Καταδικάζω απερίφραστα και χωρίς αστερίσκους τη συμπεριφορά του γιατρού που αποπειράθηκε να γρονθοκοπήσει και έφτυσε τον Υπουργό Υγείας.
Όχι γιατί δεν επιτρέπεται η διαφωνία…αλλά
γιατί η βία δεν είναι διαφωνία.
Είναι εκτροπή.
Είναι ύβρις απέναντι στους θεσμούς,
απέναντι στη δημοκρατία,
απέναντι στον ίδιο τον πολιτισμό μας.
Όταν «σηκώνεται χερι» σε έναν θεσμικό εκπρόσωπο που έχει εκλεγεί νόμιμα από την πλειοψηφία του ελληνικού λαου,δεν πλήττεται απλώς ένα πρόσωπο….πληττεται η ίδια η έννοια του κράτους δικαίου.Πλήττεται ο σεβασμός που οφείλουμε να έχουμε στους θεσμούς ακόμη κι όταν διαφωνούμε βαθιά μαζί τους (και μάλιστα σε μια ημέρα συμβολική, στα εγκαίνια ενός τμήματος επειγόντων …στον ίδιο τον χώρο όπου ο όρκος του γιατρού απαιτεί ψυχραιμία, ανθρωπιά και αυτοσυγκράτηση)
Η βία δεν διεκδικεί.
Η βία ακυρώνει.
Δεν προχωρά τα δικαιώματα μπροστά…τα τραβά πίσω. Μας γυρίζει στην εποχή της φωτιάς και των σπηλαίων, τότε που επικρατούσε ο πιο δυνατός και όχι το πιο δίκαιο επιχείρημα.
Όποιος πιστεύει ότι με γροθιές, φτυσίματα και επιθετικότητα θα βελτιώσει το σύστημα υγείας ή θα στείλει μήνυμα αγανάκτησης…θλίβομαι .Με τέτοιες συμπεριφορές το μόνο που επιτυγχάνεται είναι η απαξίωση και η οπισθοδρόμηση.
Αντιλαμβάνομαι (και ποιος δεν αντιλαμβάνεται )τις χρόνιες, διαχρονικές ελλείψεις σε έναν τόσο νευραλγικό, ευαίσθητο και σημαντικό τομέα όπως είναι η υγεία. Έναν τομέα πολύπαθο, που δοκιμάστηκε και δοκιμάζεται. Γνωρίζω πως υπάρχουν κενά, αδυναμίες, δυσλειτουργίες. Δεν σφυρίζω αδιάφορα. Δεν κλείνω τα μάτια. Όμως διαθέτοντας τη μέση κοινή λογική μπορώ να δω και τα βήματα εξέλιξης που γίνονται. Μπορώ να αναγνωρίσω ότι η πρόοδος ,έστω αργή, έστω ανεπαρκής για κάποιους …έρχεται μέσα από θεσμικές διαδικασίες, διάλογο, επιχειρήματα και όχι με βιαιοπραγίες.
Η συμπεριφορά της μειοψηφίας δεν χαρακτηρίζει το σύνολο. Όπως δεν είναι όλοι οι γιατροί ίδιοι, έτσι δεν είναι και όλοι οι πολίτες ίδιοι.
Η οργή ενός δεν εκφράζει τους πολλούς.
Και είναι άδικο να επιτρέπουμε σε ακραίες πράξεις να στιγματίζουν έναν ολόκληρο κλάδο που καθημερινά δίνει μάχη για τον άνθρωπο.
Επαναλαμβάνω…η ανάρτησή μου αυτή αφορά αποκλειστικά και μόνο την προσωπική μου άποψη. Πέρα από ιδεολογικές γραμμές και κομματικά χρώματα…έχω μάθει να καταδικάζω συμπεριφορές, όχι πρόσωπα. Έχω μάθει να σέβομαι τη σκέψη, την επιλογή και τη διαφορετικότητά όλων μας. Είναι καλό το να είμαστε διαφορετικοί…. «Αν ήμασταν όλοι ίδιοι, ίσως να ήμασταν και βαρετοί εντέλει ».
Ορισμένοι από εσάς ίσως να μη συμφωνείτε μαζί μου και το δέχομαι απόλυτα.
Ο διάλογος είναι υγιής.
Τα απρεπή σχόλια, όμως, θα διαγράφονται.
Μη φοβάστε, δεν θα σας χαρακτηρίσουν ως «νεοδημοκράτες»…το πολύ–πολύ να σας πουν περισσότερο ανθρώπους. Γιατί στο τέλος της ημέρας αυτό είναι το ζητούμενο…να παραμείνουμε άνθρωποι.
Να διεκδικούμε με αξιοπρέπεια.
Να διαφωνούμε με επιχειρήματα.
Και να θυμόμαστε πως όταν η βία αντικαθιστά τον λόγο, δεν κερδίζει κανείς …χάνουμε όλοι.
Νίκος Σπηλιόπουλος
ΠΟΛΙΤΕΥΤΗΣ ΑΧΑΙΑΣ ΝΔ – ΙΑΤΡΟΣ
Ακολουθήστε μας στις προτιμώμενες πηγές της Google:
