Έχει η πολιτική μνήμη; Γιατί όταν σήμερα ένα κορυφαίο στέλεχος υπό την πολιτική επιρροή του Αλέξη Τσίπρα εξαγγέλλει φορολόγηση που φτάνει μέχρι την καταγραφή και τη φορολόγηση αντικειμένων αξίας σε τραπεζικές θυρίδες και, λίγες ώρες αργότερα, αναγκάζεται να αναδιπλωθεί και να διευκρινίσει τι εννοούσε, είναι δύσκολο να μην αναρωτηθεί κανείς: Δεν μάθαμε τίποτα από το 2015;
Η παλινωδία με την ραδιοφωνική δήλωση – διάψευση εντός 24ώρου δεν είναι απλώς ένα επικοινωνιακό λάθος. Είναι η επανεμφάνιση μιας πολιτικής νοοτροπίας που η χώρα πλήρωσε πολύ ακριβά: Πρώτα η εντυπωσιακή εξαγγελία, μετά η σύγχυση, στη συνέχεια οι διευκρινίσεις και, στο τέλος, η αναζήτηση της πραγματικότητας…
Και δυστυχώς, αυτή η νοοτροπία μας είναι γνωστή. Πριν από το 2015 ακούσαμε ότι τα Μνημόνια θα καταργούνταν «με έναν νόμο και ένα άρθρο». Ότι μια πολιτική αλλαγή αρκούσε για να ανατραπούν μέσα σε λίγες ημέρες δεσμεύσεις, διεθνείς συμφωνίες και οικονομικές πραγματικότητες.
Η ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΓΝΩΣΤΗ…
Η χώρα μας οδηγήθηκε σε μια από τις πιο δραματικές περιόδους οικονομικής και πολιτικής αβεβαιότητας της μεταπολίτευσης. Οι τράπεζες έκλεισαν, επιβλήθηκαν capital controls, η οικονομία πάγωσε και τελικά η κυβέρνηση που είχε εκλεγεί με σύνθημα την κατάργηση των Μνημονίων υπέγραψε ένα ακόμη Μνημόνιο. Και το πιο εντυπωσιακό είναι ότι σήμερα, μετά από όλα αυτά, επανέρχεται ξανά η ίδια λογική των μεγάλων και εύκολων εξαγγελιών.
Πρόσφατα ακούσαμε ακόμη και συζητήσεις για κλείσιμο των τραπεζών. Σήμερα ακούμε για φορολόγηση περιουσίας, τραπεζικών θυρίδων και αντικειμένων αξίας, για να ακολουθήσουν μέσα σε λίγες ώρες οι διευκρινίσεις και οι αναδιπλώσεις.
Το πρόβλημα, όμως, δεν είναι ότι ένας πολιτικός μπορεί να κάνει λάθος. Το πρόβλημα είναι όταν παρουσιάζεται ως ολοκληρωμένο οικονομικό πρόγραμμα κάτι που, λίγες ώρες αργότερα, χρειάζεται διόρθωση επειδή μόλις τότε γίνεται αντιληπτό τι ακριβώς συνεπάγεται.
ΦΟΡΟΛΟΓΊΑ ΚΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ
Η Ελλάδα δεν έχει ανάγκη από μια νέα περίοδο πολιτικού αυτοσχεδιασμού.
Δεν έχει ανάγκη από φορολογικά συνθήματα που ακούγονται ευχάριστα σε μια τηλεοπτική συζήτηση, αλλά καταρρέουν μόλις τεθούν τα στοιχειώδη ερωτήματα:
Ποιος θα φορολογηθεί; Πόσο θα φορολογηθεί; Πώς θα αποτιμηθεί η περιουσία; Πώς θα αποφευχθούν οι αδικίες; Ποιο θα είναι το δημοσιονομικό αποτέλεσμα; Ποια θα είναι η επίδραση στην οικονομία και στις επενδύσεις; Και, κυρίως, ποιος είναι ο πραγματικός στόχος μιας φορολογικής πολιτικής;
Για εμάς, τους Δημοκράτες – Προοδευτικό Κέντρο, η απάντηση είναι ξεκάθαρη.
Η φορολογική πολιτική δεν μπορεί να είναι ούτε εργαλείο τιμωρίας ούτε μηχανισμός επικοινωνιακών εντυπώσεων. Πρέπει να είναι εργαλείο κοινωνικής δικαιοσύνης, ανάπτυξης και κοινωνικής κινητικότητας.
Γι’ αυτό εμείς, οι Δημοκράτες – Προοδευτικό Κέντρο, δεν περιοριζόμαστε σε γενικόλογες εξαγγελίες περί «φορολόγησης του πλούτου». Καταθέτουμε ένα συγκεκριμένο και ολοκληρωμένο φορολογικό σχέδιο.
Ξεκινώντας από τον ΦΠΑ, προτείνουμε τη μείωση του βασικού συντελεστή από το 24% στο 15%. Μια άμεση παρέμβαση που αφορά την καθημερινότητα όλων των πολιτών, μειώνει το κόστος κατανάλωσης και δίνει ανάσα σε νοικοκυριά και επιχειρήσεις.
Στη φορολογία εισοδήματος προτείνουμε μια πραγματικά προοδευτική κλίμακα, με ραγδαία μείωση των συντελεστών για το 99% των φορολογουμένων.
Ταυτόχρονα, τα μερίσματα εντάσσονται στην ατομική φορολογική κλίμακα και οι υψηλότερες επιβαρύνσεις περιορίζονται στα πολύ υψηλά ετήσια εισοδήματα, άνω των 200.000 ευρώ.
Αυτό σημαίνει πραγματική αναδιανομή.
Όχι γενικόλογη «φορολόγηση του πλούτου». Όχι ασαφείς εξαγγελίες που κάθε λίγες ώρες αλλάζουν περιεχόμενο.
Δημήτρης Δεληγεωργόπουλος
Συντονιστής Νομαρχιακής Επιτροπής Αχαΐας &
Συντονιστής Περιφερειακής Επιτροπής Δυτικής Ελλάδας με τους Δημοκράτες – Προοδευτικό Κέντρο






