Η παραγωγική δομή του νομού Αχαΐας στηρίζεται στον αγροτικό χαρακτήρα της οικονομίας και τον αναπτυσσόμενο τουριστικό τομέα. Για την αύξηση ωστόσο της οικονομικής ευημερίας στο νομό, απαιτείται να γίνουν σημαντικά βήματα στους τομείς της ανταγωνιστικότητας, της καινοτομίας, της εξωστρέφειας.
Πως μπορεί να επιτευχθεί αυτό ?
Ας δούμε λοιπόν…..
1/ Διασύνδεση έρευνας και παραγωγής. Απαιτείται η αναδιοργάνωση των υφιστάμενων Πανεπιστημιακών σχολών και ο σχεδιασμός νέων, με την αξιοποίηση του υφιστάμενου ερευνητικού και παραγωγικού δυναμικού του Πανεπιστημίου Πατρών και ΕΑΠ, ώστε να επιτευχθεί η σύνδεση με τις ανάγκες της αγοράς και της τοπικής οικονομίας. Σε αυτό είναι απαραίτητη η σύμπραξη πολιτείας με τους παραγωγικούς φορείς/επιμελητήρια, ώστε να έχουμε τα βέλτιστα αποτελέσματα με βάση τις εκάστοτε προτεραιότητες.
2/Υποστήριξη επενδύσεων. Να υποστηρίξουμε επενδύσεις σε ορεινές, απομακρυσμένες και μειονεκτούσες περιοχές με προγράμματα που ανταποκρίνονται σε αιτήματα και ανάγκες τοπικών επιχειρήσεων, να αξιοποιήσουμε ανενεργά ακίνητα και δημόσια περιουσία σε συνεργασία με την τοπική αυτοδιοίκηση, να θεσπίσουμε κίνητρα μέσω πολιτικών και χρηματοδοτικών εργαλείων για την προσέλκυση μεγάλων και εμβληματικών επενδύσεων.
3/ Ενίσχυση και βελτίωση των υποδομών. Αναβάθμιση των σιδηροδρομικών μεταφορών, βελτίωση της αγροτικής οδοποίας, υποστήριξη των επιχειρηματικών αναγκών στις βιομηχανικές και επιχειρηματικές συγκεντρώσεις, κέντρα εξυπηρέτησης στους δήμους μεγάλων παραγωγικών και μεταποιητικών εγκαταστάσεων, ενεργειακές διευκολύνσεις για ενεργοβόρες επιχειρήσεις. Βαρύτητα επίσης πρέπει να δοθεί στη διαχείριση των υδάτων, στη διαχείριση των απορριμμάτων και στην επεξεργασία βιομηχανικών/βιοτεχνικών λυμμάτων. Η ανάπτυξη δεν μπορεί να είναι βιώσιμη αν δεν είναι ταυτόχρονα και κοινωνικά υπεύθυνη.
4/ Ενίσχυση του πρωτογενούς τομέα. Προγράμματα βιολογικής γεωργίας, νέων γεωργών και κτηνοτρόφων, αναδιάρθρωσης καλλιεργειών, επενδύσεις σε θερμοκηπιακές και υδροπονιακές καλλιέργειες, είναι στοχευμένες ενέργειες στη κατεύθυνση αύξησης του παραγόμενου προϊόντος. Ταυτόχρονα ένα νέο σύστημα αγροτικών επιδοτήσεων με τον εκσυγχρονισμό του πλαισίου ασφαλίσεων για προστασία από φυσικές καταστροφές και δυσμενή κλιματικά φαινόμενα, θα συμβάλλουν στην σταθερότητα του εισοδήματος των αγροκτηνοτρόφων.
