Για όσους παρακολουθούν την «ΕΛΠΙΔΑ για τη Δημοκρατία» από έξω και επιχειρούν να ερμηνεύσουν την πορεία της, χρειάζεται πρώτα μια διάκριση:
Άλλο η αποχώρηση ενός προσώπου και άλλο η πορεία ενός κινήματος.
Η παραίτηση, η απομάκρυνση, η αναστολή μιας συνεργασίας ή ακόμη και μια διαγραφή είναι οργανωτικά γεγονότα. Δεν αποτελούν από μόνα τους πολιτικό τέλος.
Το πραγματικό ερώτημα είναι τι συμβαίνει μετά.
Ένα κίνημα που θέλει να αλλάξει την πολιτική ζωή δεν μπορεί να φοβάται τη διαφωνία.
Δεν μπορεί να θεωρεί κάθε διαφορετική προσέγγιση απειλή.
Και δεν μπορεί να μετρά τη δημοκρατικότητά του από το πόσοι συμφωνούν μεταξύ τους.
Πλουραλισμός σημαίνει πολλές ιδέες, διαφορετικές πολιτικές προσεγγίσεις και περισσότερες από μία οπτικές πάνω στο ίδιο πρόβλημα.
Αυτό δεν αποδυναμώνει ένα κίνημα.
Το δοκιμάζει.
Ξεκάθαρα λέω
η αλήθεια δεν φοβάται την ερώτηση.
Φοβάται μόνο εκείνος που θέλει την απάντηση πριν ακόμη ανοίξει ο διάλογος.
Αλίμονο αν δεν υπήρχαν διαφορετικές τάσεις μεταξύ μας.
Το πραγματικό ζήτημα είναι ποιος έχει την πολιτική ωριμότητα και την οξυδέρκεια να μετατρέψει τη διαφορετική σκέψη σε δύναμη και να της δώσει πέρασμα μέσα στην κοινωνία.
Γι’ αυτό δεν θα ήταν σοβαρό να κρίνουμε την «ΕΛΠΙΔΑ» από την αποχώρηση ενός προσώπου, ούτε σήμερα ούτε αύριο από οποιαδήποτε άλλη αποχώρηση.
Η ΕΛΠΙΔΑ θα κριθεί από το αν μπορεί να μετατρέπει τη διαφορετικότητα σε σύνθεση, τη διαφωνία σε δημιουργική πολιτική και την κοινωνική συμμετοχή σε πραγματική δύναμη.
Και εδώ βρίσκεται η μεγάλη πρόκληση.
Να μη δημιουργήσουμε ένα ακόμη σχήμα που ζητά από τους ανθρώπους να ακολουθούν.
Να δημιουργήσουμε ένα κίνημα στο οποίο οι πολίτες μπορούν να σκέφτονται, να διαφωνούν, να προτείνουν, να συνθέτουν και τελικά να πράττουν.
Γιατί η δημοκρατία δεν δοκιμάζεται όταν όλοι συμφωνούν.
Δοκιμάζεται όταν διαφωνούν και παρ’ όλα αυτά συνεχίζουν να αναζητούν μαζί τον δρόμο προς τα εμπρός.
Αυτό είναι το πραγματικό στοίχημα της «ΕΛΠΙΔΑΣ για τη Δημοκρατία».
Γιώργος Οικονομόπουλος
Ακολουθήστε μας στις προτιμώμενες πηγές της Google:
