Δεν είναι απλώς ένας κυβερνητικός πανηγυρισμός για την πρόωρη αποπληρωμή 12,84 δισ. ευρώ.
Είναι ένα κομμάτι μιας ευρύτερης πολιτικής κατεύθυνσης που οφείλει να κριθεί από τον ελληνικό λαό.
Ο κ. Πιερρακάκης μιλά για εξοικονόμηση τόκων.
Όμως αυτή είναι η μισή αλήθεια.
Γιατί όταν αποπληρώνεις χρέος και ταυτόχρονα συνεχίζεις να δανείζεσαι, ο πολίτης δικαιούται να γνωρίζει ολόκληρο τον λογαριασμό: τι εξοικονομήθηκε, με ποιο κόστος αναχρηματοδοτείται το χρέος και ποιο είναι τελικά το καθαρό όφελος.
Εκεί βρίσκεται το μεγάλο ψέμα της μισής αλήθειας: παρουσιάζεται το όφελος, ενώ μένει έξω από την εικόνα το συνολικό κόστος.
Και την ίδια στιγμή, η Δικαιοσύνη καλείται να αποκαταστήσει αδικίες που αφορούν μισθούς και συντάξεις.
Πολίτες που έχασαν εισόδημα διεκδικούν δικαίωση, ενώ το κράτος παρουσιάζει τη δημοσιονομική του εικόνα ως επιτυχία.
Αυτά δεν είναι ασύνδετα.
Σχηματίζουν ένα τρίγωνο πολιτικής και οικονομικής πραγματικότητας: από τη μία το δημόσιο χρέος και η διαχείρισή του, από την άλλη οι πολίτες που διεκδικούν δικαστικά όσα θεωρούν ότι τους αφαιρέθηκαν και στο τρίτο σημείο μια πολιτική εξουσία που επιλέγει τι θα αναδείξει ως επιτυχία και τι θα αφήσει στο περιθώριο.
Και απέναντι σε όλα αυτά, η σιωπή ή η υποτονική αντίδραση μεγάλου μέρους της αντιπολίτευσης δημιουργεί ακόμη μεγαλύτερο ερώτημα.
Όταν όλα αυτά γίνονται πλέον απροκάλυπτα, δεν είναι απλώς οικονομικές ή δικαστικές ειδήσεις.
Είναι ενδείξεις για την κατεύθυνση που παίρνει η χώρα.
Γι’ αυτό πρέπει να τα κρατήσουμε όλα στο πολιτικό μας ισοζύγιο.
Όχι για να κατασκευάσουμε εντυπώσεις, αλλά για να διαμορφώσουμε κρίση.
Γιατί η τελική απάντηση δεν θα δοθεί από τα κυβερνητικά γραφήματα ούτε από τις πολιτικές σιωπές.
Θα δοθεί από την ελληνική ετυμηγορία.
Και τότε ο λαός θα κρίνει ποιοι διαχειρίστηκαν την αλήθεια, ποιοι απέκρυψαν το κόστος και ποιοι στάθηκαν πραγματικά απέναντι στις ανάγκες της κοινωνίας.
Γιώργος Οικονομόπουλος
ΕΛΠΙΔΑ













