Στο επίκεντρο του δημοτικού συμβουλίου Αιγιάλειας βρέθηκε η δραματική κατάσταση και τα προβλήματα στελέχωσης του Γενικού Νοσοκομείου Αιγίου, με τους εκπροσώπους της περιοχής να υπογραμμίζουν ότι η κατάσταση δεν αντιμετωπίζεται με ανακοινώσεις και φωτογραφίες.
Στη συζήτηση τοποθετήθηκαν ο Κώστας Σπηλιόπουλος, ο Δήμαρχος Αιγιαλείας Παναγιώτης Ανδριόπουλος και ο ιατρός – δημοτικός σύμβουλος Δημήτρης Μπούνιας, εκφράζοντας την έντονη αγανάκτησή τους για την απουσία ουσιαστικών λύσεων και την αδυναμία ορισμού συνάντησης με την ηγεσία του Υπουργείου Υγείας.
Ο Δήμαρχος Αιγιαλείας, Παναγιώτης Ανδριόπουλος, αποκάλυψε ότι επί έναν μήνα επιχειρεί καθημερινά να ορίσει συνάντηση με τον αρμόδιο Υπουργό Υγείας χωρίς ανταπόκριση, ανακοινώνοντας ότι θα προσπαθήσει να επιδιώξει ραντεβού ακόμη και με τον ίδιο τον Πρωθυπουργό.
Έκτακτη Συνάντηση με τους Βουλευτές Αχαΐας:
Ο Δήμαρχος ανακοίνωσε την αποστολή πρόσκλησης προς όλους τους βουλευτές του νομού για συνάντηση την Πέμπτη 22 Οκτωβρίου, με αντικείμενο τα δύο φλέγοντα ζητήματα της περιοχής: το Νοσοκομείο Αιγίου και τον Οδοντωτό Σιδηρόδρομο.
Παρέμβαση Δημήτρη Μπούνια:
Ο δημοτικός σύμβουλος και ιατρός έκρουσε τον κώδωνα του κινδύνου για το μέλλον του ιδρύματος, σημειώνοντας πως αν συνεχιστεί η αδράνεια, το Αίγιο κινδυνεύει να χάσει το Νοσοκομείο του, όπως συνέβη στο παρελθόν με το ΤΕΙ.
«Τι να πούμε για την Κίνα και το master plan, αν δεν μπορούμε να σώσουμε το Νοσοκομείο;» διερωτήθηκε, στηλιτεύοντας την ιεράρχηση των προτεραιοτήτων.Το νοσοκομείο δεν είναι απλώς ένα κτήριο. Δεν είναι οι τοίχοι, τα άδεια γραφεία και οι πινακίδες. Είναι οι γιατροί, οι νοσηλευτές, το προσωπικό, ο εξοπλισμός, η χρηματοδότηση και, πάνω απ’ όλα, η δυνατότητα να προσφέρει περίθαλψη στους ανθρώπους. Ο τοίχος δεν θεραπεύει. Το άδειο γραφείο δεν εφημερεύει. Ο άνθρωπος θεραπεύει τον άνθρωπο!»
Ζήτησε να κηρυχθεί το Νοσοκομείο Αιγίου ως «άγονο», ώστε να δοθούν κίνητρα προσέλκυσης και παραμονής ιατρικού προσωπικού.
Τοποθέτηση Κώστα Σπηλιόπουλου:
Σημείωσε ότι παρά τη δημοσιότητα, τις επισκέψεις βουλευτών και τις δηλώσεις, η τοπική κοινωνία παραμένει χωρίς απαντήσεις και χωρίς ουσιαστική δέσμευση.









