Υπάρχουν επέτειοι που απλώς τιμώνται και άλλες πάλι που κινδυνεύουν να ξεχαστούν πίσω από τον ίδιο τον εορτασμό τους. Αυτός είναι ο φόβος μου κάθε 24η Ιουλίου. Όταν κάτι μετατρέπεται σε ημερομηνία, υπάρχει πάντα ο κίνδυνος να πάψει να είναι βίωμα.
Η Αποκατάσταση της Δημοκρατίας δεν ήταν απλώς μια πολιτική αλλαγή. Ήταν η στιγμή που η Ελλάδα ξαναβρήκε τη φωνή της. Ήταν η αρχή μιας νέας πορείας, που οδήγησε τη χώρα στην ευρωπαϊκή της προοπτική, στην ένταξή της στην ευρωπαϊκή οικογένεια και αργότερα στο κοινό ευρωπαϊκό νόμισμα, σηματοδότησε την επιστροφή της ελευθερίας, της αξιοπρέπειας και της ελπίδας.
Όσοι δεν ζήσαμε τη δικτατορία, τη λογοκρισία, τον φόβο και τη φίμωση, έχουμε την πολυτέλεια να θεωρούμε τη Δημοκρατία δεδομένη. Κι όμως, τίποτα σπουδαίο δεν είναι αυτονόητο. Τα μεγαλύτερα κεκτημένα χάνονται από δύο αιτίες η πρώτη όταν τα πολεμούν οι εχθροί τους και η δεύτερη όταν πάψουν οι πολίτες να τα υπερασπίζονται.
Η Δημοκρατία δεν συντηρείται από τις επετειακές εκδηλώσεις. Αντιθέτως αποκτά υπόσταση μέσα από τη μνήμη, τη συμμετοχή, τη διαφωνία, τον σεβασμό στους θεσμούς και την ευθύνη του καθενός μας. Γιατί η ελευθερία δεν κληρονομείται οριστικά. Κάθε γενιά καλείται να αποδείξει ότι την αξίζει και ότι μπορεί να τη διαφυλάξει.
Η μεγαλύτερη απειλή για τη Δημοκρατία δεν είναι μόνο όσοι την αμφισβητούν. Είναι η αδιαφορία όσων πιστεύουν πως δεν κινδυνεύει και δεν θα κινδυνέψει ποτέ.
Ευτυχία Λαμπροπούλου
ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ – ΠΑΤΡΙΝΟΡΑΜΑ
ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ – ΠΑΤΡΙΝΟΡΑΜΑ
Ακολουθήστε μας στις προτιμώμενες πηγές της Google:
