ΟΛΟΙ ΣΤΙΣ ΑΠΕΡΓΙΑΚΕΣ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΕΙΣ ΤΗΝ ΤΕΤΑΡΤΗ 24/6
9:00 στον κόμβο της ΝΟΥΝΟΥ στην είσοδο της ΒΙΠΕ Πατρών
10:30 στο Εργατικό Κέντρο Πάτρας για τον κλάδο της κατασκευής και της μελέτης
Στους μισθούς που δεν φτάνουν μέχρι τη μέση του μήνα, στη 13ωρη και ανασφάλιστη εργασία, προστίθενται τα εκατοντάδες εργοδοτικά εγκλήματα. Από τη Βιολάντα και τον τραγικό θάνατο των 5 εργατριών, μέχρι τα αλλεπάλληλα εργατικά ατυχήματα επιβεβαιώνεται με τον πιο εμφατικό τρόπο ότι οι ζωές μας θυσιάζονται για τα κέρδη τους. Την τελευταία μόνο εβδομάδα έχουμε γίνει μάρτυρες δύο εργατικών ατυχημάτων στην Βιομηχανική Περιοχή της Πάτρας, ένα στην Αθηναϊκή Ζυθοποιία και ένα στην IRIDA με την πτώση 62χρονου ελαιοχρωματιστή από ύψος που είχε ως αποτέλεσμα το πολύ σοβαρό τραυματισμό του.
Τα εργατικά ατυχήματα δεν πέφτουν από τον ουρανό, δεν φταίει η «κακιά η ώρα». Είναι το φυσικό επακόλουθο της απορρύθμισης της εργασίας για να αυξηθεί η καπιταλιστική κερδοφορία: 13ωρα, «διευθέτηση» του χρόνου εργασίας, απολογιστική δήλωση των υπερωριών, των αλλαγών ωραρίου και ημερών εργασίας, υπερεντατικοποίηση, για να βγει και να διακινηθεί γρήγορα το εμπόρευμα, ανεπαρκή μέτρα ασφαλείας, διάλυση των συλλογικών συμβάσεων, εργοδοτική ασυδοσία. Για όλες τις κυβερνήσεις και τους αντεργατικούς νόμους που ψηφίζουν, κριτήριο πάντα είναι η κερδοσκοπία των επιχειρηματικών συμφερόντων σε βάρος των εργατικών και λαϊκών δικαιωμάτων.
24 Ιουνίου Απεργούμε!
Να μην συνηθίσουμε στην εργασιακή γαλέρα!
24 Ιουνίου έχει κηρυχτεί απεργία από σωματεία στον κλάδο της μελέτης και της κατασκευής, στον κλάδο του επισιτισμού- τουρισμού και στον κλάδο ποτών- τροφίμων
Μετά το εργατικό ατύχημα στην ΙΡΙΔΑ την περασμένη Πέμπτη η απεργία απλώνεται και σε όλες τις επιχειρήσεις και χώρους δουλειάς στη ΒΙΠΕ Πατρών.
24 Ιούνη απεργούν όσοι θα σηκώσουν στις πλάτες τους και αυτή τη σεζόν τη «βιομηχανία του τουρισμού». Πίσω από τους πανηγυρισμούς για τις αφίξεις, τα έσοδα και τα επενδυτικά σχέδια κρύβεται η πραγματικότητα των εργαζομένων που παράγουν αυτόν τον πλούτο: ατελείωτες βάρδιες, ελαστικές σχέσεις εργασίας, εργασία τα Σαββατοκύριακα και τις αργίες, εργοδοτική αυθαιρεσία και μισθοί που δεν καλύπτουν ούτε τις στοιχειώδεις ανάγκες.
Οι εργαζόμενοι στον κλάδο γάλατος- τροφίμων- ποτών, για τους οποίους το 8ωρο είχε καταργηθεί πολύ πριν το καταργήσει ο νόμος Χατζηδάκη, δουλεύουν 12ωρες βάρδιες και κόντρα βάρδιες και μάλιστα σε χώρους ακατάλληλους για κάθε άνθρωπο. Συνθήκη που δεν αποτελεί εξαίρεση, αλλά τον κανόνα στον κλάδο. Οι μισθοί καθηλωμένοι, και τα προϊόντα που παράγουν με τα χέρια τους οι εργάτες απλησίαστα για τα περισσότερα νοικοκυριά.
Οι εργαζόμενοι στον κλάδο μελέτης- κατασκευής μαζί με τους οικοδόμους ενάντια στα εργοδοτικά εγκλήματα στα εργοτάξια, στο όνομα της «ανάπτυξης». Η 6ήμερη εργασία στα εργοτάξια θεωρείται από τους εργοδότες αυτονόητη, συχνά παρατείνεται και την Κυριακή. Η κυβέρνηση με την ψήφιση του νόμου για τη 13ωρη εργασία, στρώνει τον δρόμο για ακόμα περισσότερα εργατικά «ατυχήματα». Απ’ την αρχή του χρόνου δέκα οικοδόμοι πλήρωσαν με τη ζωή τους την κερδοφορία των εργολάβων.
Οι εργαζόμενοι της ΒΙΠΕ Πατρών για τους οποίους τα εργατικά ατυχήματα είναι κανονικότητα, αφού υγεία και ασφάλεια των εργαζομένων θυσιάζονται στον βωμό του κέρδους.
Αγωνιζόμαστε για Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας που να κατοχυρώνουν όλα τα εργασιακά και επαγγελματικά δικαιώματα, σημαντικές αυξήσεις στους μισθούς, ασφάλιση, 5ήμερο- 6ωρο, συνδικαλιστικές ελευθερίες. Απέναντι στην στροφή στην πολεμική οικονομία, τις δαπάνες για εξοπλισμούς και την εμπλοκή στα ιμπεριαλιστικά σχέδια ΗΠΑ- ΝΑΤΟ- ΕΕ, να παλέψουμε να δοθούν λεφτά για την υγεία- την παιδεία- τις κοινωνικές ανάγκες- την ουσιαστική αύξηση των μισθών. Δε θα μας σώσει κανένας «σωτήρας», ούτε από την κυβέρνηση ούτε από τη συναινετική αντιπολίτευση, ούτε και η ξεπουλημένη ΓΣΕΕ, αν δεν οργανωθούμε για να παλέψουμε για όσα μας ανήκουν. Χρειάζεται διακλαδικός αγώνας και συντονισμός όλων των αγωνιστικών πρωτοβάθμιων σωματείων.
Χρειάζεται κλιμάκωση του αγώνα και συνολικός απεργιακός ξεσηκωμός του εργατικού και λαϊκού κινήματος το επόμενο διάστημα για την ανατροπή της αντεργατικής πολιτικής κυβέρνησης – ΕΕ – ΝΑΤΟ – εργοδοτών.
Η 24 Ιούνη πρέπει να είναι κόμβος σε αυτή την κατεύθυνση. Επόμενος σταθμός πρέπει να είναι η προκήρυξη γενικής αντιπολεμικής απεργίας μέσα στον Ιούλη, την ημέρα επίσκεψης του υπουργού πολέμου των ΗΠΑ στην Ελλάδα και καλούμε το Εργατικό Κέντρο Πάτρας να πάρει απόφαση σε αυτή την κατεύθυνση.
ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΗ ΤΑΞΙΚΗ ΕΝΟΤΗΤΑ ΣΤΟ ΕΡΓΑΤΙΚΟ ΚΕΝΤΡΟ ΠΑΤΡΑΣ
(ΑΤΕ – ΕΚΠ)


