Σε διαρκή επαγρύπνηση και υπεύθυνη νομοθετική στάση, με μοναδικό γνώμονα το συμφέρον των παιδιών και την ανάγκη ενός οικογενειακού δικαίου που υπηρετεί την κοινωνική δικαιοσύνη και την ουσιαστική προστασία της οικογένειας, καλούν δέκα γυναικείες οργανώσεις/συλλογικότητες που τοποθετούνται δημόσια σχετικά με το ισχύον πλαίσιο του οικογενειακού δικαίου και ειδικότερα τις ρυθμίσεις για τη συνεπιμέλεια ανηλίκων τέκνων που θεσπίστηκαν το 2021 (νόμος 4800/21). Ανάμεσα σε αυτές και η Ένωση Γυναικών Ελλάδας.
Το Παράρτημα Αιγίου της Ε.Γ.Ε., επισημαίνει:
«Η συναινετική συνεπιμέλεια, όταν βασίζεται στην ουσιαστική συνεργασία των γονέων, αποτελεί μια θετική και παιδοκεντρική επιλογή. Αντίθετα, η υποχρεωτική καθιέρωσή της ως γενικού κανόνα, ανεξαρτήτως των πραγματικών συνθηκών κάθε οικογένειας, προκάλεσε εξαρχής σοβαρές και τεκμηριωμένες αντιδράσεις από πανεπιστημιακούς, νομικές ενώσεις, κοινωνικούς και γυναικείους φορείς, καθώς και από ευρύ τμήμα της νομικής κοινότητας.
Κατά την περίοδο της πανδημίας πραγματοποιήθηκε εκτεταμένος δημόσιος διάλογος με πρωτοβουλία των Γυναικείων Οργανώσεων της χώρας, μέσω διαδικτυακών συναντήσεων με κόμματα, νομικούς και κοινωνικούς φορείς, καθώς και πλήθος ημερίδων και συζητήσεων. Τα συμπεράσματα υπήρξαν επαναλαμβανόμενα: ο νόμος θα εξέθετε σε μεγαλύτερο κίνδυνο τα θύματα ενδοοικογενειακής βίας (στην πλειονότητά τους, γυναίκες και παιδιά) και θα δημιουργούσε σοβαρά προβλήματα, ιδίως σε περιπτώσεις γονεϊκής σύγκρουσης. Παράλληλα, ακόμη και εντός της κοινοβουλευτικής πλειοψηφίας, αρκετοί βουλευτές εξέφρασαν επιφυλάξεις και ψήφισαν με εμφανή δυσφορία.
📍 ⏳ Άλλες ειδήσεις για: ΑΙΓΙΟ
Υπενθυμίζεται ότι κατά την ψήφιση του νόμου το 2021 υπήρξαν και καταψηφίσεις εντός της τότε κυβερνητικής πλειοψηφίας, καθώς τον νόμο καταψήφισαν η Όλγα Κεφαλογιάννη και η αείμνηστη Μαριέττα Γιαννάκου, γεγονός που καταδεικνύει ότι οι προβληματισμοί υπήρχαν ήδη από τότε.
Οι επισημάνσεις αυτές δεν ελήφθησαν υπόψη. Σήμερα, τα προβλήματα έχουν επιβεβαιωθεί στην πράξη, με σοβαρές επιπτώσεις στην ασφάλεια κακοποιημένων γυναικών και παιδιών αλλά και στη ζωή και την ψυχική ισορροπία όλων των παιδιών που, με δικαστική απόφαση, τίθενται σε καθεστώς υποχρεωτικής συνεπιμέλειας, αύξηση των δικαστικών συγκρούσεων και δυσλειτουργίες στην καθημερινότητά τους. Παρότι το ισχύον πλαίσιο κρίνεται συνολικά προβληματικό, η ανάγκη βελτιωτικών παρεμβάσεων ή τροποποιήσεων δεν απορρέει από προσωπικές ή συγκυριακές σκοπιμότητες, αλλά από τα αδιέξοδα που έχει δημιουργήσει η εφαρμογή του νόμου, ιδίως εις βάρος των παιδιών΄΄.
Τέλος, οι γυναικείες οργανώσεις/συλλογικότητες επισημαίνουν ότι το ζήτημα του τρόπου κατάθεσης και ψήφισης τροπολογιών, ιδίως όταν αυτές εισάγονται αιφνιδιαστικά ή σε άσχετα νομοσχέδια, αποτελεί διακριτό θεσμικό θέμα που αφορά συνολικά τη λειτουργία του Κοινοβουλίου και οφείλει να συζητηθεί αυτοτελώς»
