογές της, καταλήγει να προσφέρει έμμεση πολιτική και πρακτική στήριξη στην εκδήλωση Κασιδιάρη.
Κατόπιν των ανωτέρω, ερωτάται ο κ. Υπουργός:
– Για ποιους συγκεκριμένους λόγους αποφασίστηκε η απαγόρευση των δημόσιων συναθροίσεων και η αστυνομική επέμβαση κατά της
αντιφασιστικής συγκέντρωσης; Ποιος έδωσε τις σχετικές εντολές για χρήση χημικών, προσαγωγή διαδηλωτών και ξυλοδαρμό ακόμα και
ανθρώπων μεγαλύτερης ηλικίας; Πώς δικαιολογεί το Υπουργείο το γεγονός ότι η Ελληνική Αστυνομία επέλεξε να καταστείλει την αντιφασιστική διαμαρτυρία, ενώ ταυτόχρονα διασφαλίστηκε η πραγματοποίηση της εκδήλωσης του Ηλία Κασιδιάρη; Ποιος έδωσε την
εντολή για την απαγόρευση των συναθροίσεων και την αστυνομική επέμβαση; Υπήρξε ενημέρωση ή έγκριση της πολιτικής ηγεσίας του
Υπουργείου και ποιος είχε την τελική ευθύνη για τις συγκεκριμένες αποφάσεις;









