Ο νέος κώδικας επιταχύνει και συμπυκνώνει όλη την αντιλαϊκή νομοθεσία από τον Καλλικράτη και μέχρι σήμερα, μεταβιβάζοντας αρμοδιότητες χωρίς πόρους και πολλαπλασιάζοντας την τοπική φορολογία
Αγαπητοί συνάδελφοι,
Συζητάμε το σχέδιο νόμου του Υπουργείου Εσωτερικών με τίτλο «ΚΩΔΙΚΑΣ ΤΟΠΙΚΗΣ ΑΥΤΟΔΙΟΙΚΗΣΗΣ», που όπως είπε ο πρόεδρος μας ήταν αίτημα του Ταμείου Ανάκαμψης, για να προκόψουμε, μόνο που αυτοί νοιάζονται για την ανάκαμψη των κερδών των κατόχων του πλούτου και αυτά χωρίς «ξεζούμισμα» των εργαζομένων και των βιοπαλαιστών δεν παράγονται.
Να το ξεκαθαρίσουμε από την αρχή ότι ο τίτλος ΚΩΔΙΚΑΣ ΤΟΠΙΚΗΣ ΑΥΤΟΔΙΟΙΚΗΣΗ ως όρος δεν αποτυπώνει την αλήθεια!
Με τον όρο Αυτοδιοίκηση και το βάρος που έχει, υπονοείται η αυτονομία, η η λαϊκή βούληση και η δυνατότητα να προσεγγίζει κανείς και να επιλύει τα προβλήματα των κατοίκων ενός Δήμου.
📍 ⏳ Αλλες Είδησης για ΚΕΔΕ
Στην πραγματικότητα αυτό δεν υφίσταται!
Ο Δήμος είναι μια κρατική υπηρεσία, σε ένα κράτος που δεν είναι ουδέτερο. Εξυπηρετεί τα συμφέροντα των λίγων, σε βάρος της πλειοψηφίας και των αναγκών του λαού και της νεολαίας. Οι Δήμοι μας υλοποιούν κρατικές αρμοδιότητες, κατ’ εντολή των εκάστοτε κυβερνήσεων, σε καθορισμένο νομικό πλαίσιο.
Δεν έχουμε την δυνατότητα να προσλάβουμε εργαζόμενους μόνιμους, με βάση τις ανάγκες μας, χάνουμε ένα τεράστιο κεφάλαιο εμπειρίας και γνώσης με τις συνταξιοδοτήσεις, γιατί δεν αναπληρώνονται. Αυτό είναι συνειδητή επιλογή των κυβερνώντων και αυτό το διαλαλούν με χίλιους τρόπους, με εγχειρίδια ΕΣΠΑ, με αναλύσεις, αλλά κυρίως με τα έργα τους που εξυπηρετούν τους κατόχους του πλούτου.
Αφού λέτε ότι το άρθρο 730, το οποίο «ξεκαθαρίζει» τα ζητήματα, αν και επί της ουσίας δείχνει την κατεύθυνση ότι τελειώνουμε με τη μονιμότητα, ότι δηλαδή δεν θα έχουμε επαρκές προσωπικό και θα έχουμε υπουργικές παρεμβάσεις που τελειώνουν κάθε δυνατότητα.
Θα έπρεπε κανονικά να περιμένουμε στην εισήγηση που θα γίνει, ότι θα γίνει αναθεώρηση του άρθρου 103 του Συντάγματος και οι Δήμοι θα μπορούν να προσλαμβάνουν προσωπικό και να καλύπτουν τις ανάγκες τους με μόνιμο προσωπικό, για να κάνουν τα αυτονόητα.
Δεν έχουμε την αναγκαία χρηματοδότηση και σε κάθε μας συνεδρίαση, το λέμε και το ξαναλέμε.
Γιατί δεν υπάρχει η αναγκαία χρηματοδότηση που προβλέπει η νομοθεσία, οι επεξεργασίες που έγιναν καθορίζουν τα χρήματα που παίρνουν οι Δήμοι. Όπου θέλουν μας «κουνούν το δάχτυλο» για την τήρηση των νόμων. Εδώ δεν υπάρχει νόμος να εφαρμοστεί από την εκάστοτε κυβέρνηση;
Λένε είναι πολλά τα 2,8 δις που παίρνουμε. Ναι αλλά τα 2,8δις, τι είναι σε σχέση με τα 8δις που μαζεύονται για τους Δήμους; Λέμε παίρνουμε από το Πράσινο Ταμείο το 3%, το 97% που πάει; Ποιος παίρνει το 97%;
Με το 3% κάνουμε καμιά ανάπλαση, πλατείες, με το 97% τι θα κάναμε;
Ποιοι παίρνουν τα χρήματα του λαού; Δίνει απάντηση ο κώδικας σε αυτά;
Οι κυβερνώντες, ως καλά παιδιά του κεφαλαιοκρατικού συστήματος παίρνουν όλα τα μέτρα, τα έσοδα που προέρχονται από την άγρια φορολογία να πάνε στα αφεντικά. Και τα υπερπλεονάσματα και όσα έχουμε συγκεντρώσει.
Δεν έχουμε συνάδελφοι, Τοπική Αυτοδιοίκηση, έχουμε Τοπική Διοίκηση και εμάς μας δίνουν το ρόλο του «αμορτισέρ», για να απορροφούμε τους κοινωνικούς κραδασμούς, που προκαλεί η εκάστοτε αντιλαϊκή κυβερνητική πολιτική.
Αν δεν το έχουμε καταλάβει αυτό, τότε υπάρχει πρόβλημα…
Η Λαϊκή Συσπείρωση διεκδικεί την κατάργηση όλου του θεσμικού πλαισίου που μετατρέπει τους Δήμους σε τροχονόμους εργολάβων και συμφερόντων, εργαλείο για την επίλυση των αντιθέσεων μεταξύ των εργολάβων.
Δεν μπορούμε να ανεχτούμε, ούτε ο ελληνικός λαός, την εκτόξευση του κόστους και του χρόνου υλοποίησης των έργων, ούτε τη μείωση της ποιότητάς τους.
Ζητάμε στελέχωση των υπηρεσιών στο ύψος των σύγχρονων αναγκών, με μόνιμο προσωπικό που θα χρηματοδοτείται από τον κρατικό προϋπολογισμό και θα απολαμβάνει όλα τα σύγχρονα δικαιώματα, μόνο έτσι μπορούν να αποδίδουν οι εργαζόμενοι, για να οργανώσουμε τις υπηρεσίες μας, να ανταποκριθούμε στην υλοποίηση των έργων που έχουν ανάγκη οι Δήμοι μας, οι πόλεις και τα χωριά μας.
Οι συμπολίτες μας θα αναρωτιούνται, μετά την ψήφιση του Κώδικα θα έχουμε πλήρη κάλυψη των αναγκών μας, των αναγκών των νέων ζευγαριών, σε βρεφονηπιακούς σταθμούς, θα ‘χουμε μόνιμους εργαζόμενους που θα διασφαλίζουν την ποιότητα των υπηρεσιών;
Θα έχουμε πλήρη κάλυψη των κτιριακών μας αναγκών σε νηπιαγωγεία, για να μην φιλοξενούνται σε ακατάλληλους χώρους;
Θα καλυφθούν οι ανάγκες για ειδικά σχολεία, και σχολεία συνολικά; Θα έχουμε το καλοκαίρι που έρχεται ημερήσιες κατασκηνώσεις, κατασκηνώσεις ολοήμερες με διαμονή που θα καλύπτουν τις ανάγκες των παιδιών μας;
Θα έχουμε οδοποιία – πεζοδρόμια σύγχρονα ή βομβαρδισμένα από τους ομίλους των τηλεπικοινωνιών, του φυσικού αερίου, της ΔΕΗ, χωρίς κεντρικό σχεδιασμό, με κατασπατάληση των πόρων του λαού για τα συμφέροντά τους;
Θα έχουμε στους Δήμους μας δυνατότητα μετακίνησης μαθητών, φοιτητών, εργαζομένων με δημόσια μέσα μαζικής μεταφοράς, σύγχρονα, με συχνότητα δρομολογίων, ασφαλή, δωρεάν; Αθλητικές εγκαταστάσεις που θα ικανοποιούν τις ανάγκες μας; Πολιτιστικούς χώρους;
Ο κατάλογος είναι μεγάλος. Και η απάντηση είναι αρνητική.
Τι κώδικα θα κάνουμε λοιπόν;
Αφού ο κώδικας δεν μπορεί να λύσει αυτά τα ζητήματα τί θα λύσει;
Αφού δεν θα κερδίσει ο λαός, ποιος θα κερδίσει;
Αυτοί για τους οποίους νοιάζεται το Ταμείο Ανάκαμψης, οι κάτοχοι του πλούτου, της εξουσίας. Θέλουν νόμους που τους θωρακίζουν και κώδικα για να τους εφαρμόζουν γρήγορα.
Μετά από «κυοφορία» σχεδόν 2 χρόνων με το τελικό σχέδιο του Κώδικα Δήμων και Περιφερειών, που σήμερα συζητάμε, επιδιώκεται η αποτελεσματικότερη λειτουργία του τοπικού και περιφερειακού κράτους ως:
-φοροεισπρακτικής μηχανής, με δεύτερη και τρίτη φορολόγηση
-ακόμα πιο ευέλικτου εξυπηρετητή των αναπτυξιακών σχεδιασμών του κεφαλαίου
-αμορτισέρ αποσόβησης των λαϊκών αντιδράσεων, πολυεπίπεδης μηχανής ενσωμάτωσης και καταστολής
Σε αυτή την κατεύθυνση ενσωματώνονται οι πολλαπλές διοικητικές μεταρρυθμίσεις, οι «βέλτιστες πρακτικές» της Ευρωπαϊκής Ένωσης όπως στοχοθεσία – αξιολόγηση και τα ψηφιακά «εργαλεία» του επιτελικού κράτους.
Βέβαια, ο νέος νόμος ντύνεται από το υπουργείο εσωτερικών και γενικά την Κυβέρνηση με τον μανδύα του «εκσυγχρονισμού», της «διαφάνειας», της «δημοκρατίας» κ.ά.
Μάλιστα με το μέρος Β του βιβλίου 6 (άρθρο 755), το οποίο αφορά στην πλήρη κύρωση πρωτοκόλλου του Ευρωπαϊκού Χάρτη Τοπικής Αυτονομίας, επιδιώκεται να ξαναζεστάνει τα περί «αυτονομίας» με μία ακόμα ευρωπαϊκή χάρτα, που ούτε βέβαια θέλει ούτε μπορεί να υπηρετήσει κανένα πρόταγμα του λαού της χώρας.
Με τον νέο κώδικα εφαρμόζεται ένα εκλογικό σύστημα ακόμα πιο καλπονοθευτικό!
Εισάγεται η ηλεκτρονική ψηφοφορία στις τοπικές και περιφερειακές εκλογές και σε συνέχεια της επιστολικής ψήφου, με την ηλεκτρονική ψήφο εντείνονται τα σοβαρά ερωτήματα τόσο για το τρόπο άσκησης του δικαιώματος όσο και για τη μυστικότητα.
Η Λαϊκή Συσπείρωση επιμένει από θέση αρχής και τάσσεται υπέρ της ανόθευτης απλής αναλογικής και στα όργανα της τοπικής και περιφερειακής διοίκησης, χωρίς μπόνους εδρών και κόφτες.
Στα άρθρα του Νέου Κώδικα πολλά τα παραδείγματα που αποδεικνύουν ότι μόνο προς όφελος των δημοτών δεν είναι ο Νέος Κώδικας.
Για παράδειγμα.
Έχουμε δημόσιους χώρους, γιατί δεν απλοποιείται το πέρασμά τους για χρήση των Δήμων, γιατί χρειαζόμαστε 5 χρόνια, και περισσότερα πχ για έναν ανενεργό χείμαρρο, νεκρό απομεινάρι ώστε να γίνουν παρεμβάσεις. Ανάπλαση θα κάνει ο Δήμος σε μια γειτονιά, γιατί τόση βραδύτητα για να έχουν οι Δήμοι ελεύθερους χώρους για τα συμφέροντα των δημοτών. Αν ενδιαφέρεται ο «αφέντης» ο χρόνος μηδενίζεται…
Δύναται, λέει ο κώδικας, ο Δήμος να επιχορηγεί κρατικές υπηρεσίες! Και δεν μπορούν τα κρατικά ταμεία, τα οποία αδειάζουν για τα συμφέροντα εφοπλιστών, βιομηχάνων, ψευτοεπενδυτών;
Έχουμε και βραβεία επιδόσεων για τους καλύτερους Δήμους…
Θα γίνει όπως με τις ΔΕΥΑ; Που αν είσαι προσεκτικός στη διαχείριση και δεν έχεις χρέη την πάτησες. Οι δημότες τιμωρούνται από τα «πιράνχας» που δεν χορταίνουν με τα χρήματα που κλέβουν.
Αντί να ενισχύσουν τις ΔΕΥΑ για το ενεργειακό κόστος, ενισχύουν τη ΔΕΗ, που έχει την ευθύνη για το υπέρογκο κόστος, με την κυβέρνηση να διασφαλίζει την κερδοφορία της.
Η κυβέρνηση των αρίστων, αποδεικνύεται μούφα.
Έχουμε και κάτι που επιδιώκεται να ακουστεί ως θετικό, εισακούστηκε από το υπουργείο η πρόταση για δυνατότητα διαγραφής των χρεών προς τους Δήμους αν κάποιος λαμβάνει το ΚΕΑ (βέβαια από αυτούς δεν είχαν και τίποτα για να πάρουν), αυτό όμως πρέπει να διευρυνθεί για όσους για διάφορους λόγους είναι σε παρόμοια κατάσταση, όπως για παράδειγμα οι συνταξιούχοι με την κατώτερη σύνταξη και άλλοι που μπορούν να διατυπώσουν τα Δημοτικά Συμβούλια.
Από την άλλη έρχονται νέα τέλη που αποτελούν, όπως είπαμε, δεύτερη και τρίτη φορολόγηση του λαού μας, που θα αυξήσουν τα βάρη στην λαϊκή οικογένεια. Την ίδια ώρα που οι Δήμοι στερούνται από τα θεσμοθετημένα τους έσοδα, τα οποία έχουν ήδη πληρωθεί από τη βαριά φορολογία (Φόρο Εισοδήματος, ΦΠΑ, ΕΝΦΙΑ).
Προετοιμάζονται όμως και δυνητικά τέλη για τις Περιφέρειες.
Η ΕΝΠΕ ζητούσε εναγωνίως Περιφερειακό Τέλος Ανάπτυξης ανάλογο του ενιαίου τέλους καθαριότητας και ηλεκτροφωτισμού των Δήμων, με το πρόσχημα της ανταποδοτικότητας.
Την ίδια στιγμή βέβαια, ψηφίστηκε η κατάργηση της επικουρίας που προβλέπονταν στη σχολική στέγη με την δήλωση αδυναμίας των δήμων να ανταπεξέλθουν στα κόστη μεγάλων επισκευών (αρθρ. 109 Ν.5301/2026).
Η κυβέρνηση, για μια ακόμη φορά, στηρίζει το αφήγημα της «οικονομικής αυτοτέλειας» των Δήμων στην φοροαφαίμαξη του λαού, τους μετατρέπει σε φοροεισπράκτορες, προσπαθώντας να μας πείσει ότι έτσι θα λυθούν τα οξυμμένα προβλήματα της καθημερινότητας, στις πόλεις και τα χωριά μας.
O νέος κώδικας δεν είναι απλά “τακτοποιητικός”, είναι το μέσο για να εξυπηρετήσει τους στόχους του κεντρικού κράτους για την Τοπική Διοίκηση.
Κάθε άρθρο του νομοσχεδίου είναι σε αντιδραστικότερη κατεύθυνση, επιταχύνει και συμπυκνώνει όλη την αντιλαϊκή νομοθεσία από τον Καλλικράτη και μέχρι σήμερα, νομοθεσίες που εφάρμοσαν όλα τα αστικά κόμματα. Απόδειξη ότι ο ένας χτίζει πάνω στον άλλο.
Είναι ένα ακόμα νομοσχέδιο που μεταβιβάζει αρμοδιότητες στους Δήμους, πολλαπλασιάζοντας την τοπική φορολογία, με παράλληλη ενίσχυση του “αναπτυξιακού” χαρακτήρα των Περιφερειών.
Αυξάνει τις υποχρεώσεις συμμόρφωσης και αξιολόγησης τόσο των υπηρεσιών όσο και των αιρετών. Διευρύνει τις ελαστικές σχέσεις εργασίας.
Είναι ένα νομοσχέδιο που έρχεται να ικανοποιήσει τις στρατηγικές προτεραιότητες του κεντρικού κράτους και όχι τις ανάγκες των Δήμων και του λαού μας.
Αγαπητοί συνάδελφοι,
Επειδή έχετε όλοι πλούσια εμπειρία…
Για να δουν προκοπή οι δημότες μας, για να λυθούν προβλήματα χρειάζεται ανατροπή, πρέπει να βάλουμε τέλος στην κυριαρχία των λίγων, το κουμάντο και την εξουσία να την έχει ο λαός.
Μόνο έτσι θα σταματήσουμε να στριμωχνόμαστε για να βρούμε λύσεις στα οξυμμένα προβλήματα που έχει ο λαός μας.
Η ουδετερότητα μπροστά στην αδικία, είναι επιλογή της αδικίας.
Δεν χρειάζεται ουδετερότητα. Η κοινωνία είναι ταξική.
Πρέπει να πάρουμε θέση υπέρ αυτών που παράγουν τα πάντα.
Ομιλία Δημάρχου Πατρέων, Κώστα Πελετίδη στο Δ.Σ. της ΚΕΔΕ
Ακολουθήστε μας στις προτιμώμενες πηγές της Google:
