Γιάννη μου…
Δεν έχω λόγια.
Και ίσως αυτή η σιωπή να είναι ο μόνος τρόπος που μπορώ σήμερα να μιλήσω για σένα.
Γιατί πώς αποχαιρετάς έναν άνθρωπο που είναι κομμάτι της ζωής σου από το 1984;
42 χρόνια, Γιάννη μου.
Μια ολόκληρη ζωή γεμάτη στιγμές που μοιραστήκαμε — γέλια, δυσκολίες, αγώνες, χαρές και στενοχώριες. Όλα όσα ζήσαμε και έγιναν αναμνήσεις που θα κουβαλώ πάντα μέσα μου.
Και μέσα σε όλα αυτά, εσύ.
Με το μοναδικό σου ύφος και εκείνο το αμίμητο, φλεγματικό σου χιούμορ, που ακόμη και στις πιο δύσκολες στιγμές κατάφερνε να μας χαρίζει ένα χαμόγελο.
Αυτά θα θυμάμαι πάντα.
Από το 1984 μέχρι την αιωνιότητα.
Καλή αντάμωση, φίλε μου.
Δεν είναι αντίο. Είναι η υπόσχεσή μου πως, όσα χρόνια κι αν περάσουν, όσα κι αν αλλάξουν, θα ξανασυναντηθούμε.
Στην Ανδριάνα, στην Κωνσταντίνα, στον γαμπρό σου και στο αγαπημένο σου εγγόνι αφήνεις την πιο μεγάλη παρακαταθήκη: την αγάπη σου, την παρουσία σου και όλα όσα τους χάρισες μέσα από τη ζωή σας.
Να τους προστατεύεις από εκεί ψηλά, όπως μόνο εσύ ήξερες.
Κι εμείς θα σε κρατάμε ζωντανό μέσα μας, όχι με τα λόγια, αλλά με όλα όσα μας έμαθες και με όλες εκείνες τις στιγμές που δεν θα σβήσουν ποτέ
Παναγιώτης Σακελλαρόπουλος
Αντιπεριφερειάρχης ΠΔΕ
Ακολουθήστε μας στις προτιμώμενες πηγές της Google:
