Διονύσης Γράψας -Η Πάτρα θα συνεχίσει την πορεία μιας αξιοπρεπούς, αλλά χωρίς πυξίδα, πολιτικής μεταμνημονιακής αναζήτησης.
Μπορεί ο Κώστας Πελετίδης να απειλεί πως θα κάνει «κόλαση» την ζωή των υποψηφίων επενδυτών στην λιμενική ζώνη της Πάτρας, ωστόσο είναι καιρός τώρα που η κουβέντα για τις δημοτικές εκλογές του 2028 έχει ανοίξει για τα καλά. Και όχι επειδή ο δήμαρχος Πατρέων-όντας 75 ετών το 2028, σκέφτεται να αποχωρήσει-αλλά γιατί υπάρχει σε πλείστες κοινωνικές ομάδες και μαζικούς χώρους η αίσθηση ανάγκης για αλλαγή σελίδας. Και το επιχείρημα δεν είναι ηλικιακό, καθώς στην Ευρώπη υπήρχαν μέχρι πρόσφατα δήμαρχοι που διοικούσαν τις πόλεις τους σε Γαλλία και Γερμανία απρόσκοπτα για πάνω από τέσσερις δεκαετίες!
Είναι βέβαιον, πως η πιθανή αλλαγή σελίδας μετά την θητεία Πελετίδη δεν μπορεί να ανάγεται σε ηλικιακά ή στείρα πολιτικά κριτήρια. Πρέπει να οφείλεται σε μια συνολική αλλαγή αφηγήματος. Που να διατρέχει οριζόντια τα κοινωνικά στρώματα της πόλης που έχουν υποφέρει από την αποβιομηχανοποίηση, την έλλειψη τουριστικής ανάπτυξης και την συνεχιζόμενη οικονομική κρίση. Την στιγμή που ο Κώστας Πελετίδης παραμένει σημείο αναφοράς για τη Πάτρα, συνεχίζοντας μια ηγεμονία πολύ πιο μακριά από τα στενά όρια του ακροατηρίου του ΚΚΕ που εκφράζει τους Πατρινούς πολιτισμικά, ηθικά και ενδεχομένως πολιτικά. Είναι όμως αυτή η πλήρης εικόνα;
Είναι σαφές πως ακόμα και στην Πάτρα ήδη στα μέσα της τρίτης θητείας η δημοτική αρχή μοιάζει κουρασμένη. Ο πολιτικός χρόνος κυλάει αμείλικτα για όλους. Και κανείς δεν θα τον ξεγελάσει με εναέριες βόλτες με drone πάνω από τον Παμπελοποννησιακό Στάδιο ή μ ειδυλλιακά βίντεο του ηλιοβασιλέματος του Νότιου Πάρκου. Ούτε βέβαια και με ρητορικά πυροτεχνήματα που αλλάζουν την ατζέντα. Η θητεία Πελετίδη έχει σημαντικές ρωγμές στην εικόνα της, από μια πόλη που νιώθει εγκαταλελειμμένη στα ζητήματα της καθαριότητας, της πολιτιστικής πολιτικής, της λειτουργικότητας όσο και του κυκλοφοριακού. Και καμία πολιτική διαχείριση του προσώπου του δημάρχου δεν μπορεί να τα αποκρύψει.
Από εκεί και πέρα βέβαια μοιραία η συζήτηση έρχεται στα πρόσωπα. Η κατακερματισμένη αντιπολίτευση είναι μάλλον διαχειρίσιμη από την δημοτική αρχή και η έννοια του Μετώπου μάλλον την ενισχύει κιόλας. Τα αντισυστημικά χαρακτηριστικά μιας «δημοτικής αρχής της γειτονιάς» είναι ακόμα πολύ ισχυρά και συντηρούν τον Κώστα Πελετίδη στην θέση του οδηγού. Ας μην ξεχνάμε λοιπόν πως ο Δήμος είναι ο Δήμαρχος! Και πως η «αλλαγή σελίδας» στο Δήμο Πατρέων θα πρέπει να ταυτιστεί με συγκεκριμένο πρόσωπο. Ποιο όμως μπορεί να είναι αυτό;
Αρχικά, ένα πρόσωπο με τεχνοκρατική επάρκεια, δημοκρατικές καταβολές και κοινωνική αποδοχή, θα έκανε αμέσως την διαφορά. Που να το συνοδεύει και ένας «μύθος» ώστε να λειτουργεί πολλαπλασιαστικά προς το προφίλ του. Με τη δυνατότητα να συγκεράσει πολιτικούς χώρους και γενιές στελεχών, υπερβαίνοντας τα προσωπικά και πολιτικά πάθη που χάνονται στα βάθη δεκαετιών. Και που κυρίως συμμερίζεται την δίψα πολλών συμπολιτών του, πως μπορεί να τα αλλάξει όλα! Σε κάθε άλλη περίπτωση, η Πάτρα θα συνεχίσει την πορεία μιας αξιοπρεπούς, αλλά χωρίς πυξίδα, πολιτικής μεταμνημονιακής αναζήτησης. Που θα της κοστίζει σε ανθρώπινο δυναμικό, πόρους και κάθε έννοια προοπτικής.
Διονύσης Γράψας
Ιστορικός `
Ακολουθήστε μας στις προτιμώμενες πηγές της Google:
