Σε απόσταση μόλις δύο χιλιομέτρων από το κέντρο του Αιγίου, στο ακρωτήρι Γύφτισσα, η Αλυκή είναι ένα ήρεμο φυσικό καταφύγιο. Στην πραγματικότητα, όμως, πρόκειται για ένα μεταβαλλόμενο τοπίο.
Η μικρή αυτή λιμνοθάλασσα, η οποία γεμίζει τον χειμώνα από τα νερά της βροχής και συχνά στεγνώνει το καλοκαίρι, υπήρξε για χρόνια ένας ενδιάμεσος χώρος: ούτε θάλασσα ούτε στεριά, ούτε απόλυτα «άγριο».
Η γεωγραφία της εξηγεί το λόγο. Είναι ρηχή, με βάθος που οριακά ξεπερνά τα 50 εκατοστά, και περίμετρο περίπου 3,2 χιλιομέτρων. Λειτουργεί σαν φυσική «λεκάνη» που συγκεντρώνει νερό, αλάτι και ζωή.
Σήμερα η Αλυκή είναι κάτι περισσότερο από σημείο παρατήρησης πουλιών. Είναι ένας χώρος που έχει ενσωματωθεί στην καθημερινότητα των κατοίκων. Ο δρόμος που περνά δίπλα της, οι περιπατητές στο ηλιοβασίλεμα.
Η οικολογική σημασία της είναι δεδομένη, με περισσότερα από 230 είδη πουλιών να έχουν καταγραφεί και δεκάδες είδη άλλων ζώων να ζουν ή να περνούν από εκεί. Όμως αυτό που την κάνει ξεχωριστή.
Ακολουθήστε μας στις προτιμώμενες πηγές της Google:
