Είναι από τις ελάχιστες φορές που η συζήτηση στη Βουλή σε επίπεδο αρχηγών δεν με εξόργισε. Δηλαδή δεν με εξόργισαν οι παρεμβάσεις του πρωθυπουργού. Συνήθως οι ομιλίες του, τουλάχιστον σε κάποια κρίσιμα σημεία, με βγάζουν εκτός εαυτού. Σήμερα όχι. Σε κανένα απολύτως σημείο, πουθενά για τίποτα.
Και αυτό γιατί είναι η πρώτη ίσως φορά που κατάλαβα τόσο ξεκάθαρα τη μηχανική της μητσοτάκειας εξουσίας. “Ασκώ πολιτική χωρίς όρια και όρους -όχι χωρίς αρχές και αξίες. Χωρίς όρια και όρους”.
Αυτό ήταν το κεντρικό, συνεκτικό στοιχείο των παρεμβάσεων του σήμερα, που φωτίζουν όλη την πορεία του ως πρωθυπουργού της χώρας.
Η κορυφαία στιγμή του σήμερα ήταν όταν “υπέβαλε ” στους πολίτες τη φαεινή ιδέα ότι δεν (πρέπει να) τους ενδιαφέρει η δημοκρατία, το κράτος δικαίου κλπ. Όταν ταύτισε τη δημοκρατία και το κράτος δικαίου με την ψηφιοποίηση των υπηρεσιών, όταν κατέδειξε με όλους τους τρόπους ότι η παγίδευση των επικοινωνιών πολιτικών προσώπων, αρχηγών στρατού και άλλων αξιωματούχων από μια εταιρία που ανήκει σε πρώην στρατιωτικό του Ισραήλ, δεν σημαίνει τίποτα. Δεν τρέχει τίποτα. Παρίστανε μάλιστα ότι δεν θυμάται καλά το όνομα του περί ου ο λόγος: Ντίλιαν, Ντίλαν, αναρωτιόταν. Όταν -αυτός που κατέστησε την ΕΥΠ ιδιωτική υπηρεσιία παρακολουθήσεων- είπε με ύφος εθνικού ηγέτη: δεν θα επιτρέψω τη θεσμική απαξίωση της ΕΥΠ.
Θλιβερή όμως στιγμή ήταν η επικοινωνιακή εργαλειοποίηση της σοβαρής περιπέτειας υγείας του κ. Μυλωνάκη. Δεν θα το σχολιάσω καθόλου αυτό. Αισθάνομαι άσχημα να σχολιάσω με όποιον τρόπο.
Σήμερα δεν εξοργίστηκα. Ο κ. Μητσοτάκης μπορεί να πει και να κάνει ο,τιδήποτε, χωρίς όρους και όρια. Για αυτό δεν “παλεύεται εύκολα “. Τις αρχές και τις αξίες τις αντιπαλεύεις. Το ” χωρίς όρια και όρους ” όμως; Πώς αντιπαλεύεις την εκπαίδευση της κοινωνίας στο “κάνω ό,τι γουστάρω, αρκεί να με βολεύει “:
Μόνο με έναν τρόπο: η μητσοτάκεια μηχανική της εξουσίας πρέπει να εκλείψει. Πώς; Με αρχές και αξίες.
Σία Αναγνωστοπούλου
ΒΟΥΛΕΥΤΡΙΑ ΑΧΑΙΑΣ – ΝΕΡΑ ΑΡΙΣΤΕΡΑ
