Όλοι πρέπει να κάνουν συμβιβασμούς στην συγκρότηση ενός έντιμου μετώπου κυβερνητικής προοπτικής. Όμως:
Πέρα από τα πολλά δικά της λάθη, η Πολιτική Οικολογία χάνει τη δυναμική της από την “συγκόλληση” με πολιτικούς σχηματισμούς οι οποίοι δεν βάζουν ΠΡΩΤΟ το οικολογικό αδιέξοδο της χώρας και του πλανήτη (του οποίου συνεπακόλουθα είναι όλα …). Όπως είπε και ο Αυγερόπουλος σε πρόσφατη εκδήλωση προβολής του ντοκιμαντέρ “Η Ύβρις της Ανθρωπότητας”, ” … όλα τα κόμματα πρέπει να σταματήσουν ό,τι κάνουν και το μόνο θέμα με το οποίο θα ασχοληθούν να είναι η κλιματική κρίση.” Πόσο μάλλον που πρέπει να αντιμετωπίσουμε ταυτόχρονα και την κατάρρευση των οικοσυστημάτων, που τροφοδοτούν τη ζωή.
Υπό αυτό το πρίσμα, η αποδοχή των εξορύξεων (όχι μόνο από το “Μανιφέστο”, αλλά και από ΣΧΕΔΟΝ όλα τα υπάρχοντα κόμματα) φτάνει από μόνη της να ακυρώσει κάθε προσδοκία. Καταλαβαίνουμε τι σημαίνει εξορύξεις; Ότι ενώ ο πλανήτης λιώνει, εμείς προσδοκούμε ότι σε δέκα χρόνια οι διεθνείς επιχειρηματικοί κολοσσοί θα αρχίζουν να αντλούν πετρέλαιο στις ελληνικές θάλασσες (το οποίο, φυσικά, θα αγοράζουμε στις διεθνείς του τιμές όπως όλοι). Σε δέκα χρόνια! Όταν θα έχουν γιγαντωθεί οι διεθνείς προσπάθειες απεξάρτησης από τα ορυκτά καύσιμα (αν έχουμε προλάβει να φτάσουμε μέχρι τότε ως συντεταγμένες κοινωνίες…).
Και κάτι ακόμη, για τους πολλούς φίλους που δίκαια προσδοκούν την δημιουργία ενός έντιμου ισχυρού κυβερνητικού σχήματος: Η ενσωμάτωση σε αυτόν της “πολιτικής οικολογίας” θα έφερνε πολύ μικρά εκλογικά οφέλη. Οι “οικολόγοι” δεν διαθέτουν μηχανισμό ούτε συντεταγμένους ψηφοφόρους. Με εξαίρεση έναν κεντρικό πυρήνα, οι ψήφοι στην Πολιτική Οικολογία προέρχονται από ένα ευρύ φάσμα πολιτών που οριζόντια διαπερνούν πολλούς χώρους. Αυτές οι ψήφοι αναγνωρίζουν το “ΠΡΑΣΙΝΟ” και δεν θα κατευθύνονταν σε κάποιο συγκεκριμένο άλλο σχήμα (για ποικίλους λόγους, που μπορεί να αλλάζουν σε κάθε εκλογική αναμέτρηση).
Δεν θέλω να διακινδυνεύσω περεταίρω ανάλυση εδώ (και έσβησα πολλά), αλλά η ουσία ισχύει: Η Πολιτική Οικολογία ως “συμπλήρωμα” απλώς καθησυχάζει εκείνους που ήδη θέλουν να ψηφίσουν κάτι.
Αντίθετα, ένα αυτόνομο Πράσινο Κόμμα, με την προϋπόθεση ότι κάνει επαρκώς γνωστή την παρουσία του και εμφανίζεται ενιαίο παντού, έχει τη δυναμική να προσελκύσει αισθητά περισσότερους ψηφοφόρους προς την “σωστή κατεύθυνση”.
Κώστας Παπακωνσταντίνου
τ. Περιφερειακός Σύμβουλος
Ακολουθήστε μας στις προτιμώμενες πηγές της Google:
