«Η Δικαιοσύνη ή ο Πρωθυπουργός;»

Η πρόσφατη δήλωση του Πρωθυπουργού, ότι η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία πρέπει να «αποδείξει την αντικειμενικότητά της», συνιστά ευθεία και απαράδεκτη θεσμική εκτροπή.

Σε μια Ευρωπαϊκή Δημοκρατία με κατοχυρωμένη τη διάκριση των εξουσιών, ο επικεφαλής της εκτελεστικής εξουσίας δεν νομιμοποιείται να εμφανίζεται ως κριτής της Δικαιοσύνης. Δεν είναι αρμοδιότητά του να αξιολογεί αν μια εισαγγελική αρχή είναι αντικειμενική, ούτε να της ζητά δημόσια να το αποδείξει.

Η Δικαιοσύνη δεν λογοδοτεί στην κυβέρνηση. Δεν απολογείται στον Πρωθυπουργό. Κρίνεται μόνο από τη νομιμότητα των πράξεών της, από τις αποφάσεις της και από τις εγγυήσεις ανεξαρτησίας που τη συνοδεύουν.

Όταν, όμως, ο Πρωθυπουργός απαιτεί από μια ανεξάρτητη εισαγγελική αρχή να αποδείξει την αμεροληψία της, το μήνυμα που εκπέμπεται είναι επικίνδυνο: επιχειρείται πολιτική πίεση, καλλιεργείται κλίμα αμφισβήτησης και υπονομεύεται η εμπιστοσύνη στους θεσμούς.

Ιδίως όταν πρόκειται για την Ευρωπαϊκή Εισαγγελία, έναν θεσμό που δημιουργήθηκε ακριβώς για να ερευνά υποθέσεις διαφθοράς και κακοδιαχείρισης ευρωπαϊκών πόρων χωρίς πολιτικές εξαρτήσεις, τέτοιες δηλώσεις είναι διπλά προσβλητικές.

Σε ένα Κράτος δικαίου, οι κυβερνήσεις ελέγχονται από τη Δικαιοσύνη — όχι το αντίστροφο.

Το πραγματικό ερώτημα λοιπόν είναι ένα:

Ποιος πρέπει να αποδείξει την αντικειμενικότητά του; Η ανεξάρτητη Δικαιοσύνη ή μια εξουσία που ενοχλείται όταν ελέγχεται;