Η πρόσφατη δημόσια παρέμβαση του Αντιδημάρχου Πολιτισμού, ο οποίος βγήκε να στηρίξει την προσπάθεια να παραμείνει ανοιχτός ο πολυχώρος «Μηχανουργείο» (μια ιδιωτική επιχείρηση σε δικαστική διαμάχη με έναν συνεταιρισμό), θα μπορούσε να θεωρητεί συγκινητική. Θα ήταν συγκινητική, αν η δημοτική αρχή είχε φροντίσει πρώτα τα του οίκου της. Όταν όμως η πόλη έχει χάσει τόσα στοιχεία πολιτισμού εξαιτίας της δικής σου αδράνειας, το να παριστάνεις τον «πυροσβέστη» σε ξένα οικόπεδα είναι τουλάχιστον προκλητικό.
Το «ρημαδιό» των δημοτικών ακινήτων και οι χαμένοι χώροι..
Πριν τρέξει ο Δήμος να σώσει τις ιδιωτικές πρωτοβουλίες, ας κάνει μια βόλτα στις δικές του ιδιοκτησίες που παραμένουν σφραγισμένες, αλλά και σε εκείνες που άφησε να γλιστρήσουν μέσα από τα χέρια του, στερώντας από τους Πατρινούς πολύτιμους πνεύμονες πολιτισμού:
Δημοτικά Λουτρά (Χαμάμ): Ένα ζωντανό μνημείο 600 ετών που άντεξε σε αυτοκρατορίες και πολέμους, σήμερα παραμένει κλειδωμένο και απροσπέλαστο λόγω καθυστερήσεων στη συντήρηση.
Εργοστάσιο Τέχνης «Θάνος Μικρούτσικος»: Το μεγάλο σύγχρονο θέατρο της πόλης, που αφέθηκε να λεηλατηθεί μετά το 2006, παραμένει ένα ατελείωτο σήριαλ ανακατασκευής και υποσχέσεων.
Παλαιό Δημοτικό Νοσοκομείο: Το αρχιτεκτονικό στολίδι του Χάνσεν στην Άνω Πόλη παραμένει ουσιαστικά μη λειτουργικό, παγιδευμένο σε γραφειοκρατικούς ρυθμούς, αντί να σφύζει από ζωή ως Ψηφιακό Μουσείο.
Έσπερος & Αελλώ (Τα κομμάτια που «πέταξαν»): Ο εμβληματικός «Έσπερος» στην Πλατεία Γεωργίου Α’ και ο ιστορικός θερινός κινηματογράφος «Αελλώ» στην Παπαφλέσσα αφέθηκαν στην τύχη τους και πέρασαν σε χέρια ιδιωτών, επειδή ο Δήμος δεν μερίμνησε εγκαίρως για την εξαγορά και την αξιοποίησή τους.
Αίγλη (Η αίθουσα της σύγχυσης): Άλλο ένα παράδειγμα χώρου στη Veso Mare που, αντί να αποτελεί έναν ανοιχτό, δημοτικό πυρήνα για τα πληρώματα του Καρναβαλιού και τους πολίτες, λειτουργεί καθαρά υπό ιδιωτική διαχείριση.
Η σταγόνα που ξεχειλίζει το ποτήρι: «Απόλλων»
Και το πιο εξοργιστικό; Την ώρα που ο Αντιδήμαρχος κόπτεται για το μέλλον του «Μηχανουργείου», στην πιο κεντρική πλατεία της πόλης, στο Δημοτικό Θέατρο «Απόλλων» (το ιστορικό στολίδι του Τσίλλερ), κρέμονται κυριολεκτικά οι πόρτες. Η εικόνα των φθαρμένων, παρατημένων θυρών του κορυφαίου δημοτικού θεάτρου εκπέμπει σήμα κινδύνου και αποτελεί το πιο θλιβερό σύμβολο της αδιαφορίας τους.
Ηλίας Κωνσταντάτος
ΔΗΜΟΤΗΣ ΠΑΤΡΩΝ
Ακολουθήστε μας στις προτιμώμενες πηγές της Google:
