Παρασκευή Παπατσώρη – Τελικά το νέο στην πολιτική δεν κρίνεται από τις λέξεις. Κρίνεται από τη στάση, τη συνέπεια και την αλήθεια απέναντι στην κοινωνία.
Η κρίση αξιοπιστίας της πολιτικής δεν γεννήθηκε μόνο από τα κόμματα εξουσίας ή από τους παραδοσιακούς μηχανισμούς.
Γεννήθηκε και από την αντίφαση ανάμεσα σε όσα καταγγέλλονται δημόσια και σε όσα τελικά αναπαράγονται στην πράξη.
Τα τελευταία χρόνια εμφανίζονται συχνά δημόσιες παρεμβάσεις που ασκούν σκληρή κριτική στο «παλιό πολιτικό σύστημα», στις πολιτικές μεταγραφές, στην ανακύκλωση προσώπων και στην απουσία πραγματικής ανανέωσης.
Μόνο που πολλές φορές η ίδια αυτή κριτική συγκρούεται με την ίδια την πολιτική πραγματικότητα που τη συνοδεύει.
Γιατί δεν μπορεί να υπάρξει πραγματική πολιτική ανανέωση όταν η πολιτική αντιμετωπίζεται ως χώρος προσωπικής επιβίωσης, διαρκούς μετακίνησης και προσαρμογής ανάλογα με τις εκάστοτε ισορροπίες.
Δεν μπορεί να υπάρξει νέα πολιτική κουλτούρα όταν η βασική επιδίωξη παραμένει η διατήρηση παρουσίας, επιρροής ή ρόλου μέσα στο ίδιο σύστημα που καταγγέλλεται.
Η κοινωνία πλέον αναγνωρίζει εύκολα αυτή την αντίφαση.
Αναγνωρίζει πότε η κριτική εκφράζει πραγματική κοινωνική αγωνία και πότε λειτουργεί περισσότερο ως προσπάθεια πολιτικής επανατοποθέτησης.
Γιατί η πολιτική συνέπεια δεν αποδεικνύεται μέσα από κείμενα, δημόσιες τοποθετήσεις ή επικοινωνιακές αναλύσεις.
Αποδεικνύεται μέσα από σταθερότητα αρχών, διαχρονική στάση και παρουσία χωρίς προσωπικούς υπολογισμούς.
Η συνεχής εναλλαγή πολιτικών χώρων, η εύκολη προσαρμογή σε νέα αφηγήματα και η διαρκής αναζήτηση πολιτικής στέγης δεν συνιστούν ανανέωση.
Συχνά αποτελούν μέρος ακριβώς της ίδιας παθογένειας που υποτίθεται ότι καταγγέλλεται.
Και ίσως εκεί βρίσκεται σήμερα ένα από τα βαθύτερα προβλήματα της πολιτικής ζωής:
ότι πολλές φορές ακόμη και ο λόγος περί «αλλαγής» παραμένει εγκλωβισμένος στη λογική της προσωπικής πολιτικής διαδρομής.
Η κοινωνία όμως δεν αναζητά απλώς νέες διατυπώσεις ή νέα συνθήματα.
Αναζητά αξιοπιστία.
Αναζητά συνέπεια.
Αναζητά ανθρώπους και πολιτικές που να μην αλλάζουν κατεύθυνση ανάλογα με το πού διαμορφώνονται καλύτερες προοπτικές προσωπικής παρουσίας.
Και τελικά, σε όλους αυτούς που αντιμετώπισαν την πολιτική ως προσωπικό όχημα επιβίωσης, μετακίνησης και διατήρησης ρόλων, η ίδια η κοινωνία δίνει αργά ή γρήγορα τις απαντήσεις που πρέπει.
Τους απομακρύνει πολιτικά.
Τους στερεί την αξιοπιστία.
Τους οδηγεί στο περιθώριο της πολιτικής ζωής.
Γιατί μπορεί οι μηχανισμοί να συντηρούν προσωρινά πρόσωπα και ισορροπίες, όμως η κοινωνία αργά ή γρήγορα αναγνωρίζει ποιοι υπηρέτησαν πραγματικά τις ανάγκες της και ποιοι υπηρέτησαν κυρίως τη δική τους πολιτική διαδρομή.
Γιατί τελικά το νέο στην πολιτική δεν κρίνεται από τις λέξεις.
Κρίνεται από τη στάση, τη συνέπεια και την αλήθεια απέναντι στην κοινωνία.
ΣΥ.ΔΙ.Σ.Α. Ν.ΑΧΑΪΑΣ
Παρασκευή Παπατσώρη
Αναπληρώτρια Προϊσταμένη
Διοικητικών – Οικονομικών
Ακολουθήστε μας στις προτιμώμενες πηγές της Google:
