Η πρόσφατη απόπειρα κατάργησης του Κοινωνικού Οργανισμού του Δήμου Πατρέων (ΚΟΔΗΠ) άνοιξε μια μεγάλη συζήτηση για το μέλλον των κοινωνικών δομών και για το πόσο σημαντικές είναι στην καθημερινότητα των πολιτών. Μια συζήτηση που δεν πρέπει να περιοριστεί σε διοικητικές αποφάσεις και νομικές διαδικασίες, αλλά να εστιάσει στην ουσία: στον άνθρωπο.
Ο ΚΟΔΗΠ δεν είναι ένας ακόμη δημοτικός φορέας. Είναι ο οργανισμός που καθημερινά βρίσκεται δίπλα στον ηλικιωμένο που χρειάζεται φροντίδα και κοινωνική στήριξη. Στο παιδί που φιλοξενείται σε δημοτικό παιδικό σταθμό. Στο άτομο με αναπηρία που δικαιούται ισότιμη πρόσβαση σε υπηρεσίες και δομές. Στην οικογένεια που δοκιμάζεται οικονομικά και αναζητά βοήθεια και υποστήριξη.
Σε μια εποχή που η ακρίβεια, η φτώχεια, η κοινωνική απομόνωση και οι αυξανόμενες ανάγκες των ευάλωτων ομάδων πιέζουν όλο και περισσότερους συμπολίτες μας, η ενίσχυση των κοινωνικών υπηρεσιών θα έπρεπε να αποτελεί αυτονόητη προτεραιότητα. Αντί γι’ αυτό, βρεθήκαμε μπροστά στο ενδεχόμενο κατάργησης ενός οργανισμού με αποδεδειγμένη κοινωνική προσφορά. Ένα ενδεχόμενο που προκάλεσε δικαιολογημένες αντιδράσεις και ανησυχία.
Η ύπαρξη του ΚΟΔΗΠ αποκτά ακόμη μεγαλύτερη σημασία όταν μιλάμε για την οργάνωση και τη συντήρηση των κοινωνικών δομών. Οι παιδικοί σταθμοί, τα ΚΑΠΗ, τα κέντρα δημιουργικής απασχόλησης, οι κοινωνικές υπηρεσίες και οι δομές πρόνοιας χρειάζονται συνεχή φροντίδα, επαρκή στελέχωση, τεχνική υποστήριξη και σταθερή χρηματοδότηση. Δεν μπορούν να λειτουργούν περιστασιακά, ούτε να εξαρτώνται από προσωρινές λύσεις.
Απαιτείται:
Μόνιμο και εξειδικευμένο προσωπικό.
Συνεχής συντήρηση των κτιριακών εγκαταστάσεων.
Αναβάθμιση εξοπλισμού και υποδομών.
Διασφάλιση προσβασιμότητας για τα άτομα με αναπηρία.
Επαρκής κρατική χρηματοδότηση.
Μακροπρόθεσμος σχεδιασμός για την ανάπτυξη νέων κοινωνικών υπηρεσιών.
Η κρατική μέριμνα δεν μπορεί να εξαντλείται σε νομοθετικές ρυθμίσεις και διοικητικές συγχωνεύσεις. Οφείλει να διασφαλίζει ότι κανένα παιδί δεν θα στερηθεί τη φροντίδα που δικαιούται, κανένας ηλικιωμένος δεν θα αισθανθεί εγκαταλελειμμένος και κανένα άτομο με αναπηρία δεν θα αποκλείεται από τις υπηρεσίες που έχει ανάγκη.
Το πραγματικό ερώτημα δεν είναι γιατί πρέπει να διατηρηθεί ο ΚΟΔΗΠ. Το πραγματικό ερώτημα είναι πώς μπορεί να ενισχυθεί ακόμη περισσότερο ώστε να ανταποκρίνεται στις ολοένα αυξανόμενες κοινωνικές ανάγκες.
Γιατί όταν αμφισβητούνται οι κοινωνικές δομές, στην πραγματικότητα αμφισβητείται το δικαίωμα των πιο ευάλωτων πολιτών σε αξιοπρέπεια και προστασία. Και μια πολιτεία που δεν επενδύει στην κοινωνική φροντίδα, αργά ή γρήγορα θα κληθεί να πληρώσει το κόστος της κοινωνικής αδιαφορίας.
Ο ΚΟΔΗΠ δεν είναι μέρος του προβλήματος. Είναι μέρος της λύσης. Και γι’ αυτό η διατήρηση, η ενίσχυση και η συνεχής αναβάθμισή του αποτελεί υποχρέωση απέναντι στην κοινωνία και στις επόμενες γενιές.
Πάτρα Ενωμένη-Κώστας Σβόλης
ΦΙΛΙΠΠΟΣ ΟΙΚΟΝΟΜΟΥ
Δημοτικός Σύμβουλος Δήμου Πατρέων
Ακολουθήστε μας στις προτιμώμενες πηγές της Google:
