Ένα θέμα με έντονο συμβολικό και συναισθηματικό χαρακτήρα, που αναμένεται να προκαλέσει θύελλα αντιδράσεων στην τοπική κοινωνία της Αχαΐας,.
Οπως πληροφορείται το PatraPress.gr, η Επιτροπή Ονομασίας και Μετονομασίας Οδών της Αποκεντρωμένης Διοίκησης Πελοποννήσου, Δυτικής Ελλάδας και Ιονίου προχώρησε στην απόρριψη της ομόφωνης απόφασης του Δήμου Καλαβρύτων για την ονομασία δρόμου προς τιμήν του αδικοχαμένου Παναγιώτη Βασιλείου Χατζηχαραλάμπους, ενός εκ των 57 θυμάτων της εθνικής τραγωδίας των Τεμπών.
Η διαδικασία ξεκίνησε με τηναίτηση του πατέρα του θύματος, Βασιλείου Χατζηχαραλάμπους, η οποία συνυπογράφηκε από 44 μόνιμους κατοίκους της Δημοτικής Κοινότητας Πετσάκων. Στην αίτηση αποτυπωνόταν ο βαθύς και διαχρονικός δεσμός του 29χρονου Παναγιώτη με το χωριό, καθώς η γιαγιά και η μητέρα του κατάγονταν από την περιοχή, ενώ ο ίδιος περνούσε εκεί όλα τα καλοκαίρια του από μικρή ηλικία, όντας ιδιαίτερα αγαπητός και ενεργός στην τοπική κοινωνία. Για τους συγχωριανούς του, ο Παναγιώτης θεωρούνταν ουσιαστικά «παιδί του χωριού».
Ο άδικος χαμός του σε ηλικία μόλις 29 ετών –αφήνοντας πίσω του σύζυγο και ένα παιδί μόλις δυόμισι ετών– συγκλόνισε την περιοχή. Ανταποκρινόμενο στο πάνδημο αυτό αίτημα, το Δημοτικό Συμβούλιο Καλαβρύτων εξέδωσε (30-09-2025 )ομόφωνη απόφασή του. Με αυτήν εγκρίθηκε η ονομασία μιας ανώνυμης δημοτικής οδού 90 μέτρων στους Πετσάκους (η οποία ξεκινά από την επαρχιακή οδό Καλαβρύτων – Φτέρης – Αιγίου και διέρχεται μπροστά από την κατοικία όπου διέμενε) σε «Οδό Παναγιώτη Βασ. Χατζηχαραλάμπους», ως ελάχιστος φόρος τιμής και ηθική δικαίωση.
Παρά την καθολική στήριξη της τοπικής κοινωνίας και του ανώτατου συλλογικού οργάνου του Δήμου, η πρόταση προσέκρουσε στο τείχος της κρατικής γραφειοκρατίας. Με έγγραφο που εξέδωσε στις 20 Μαΐου 2026, η αρμόδια Επιτροπή της Αποκεντρωμένης Διοίκησης απέρριψε την εισήγηση του Δήμου.
Στο σκεπτικό της απόφασης, η Επιτροπή, αν και αναγνώρισε τους συναισθηματικούς λόγους που υπαγόρευσαν το αίτημα για έναν νέο άνθρωπο που έχασε τη ζωή του σε ένα γεγονός που συγκλόνισε το πανελλήνιο, έκρινε ότι το αίτημα «δεν τεκμηριώνεται επαρκώς». Σύμφωνα με την απόφαση, έλειπαν εκείνα τα «ιστορικά, παραδοσιακά ή άλλα στοιχεία ιδιαίτερης σύνδεσης με τον τόπο» που απαιτούνται συνήθως για αντίστοιχες ονοματοδοσίες. Η δικαιολογία αυτή έρχεται σε πλήρη αντίθεση με την αξιολόγηση του Δήμου, που είχε αναγνωρίσει τον ισχυρό τοπικό δεσμό του θύματος.
Η Επιτροπή επέλεξε να αναφερθεί γραπτώς στο συμβάν ως «ατύχημα των Τεμπών» και όχι ως «δυστύχημα», όρος που έχει πλέον καθιερωθεί στη δημόσια σφαίρα, στον πολιτικό λόγο και στη συλλογική μνήμη της ελληνικής κοινωνίας για την τραγωδία με τους 57 νεκρούς. Η συγκεκριμένη διατύπωση, σε συνδυασμό με την άρνηση απόδοσης τιμής σε ένα θύμα της τραγωδίας, δημιουργεί εύλογα και αμείλικτα ερωτήματα.
Ακολουθήστε μας στις προτιμώμενες πηγές της Google:
