Το μεγάλο ζητούμενο για το ΠΑΣΟΚ σε αυτό το Συνέδριο δεν είναι απλώς να διατυπώσει μια σωστή πολιτική γραμμή.
Είναι να μιλήσει ξανά στην ψυχή, στο φιλότιμο, στις κοινωνικές και πατριωτικές ρίζες του Έλληνα.
Είναι να ξαναγίνει η παράταξη που κάνει τον πολίτη να νιώθει ότι τον καταλαβαίνει, τον εκφράζει και του ανοίγει δρόμο.
Το ΠΑΣΟΚ υπήρξε μεγάλο όταν δεν απευθυνόταν μόνο στη λογική, αλλά και στο συναίσθημα, στην αξιοπρέπεια, στην ανάγκη του κόσμου να ανήκει σε μια συλλογική προσπάθεια με νόημα.
Υπήρξε μεγάλο όταν έδινε φωνή σε εκείνον που ήθελε να σηκώσει το κεφάλι, να προχωρήσει, να δημιουργήσει, να νιώσει ότι η πατρίδα τού ανήκει και δεν είναι προνόμιο των λίγων.
Σήμερα αυτό ακριβώς χρειάζεται να ξαναβρεί.
Να μιλήσει ξανά στο φιλότιμο του Έλληνα, γιατί ένας λαός δεν ζει μόνο με επιδόματα, δείκτες και διαχειριστικές υποσχέσεις, αλλά με την ανάγκη να νιώθει ότι ο κόπος του μετράει, ότι η προσπάθειά του αναγνωρίζεται και ότι η ζωή του μπορεί να έχει αντίκρισμα.
Ότι έχει χρόνο, τόπο και τρόπο για να ζει με αξιοπρέπεια.
📍 ⏳ Άλλες ειδήσεις για: ΠΑΣΟΚ
Να δώσει ξανά υπερηφάνεια στον Έλληνα και την Ελληνίδα.
Να μιλήσει ξανά στις κοινωνικές του ρίζες, γιατί η μεγάλη δημοκρατική παράταξη υπάρχει για να εκφράζει τους πολλούς, τους εργαζόμενους, τους μικρομεσαίους, τους ανθρώπους της περιφέρειας, αυτούς που κρατούν όρθια την κοινωνία και θέλουν δικαιοσύνη, ασφάλεια και προκοπή.
Να μιλήσει ξανά στις πατριωτικές του ρίζες, γιατί η πατρίδα δεν είναι ούτε σύνθημα ούτε ιδιοκτησία κανενός.
Είναι η βαθιά ανάγκη ενός λαού να ζει με αξιοπρέπεια, συνοχή, αυτοπεποίθηση, δημοκρατία και εθνική συνείδηση.
Όχι κοιτώντας προς τα πίσω, όχι μόνο στο όνομα της ιστορικής του διαδρομής.
Πρέπει να μιλήσει και στις σύγχρονες ανάγκες της νέας γενιάς.
Στους νέους ανθρώπους που δεν θέλουν να επιβιώνουν, αλλά να ζήσουν. Που δεν θέλουν να φύγουν από την Ελλάδα για να δικαιωθούν, αλλά να μπορέσουν να μείνουν, να δημιουργήσουν, να εργαστούν, να κάνουν οικογένεια, να ονειρευτούν στον τόπο τους.
Πρέπει να τους πείσει ότι υπάρχει ξανά μια πολιτική δύναμη που δεν τους βλέπει ως στατιστικό μέγεθος ή ως κοινό προεκλογικής στόχευσης, αλλά ως την ίδια τη ζωντανή δύναμη της χώρας.
Ότι υπάρχει μια παράταξη που μπορεί να συνδέσει τη δημοκρατία με τη ζωή τους, την παραγωγή με τη δικαιοσύνη, την πρόοδο με την ασφάλεια, την ελευθερία με την κοινωνική προστασία.
Αυτό σημαίνει ότι το ΠΑΣΟΚ πρέπει να ξαναδώσει περιεχόμενο στην Αλλαγή.
Όχι ως σύνθημα νοσταλγίας, αλλά ως σύγχρονο κοινωνικό και πατριωτικό πρόταγμα.
Ως μια νέα σχέση εμπιστοσύνης με τον πολίτη.
Ως μια νέα πεποίθηση ότι η Δημοκρατία μπορεί να λειτουργήσει ξανά για τους πολλούς και όχι για τους λίγους.
Για να γίνει όμως αυτό, δεν αρκεί η καταγγελία και η ατάκα. Αυτή ενισχύει το θυμικό για τιμωρία χωρίς προοπτική. Αυτή η δουλειά αφορά άλλους. Όχι εμάς.
Δεν αρκεί η φθορά των άλλων.
Δεν αρκεί μια σωστή και “υπεύθυνη” αντιπολίτευση. Αυτή η δουλειά αφορά άλλους. Όχι εμάς.
Χρειάζεται αφήγηση, γιατί χωρίς αφήγηση δεν γεννιέται ελπίδα.
Χρειάζεται σχέδιο, που να είναι κατανοητό και στον τελευταίο πολίτη.
Χρειάζεται πράξη, γιατί χωρίς πράξη κανείς δεν πείθεται. Και αυτό δεν αφορά μόνο την κορυφή αλλά κάθε έκφραση, σε κάθε κοινωνικό, συνδικαλιστικό χώρο.
Και χρειάζεται καθαρός λόγος, γιατί κάθε μήνυμα της παράταξης πρέπει να είναι άμεσα αντιληπτό, πολιτικά καθαρό και κοινωνικά πειστικό.
Το μεγάλο στοίχημα, λοιπόν, αυτού του Συνεδρίου είναι ακριβώς αυτό: να κάνει ξανά τον πολίτη να νιώσει ότι μπορεί να ταυτιστεί με το ΠΑΣΟΚ.
Ότι μπορεί να δει μέσα σε αυτό τη δική του αγωνία, τη δική του αξιοπρέπεια, τη δική του ελπίδα για την Ελλάδα που θέλει.
Και αυτό είναι που αναδεικνύει την πραγματική κρισιμότητα του Συνεδρίου.
Γιατί εδώ δεν κρίνεται απλώς μια εσωκομματική διαδικασία.
Κρίνεται αν το ΠΑΣΟΚ μπορεί να ξαναμιλήσει στην ψυχή του λαού, στο φιλότιμό του, στις ρίζες του και στο μέλλον των παιδιών του.
Και κανείς δεν μπορεί να κάνει ότι δεν καταλαβαίνει.
Θανάσης Γιανναδάκης
ΠΑΣΟΚ ΑΧΑΙΑΣ