5/ Ανάπτυξη του τουρισμού. Η ενίσχυση ενναλακτικών μορφών τουρισμού όπως ο αθλητικός, ο θρησκευτικός, ο συνεδριακός και ο πολιτιστικός τουρισμός είναι απαραίτητα στοιχεία, τόσο στη κατεύθυνση επιμήκυνσης της τουριστικής περιόδου όσο και της προσέλκυσης μεγαλύτερου αριθμού επισκεπτών. Η αναβάθμιση της τουριστικής εκπαίδευσης και κατάρτισης και η ένταξη των αποφοίτων τουριστικών σχολών και των επαγγελματιών του κλάδου σε ενιαίο μητρώο, όπου θα απευθύνονται οι επιχειρήσεις, αποτελεί πάγιο αίτημα των τουριστικών επιχειρήσεων και πρέπει να υλοποιηθεί. Άλλωστε η έλλειψη εξειδικευμένου ανθρώπινου δυναμικού αναγνωρίζεται ως μία από τις βασικές αδυναμίες του κλάδου.
6/ Ψηφιακός εκσυγχρονισμός. Μέσω της χρήσης τεχνολογιών αιχμής (Δίκτυα 5G, οπτικές ίνες, δορυφορικό internet)και της ψηφιακής εκπαίδευσης, οι μικρομεσαίες επιχειρήσεις μπορούν να ενισχύσουν την παραγωγικότητα τους. Η ψηφιακή ένταξη και μείωση του ψηφιακού χάσματος είναι απαραίτητη προκειμένου να καταστεί η Αχαΐα κόμβος τεχνολογίας, καινοτομίας και δημιουργικότητας.
7/ Χωροταξικός σχεδιασμός. Πρέπει να ολοκληρωθεί η εκπόνηση των Τοπικών Πολεοδομικών Σχεδίων (ΤΠΣ)που εκπονούνται στην Αχαΐα, ώστε να είμαστε σε θέση να μειώσουμε τις ανισότητες μεταξύ αστικών κέντρων και απομακρυσμένων περιοχών, να ορίσουμε τις περιοχές που είναι κατάλληλες για βιομηχανία, logistics, τουρισμό, πρωτογενή τομέα, αξιοποιώντας τα συγκριτικά πλεονεκτήματα κάθε περιοχής.
8/ Δημογραφική ανάταξη. Οφείλουμε να θεσπίσουμε κίνητρα εγκατάστασης για τις ορεινές/ημιορεινές περιοχές, με στόχο τη συγκράτηση και αύξηση πληθυσμού. Η αξιοποίηση των τοπικών δυνατοτήτων μέσω ειδικών προγραμμάτων απασχόλησης, παροχής στέγασης με ανακαίνιση και αναβάθμιση παλιών κατοικιών, στοχευμένων πολιτικών σε κοινωνικές υπηρεσίες (πρωτοβάθμια φροντίδα, τηλεϊατρική), φοροαπαλλαγές, παροχή κινήτρων επαναπατρισμού είναι προς τη σωστή κατεύθυνση.
Ταυτόχρονα η ορθολογική διαχείριση της νόμιμης μετανάστευσης για κάλυψη άμεσων αναγκών σε τομείς όπως η γεωργία και οι κατασκευές σε συνεννόηση με τις τοπικές κοινωνίες θα πρέπει να εξεταστεί. Ωστόσο είναι σαφές ότι η πραγματική ανάπτυξη της τοπικής οικονομίας εξαρτάται άμεσα και από τη κοινωνική σταθερότητα. Οι επιχειρήσεις λειτουργούν και αναπτύσσονται μόνο όταν δραστηριοποιούνται μέσα σε ένα περιβάλλον κοινωνικής συνοχής.
Η αύξηση της παραγωγικότητας και η διατήρηση της ανταγωνιστικότητας των επιχειρήσεων συνδέεται με την κοινωνική ισορροπία και γι΄ αυτό είναι απαραίτητη η συνεργασία δημόσιου και ιδιωτικού τομέα. Στο πλαίσιο αυτό η συνεργασία θεσμών, αυτοδιοίκησης και παραγωγικών φορέων αποτελεί βασική προϋπόθεση για το μέλλον της Αχαΐας, ώστε οι διαθέσιμοι πόροι να αποκτήσουν πραγματικό πολλαπλασιαστικό αποτέλεσμα.







