Η ιστορική Ιερά Μονή Αναλήψεως Μιντιλογλίου Πατρών θα πανηγυρίσει και φέτος, την μεγάλη δεσποτική εορτή της Αναλήψεως του Κυρίου (40 ημέρες μετά το Πάσχα), το διήμερο 20 -21 Μαΐου σύμφωνα με το ακόλουθο πρόγραμμα.
Τετάρτη (της Αποδόσεως του Πάσχα) 20 Μαΐου 2026:
o19:00 – 20:15, Μέγας Πανηγυρικός Εσπερινός με αρτοκλασία. Θα προστεί και θα κηρύξει ο Πανοσιολογιώτατος Αρχιμανδρίτης π. Ιωσήφ Μήλιας.
Πέμπτη (της Αναλήψεως) 21 Μαΐου 2026
o7:00- 10:00, Όρθρος- Πανηγυρική Θεία Λειτουργία– Λιτανεία Ιεράς Εικόνος Θα προστεί και θα κηρύξει ο Πανοσιολογιώτατος Αρχιμανδρίτης π. Γαβριήλ Κωνσταντινίδης.
oΑπόγευμα: 19:00 – 20:00, Μεθέορτος Εσπερινός – Ιερό Ευχέλαιο υπέρ υγείας πάντων των ευλαβών προσκυνητών της Ιεράς Μονής και των Εξεταζομένων Μαθητών και Φοιτητών! Θα προστεί και θα κηρύξει ο Πανοσιολογιώτατος Αρχιμανδρίτης π. Χριστοφόρος Μυτιλήνης.
Η ιστορική Ιερά Μονή Αναλήψεως Μιντιλογλίου είναι σήμερα παρεκκλήσιο του Ενοριακού Ιερού Ναού Αγίου Γεωργίου Μιντιλογλίου Πατρών. Βρίσκεται στην όμορφη κατάφυτη διαδρομή Μιντιλογλίου – Παυλοκάστρου, λίγα χιλιόμετρα νοτιοδυτικά της Πάτρας. Αποτελεί αξιόλογο μεταβυζαντινό μνημείο, χωρίς να είναι προς το παρόν σαφές πότε ακριβώς χρονολογείται η αρχική φάση κατασκευής της. Αναφέρεται στη βενετική απογραφή Grimani (1699-1700) ως «L’ Accenscion, vicino à Paleocastro», έχοντας έξι κελιά και πολύ μεγάλη κτηματική περιουσία με αμπελώνες και ελαιώνες.
Στο μνημείο έχουν ενσωματωθεί αρχιτεκτονικά μέλη σε δεύτερη χρήση (spolia), προερχόμενα από διάφορες ιστορικές περιόδους που μαρτυρούν τον μνημειακό πλούτο της ευρύτερης περιοχής ανά τους αιώνες.
Το Καθολικό της Μονής ως αποτέλεσμα ιστορικών επεμβάσεων έλαβε μορφή μονόχωρου ξυλόστεγου δρομικού κτίσματος με δικλινή στέγη με εξέχουσα ημιεξαγωνική εξωτερικά κόγχη Ιερού.
Στα δυτικά του αναπτύσσεται χαμηλότερο προστώο με τριμερή διάρθρωση. Κατάλοιπα της κατασκευής των τόξων του αρχικού συστήματος θολοδομίας του κυρίως ναού, μαρτυρούν τη διάρθρωση πιθανώς ενός αρχικά σύνθετου τετρακιόνιου σταυροειδούς εγγεγραμμένου ναού. Οι επεμβάσεις μετατροπής πραγματοποιήθηκαν κατά την αναφερόμενη στην επιγραφή του υπερθύρου της δυτικής εισόδου ανακαίνιση του 1703 επί ηγουμενίας Αβερκίου.
Το 1701 η Μονή κηρύχθηκε Σταυροπηγιακή και τα σταυροπηγιακά της δικαιώματα επικυρώθηκαν σε Πατριαρχικό Σιγίλλιο του 1759. Η Μονή υπέστη καταστροφές κατά τα Ορλωφικά το 1770. Το 1803 αναφέρεται ανάμεσα στις 13 σταυροπηγιακές μονές των Πατρών. Το 1804 έλαβε χώρα μάχη μεταξύ κλεφτών και Οθωμανών έξω από τη Μονή, χρονιά κατά την οποία έγινε επίσης ένας μεγάλος σεισμός στην Αχαΐα που πιθανότατα προκάλεσε φθορές στο μνημείο.
Μετά την Ελληνική Επανάσταση η Μονή αναφέρεται να λειτουργεί το 1833 έχοντας 3 μοναχούς αλλά τελικώς πέρασε σε καθεστώς διάλυσης το 1835. Έκτοτε τα κτήρια των κελιών σταδιακά ερειπώθηκαν και πιθανώς λιθολογήθηκαν και σήμερα ελάχιστα κατάλοιπά τους διατηρούνται.
Ακολουθήστε μας στις προτιμώμενες πηγές της Google:
